Ҳоле дорам парешу вазъии дарҳам

حالی دارم پریش و وضعی درهم

Мурғии дилии мубталои доми ду сад ғам

مرغی دلی مبتلای دام دو صد غم

Аз ситами осмон ва кед мау меҳр

از ستم آسمان و کید مه و مهر

Рӯзами ҷумла шабасту шаби ҳамаи мзлм

روزم جمله شب است و شب همه مظلم

Омадан аз ин сипас блор ба киштӣ

آمدن از این سپس بلار به کشتی

Бояд каз сайли ашки ман шуда чун ӣам

باید کز سیل اشک من شده چون یَم

Ғарқа ӣ тӯфони баҳри чашми гуҳарбор

غرقه ی طوفان بحر چشم گهربار

Танҳоӣ дашт шуд ки кӯҳу камари ҳам

تنهایی دشت شد که کوه و کمر هم

Нест парешонеи ман аз ғами динор

نیست پریشانی من از غم دینار

Ҳоле дарҳам набошад аз паии дарҳам

حالی درهم نباشد از پی درهم

Нест мароанда замона чаҳ донам

نیست مرا انده زمانه چه دانم

Мондании олам ва на маликати олам

ماندنی عالم و نه ملکت عالم

Давлати дино ба навбатаст ва даройанд

دولت دینا به نوبت است و درآیند

Халқ дар ин орияти сарои зпии ҳам

خلق در این عاریت سرا زپی هم

Муфлису дарвешу ъўрм ва нафурӯшам

مفلس و درویش و عورم و نفروشم

Гӯшаи озодагӣ ба мамлакати ҷам

گوشه آزادگی به مملکت جم

Ганҷи қаноат басасту кунҷи саломат

گنج قناعت بس است و کنج سلامت

Моя ӣ ъушрат мароаст зини ду фароҳам

مایه ی عشرت مرا است زین دو فراهم

Гавҳари назмами шикастаи қимати лؤлؤ

گوهر نظمم شکسته قیمت لؤلؤ

Табъи гуҳари зоди бардаи обрӯӣ ӣам

طبع گهر زاد برده آبروی یَم

Ҳаст ғами ман зи ранҷи даврии ҷонон

هست غم من ز رنج دوری جانان

Шаҳд ба комам буд зФрқт ӯ сам

شهد به کامم بود زفرقت او سمّ

Давр шуд ситами зчаҳи зқомт чун сарв

دور شد ستم زچه زقامت چون سرو

Вази руху зулфӣ чу лола ва чу сипари ғам

وز رخ و زلفی چو لاله و چو سپر غم

Давр шудам аз бутӣ ки мезад дар базм

دور شدم از بتی که می زد در بزم

Таънаи лаби лаъл ӯ ба бода ӣ дар ғам

طعنه لب لعل او به باده ی در غم

Шикваи згитии хато буд ки худованд

شکوه زگیتی خطا بود که خداوند

Ҳаст ба тартиби кор аз ҳамаи аълам

هست به ترتیب کار از همه اعلم

Бо ки тавон гуфт ин аҷаб ки ҷаҳон ро

با که توان گفت این عجب که جهان را

Гашта зошФтгӣ , умӯри муназзам

گشته زآشفتگی، امور منظم

Дӯш ба овози чанги мутриби маҷлис

دوش به آواز چنگ مطرب مجلس

Хонд мари ин чанд байту баради здли ғам

خواند مر این چند بیت و برد زدل غم

Бодаи хур ва ғам махӯр барои кам ва беш

باده خور و غم مخور برای کم و بیش

Хоҷа ки охир на беш монаду не кам

خواجه که آخر نه بیش ماند و نی کم

Даври ҷаҳонро агар Бақоӣ будӣ

دور جهان را اگر بقایی بودی

Ҷом ба мисатон намераседӣ аз ҷам

جام به مستان نمی رسیدی از جم

Толиби осоишии мҷўии зиёдат

طالب آسایشی مجوی زیادت

Касби қаноати намо чу зода ӣ адҳам

کسب قناعت نما چو زاده ی ادهم

Гирд алойиқ фишон здомни ҳиммат

گرد علایق فشان زدامن همت

То ба фалаки бршўӣ чу исои Марям

تا به فلک برشوی چو عیسی مریم

Нест раҳои здоми сахти алойиқ

نیست رهایی زدام سخت علایق

Бе мадади соҳиби вилояти аъзам

بی مدد صاحب ولایت اعظم

Шоҳи вилояти алӣ ки пушти самовот

شاه ولایت علی که پشت سماوات

Баҳри суҷуд дараш мудом буд хам

بهر سجود درش مدام بود خم

