Чашмони ту имрӯз намӯдааст харобам

چشمان تو امروز نموده است خرابم

Он гӯна ки мадҳуш ба фардои ҳисобам

آن گونه که مدهوش به فردای حسابم

Ҳиҷрону висоли ту буд хулду ҷҳимм

هجران و وصال تو بود خلد و جحیمم

Андешаи худ ҷурму хаёли ту савобам

اندیشه خود جرم و خیال تو صوابم

Бо адли ту ҳасан амал нест умедам

با عدل تو حسن عمل نیست امیدم

Бо бахшиш ва фазлат набӯд бими азобам

با بخشش و فضلت نبود بیم عذابم

Бози ой ки давр аз руху зули ту шабу рӯз

باز آی که دور از رخ و زل تو شب و روز

Моҳӣу самандар шуда дар оташу обам

ماهی و سمندر شده در آتش و آبم

Бар ҳарчӣ шавам нозир ва бо ҳаркии мухотаб

بر هرچه شوم ناظر و با هرکه مخاطب

Кӯии ту буд манзару сӯии ту хитобам

کوی تو بود منظر و سوی تو خطابم

То дил ба хами зулфи гиреҳи гири ту бастам

تا دل به خم زلف گره گیر تو بستم

Бигусасти зкФи ришта ӣ осоишу тобам

بگسست زکف رشته ی آسایش و تابم

Дар хоб агар ҷони ҷаҳонро натавон дид

در خواب اگر جان جهان را نتوان دید

Омад рухи хуби ту чаро , дӯш ба хобам

آمد رخ خوب تو چرا، دوش به خوابم

Мастами замии ишқи алӣ , соқии кавсар

مستم زمی عشق علی، ساقی کوثر

Зинҳор мапиндор ки мадҳуши шаробам

زنهار مپندار که مدهوش شرابم

Чун об бақо ёфтаам аз карами Хизр

چون آب بقا یافته ام از کرم خضر

Кӣ роҳ задан , ғӯл тавонад ба саробам

کی راه زدن، غول تواند به سرابم

Бар маъсиятамгар бикашади хоҷаи хати маҳв

بر معصیتم گر بکشد خواجه خط محو

Шояд ки шудаи манқибаташи сабти китобам

شاید که شده منقبتش ثبت کتابم

Бо мадҳ « муҳӣт » аз карами шоҳи вилоят

با مدح «محیط» از کرم شاه ولایت

Осӯда чу имрӯз , ба фардои ҳисобам

آسوده چو امروز، به فردای حسابم

Бар бод рӯй эй тани хокӣ ки ғуборат

بر باد روی ای تن خاکی که غبارت

Гардӣда пай дидани ҷононаи ҳиҷобам

گردیده پی دیدن جانانه حجابم