Як ду рӯзӣ дар кафами он сими соқи афтода буд

یک دو روزی در کفم آن سیم ساق افتاده بود

Ёди он айёми хуш , кини иттифоқи афтода буд

یاد آن ایام خوش، کین اتفاق افتاده بود

Баҳрае каз умр худ барадем , ин авқот буд

بهره ای کز عمر خود بردیم، این اوقات بود

Ки иттифоқи суҳбати аҳли вифоқи афтода буд

که اتفاق صحبت اهل وفاق افتاده بود

Бо хаёлаши бас ки машғӯлам надонистам ба умр

با خیالش بس که مشغولم ندانستم به عمر

Кӣ висолаши иттифоқ ва кӣ фироқи афтода буд

کی وصالش اتفاق و کی فراق افتاده بود

Ақди улфати нави арӯси даҳр бо ҳаркас ба баст

عَقد اُلفت نو عروس دهر با هرکس به بست

Аз нахустин рӯз дар фикри талоқи афтода буд

از نخستین روز در فکر طلاق افتاده بود

Воъизи шаҳрам ба тарки ишқ даъват ме намӯд

واعظ شهرم به ترک عشق دعوت می نمود

Лек нишнидам ки баси таклифи шани афтода буд

لیک نشنیدم که بس تکلیف شان افتاده بود

Дӯш дар базм аз фурӯғи ҷому акси чеҳри ёр

دوش در بزم از فروغ جام و عکس چهر یار

Меҳру маро хуши қиронии иттифоқи афтода буд

مهر و مه را خوش قرانی اتفاق افتاده بود

Даст гар нагирифта будаш ҳиммати хосони шоҳ

دست گر نگرفته بودش همت خاصان شاه

Дили зпо аз кед арбоби нифоқи афтода буд

دل زپا از کید ارباب نفاق افتاده بود

Сайиди саҷҷоди зини алъобдин чорами эмом

سید سجاد زین العابدین چارم امام

Он ки бо ғами ҷуфт ва аз ҳар айши тоқи афтода буд

آن که با غم جفت و از هر عیش طاق افتاده بود

Он марӣзи ишқи кӯро талхии заҳри бало

آن مریض عشق کو را تلخی زهر بلا

Дар ҳавои дӯсти ширин дар мазоқи афтода буд

در هوای دوست شیرین در مذاق افتاده بود

Коши он соъат ки аз тоби табаш май сӯхти тан

کاش آن ساعت که از تاب تبش می سوخت تن

Ларза бар арқони ин нилии равоқи афтода буд

لرزه بر ارکان این نیلی رواق افتاده بود

Бор додандӣ агар ҳиҷоби даргоҳаш « муҳӣт »

بار دادندی اگر حجاب درگاهش «محیط»

Ҳам чу арши онҷоӣ бо сад иштиёқи афтода буд

هم چو عرش آنجای با صد اشتیاق افتاده بود