Шамси ҳидоят ки аз фурӯғи ҷамолаш

شمس هدایت که از فروغ جمالش

Омадаи равшани чароғи дӯда ӣ ором

آمده روشن چراغ دوده ی آرام

Чун ҳарами поки каъбаи муваллид ӯ шуд

چون حرم پاک کعبه مولد او شد

Гашти паноҳи мулӯку қибла ӣ олам

گشت پناه ملوک و قبله ی عالم

Сангу гулиро набӯд ин ҳамаи миқдор

سنگ و گلی را نبود این همه مقدار

Касб шараф карда зони мубораки мақдам

کسب شرف کرده زآن مبارک مقدم

То шарафи каъбаро физойам , гӯям :

تا شرف کعبه را فزایم، گویم:

Дарга ӯ каъбаасту хокаш , замзам

درگه او کعبه است و خاکش، زمزم

Гардад аз вай ба пои қиёмати кубро

گردد از وی به پا قیامت کبری

Ҳаст дар ин даъвӣами адилла ӣ муҳкам

هست در این دعویم ادله ی محکم

Адлу влоиш сирот бошаду мизон

عدل و ولایش صراط باشد و میزان

Лутфи равони бахши хулду қаҳри ҷаҳаннам

لطف روان بخش خلد و قهر جهنم

Бандаи он хоҷаам ки оли алӣ ро

بنده آن خواجه ام که آل علی را

Банда буд чун хдоигони муаззам

بنده بود چون خدایگان معظم

Сҳри шҳншаҳи амири дӯсти Муҳамад

صهر شهنشه امیر دوست محمد

Хони мъири амири акрами аФхм

خان معیر امیر اکرم افخم

Шӯии маин духти шоҳи исмати давлат

شوی مهین دخت شاه عصمت دولت

Он ки буд бо ифофи хоҳари туам

آن که بود با عفاف خواهر توام

Омада аз халқи хуш , фиришта ӣ раҳмат

آمده از خلق خوش، فرشته ی رحمت

Халқ шудаи тинаташи зи рӯҳи муҷассам

خلق شده طینتش ز روح مجسم

Духти шҳншаҳ ӣамасту эзад бе чун

دخت شهنشه یم است و ایزد بی چون

Карда се волои гуҳар , падед аз ин ӣам

کرده سه والا گهر، پدید از این یم

Зони се яке исмати алмулук ки зебад

زآن سه یکی عصمت الملوک که زیبد

Хондан ӯро , нахусти бонӯии олам

خواندن او را، نخست بانوی عالم

Он чаҳ буд моя ӣ шарофати инсон

آن چه بود مایه ی شرافت انسان

Касбӣу фитрӣ барои ӯаст фароҳам

کسبی و فطری برای او است فراهم

Ва он дгарии эътисоми салтанати шоҳ

و آن دگری اعتصام سلطنت شاه

Дӯсти алии хони род , мейри макрам

دوست علی خان راد، میر مکرم

Манбаи ҷӯаду карам ки кафи Каримаш

منبع جود و کرم که کف کریمش

Офат динор ҳасту ғорати дарҳам

آفت دینار هست و غارت درهم

Сеюмашон фахри тоҷ , бонӯии офоқ

سومشان فخر تاج، بانوی آفاق

Венаи сргҳр дар шарофатанд , мусаллам

وین سرگهر در شرافتند، مسلّم

Ро дунёашон шаҳаст ва моам маин моам

را دنیاشان شه است و مام مهین مام

Бонӯии маи тоҷ , давлати шаҳи аъзам

بانوی مه تاج، دولت شه اعظم

Гавҳари волои зоташон ба ӣам даҳр

گوهر والای ذاتشان به یم دهر

Монад то ном бошад аз гуҳар ва ӣам

ماند تا نام باشد از گهر و یم

Хўшдлу осӯда дар паноҳи шаҳаншоҳ

خوشدل و آسوده در پناه شهنشاه

Даври фалакашон ба кому хотири хуррам

دور فلکشان به کام و خاطر خرم

Ҳар сар мӯем агар забонӣ гардад

هر سر مویم اگر زبانی گردد

Шарҳи камолот зоташон натавонам

شرح کمالات ذاتشان نتوانم

Доъии давлат « муҳӣт » мадҳати эшон

داعی دولت «محیط» مدحت ایشان

Гуяд ва хонд алии алдўоми дамодам

گوید و خواند علی الدّوام دمادم

Гар ҳама ӣ умри шукри неъмати эшон

گر همه ی عمر شکر نعمت ایشان

Гӯям инсоф май даҳум , будӣ кам

گویم انصاف می دهم، بودی کم