Сабоҳ алхир зад булбул ба гулшан

صباح الخیر زد بلبل به گلشن

Гули ман ид шуд , чашми ту равшан

گل من عید شد، چشم تو روشن

Гулӣ дар гулшани эҷод ба шкФт

گلی در گلشن ایجاد به شکفت

Ки гул май ншкФд чун ӯ ба гулшан

که گل می نشکفد چون او به گلشن

Ба озодии смри гаштанди зоғоз

به آزادی سمر گشتند زآغاز

Зимни бндгиш , сарву сӯсан

زیمن بندگیش، سرو و سوسن

Збўиши соҳати гетии муаттар

زبویش ساحت گیتی معطر

Зрўиши арса ӣ кайҳони музайян

زرویش عرصه ی کیهان مزین

Таҷаллии гирди он зоти муқаддас

تجلی گرد آن ذات مقدس

Ки нураш тофт дар , водии эмин

که نورش تافت در، وادی ایمن

Буд он хулди рӯҳонии вуҷӯдаш

بود آن خلد روحانی وجودش

Ки хоси алхосро омад муайян

که خاص الخاص را آمد معین

Басит хок омад рашки афлок

بسیط خاک آمد رشک افلاک

ЗФрхи мақдамаш чун шуд музайян

زفرخ مقدمش چون شد مزین

Ҳумоюни аҳди мелод хдиўӣ аст

همایون عهد میلاد خدیوی است

Ки гардад сари хилқат зу муайян

که گردد سر خلقت زو معین

Саммӣу ҷонишину сибти Аҳмад

سمی و جانشین و سبط احمد

Вале мутлақи додари зўолмн

ولیّ مطلق دادار ذوالمن

Вале қоими болсиФ , шоҳӣ

ولی قائم بالسیف، شاهی

Ки теғаши баҳри дайн ҳснӣаст зоҳн

که تیغش بهر دین حِصنی است زآهن

Мисоли мосўӣ , бо ҳазрат ӯ аст

مثال ماسوی، با حضرت او است

Мисоли зилли зии зилли фану зии фан

مثال ظل ذی ظل فن و ذی فن

Кунанд инкор будашро ба ғайбат

کنند انکار بودش را به غیبت

Гуруҳеи мункирони дев дидан

گروهی منکران دیو دیدن

« таъолии шаънаи ъмои иқўлўн »

«تعالی شأنُه عَمَّا یقُولُون»

Буд ҳастӣ ӯ аз шамс , абин

بود هستی او از شمس، ابین

Гувоҳ ҳастӣ шӣӣаст , осор

گواه هستی شئی است، آثار

Дар ин маънӣ набошад шубҳау занн

در این معنی نباشد شُبهه و ظن

Вуҷӯди шамсро равшан далелӣ аст

وجود شمس را روشن دلیلی است

Фурӯғи шамс , тобидани зи равзан

فروغ شمس، تابیدن ز روزن

Бақои малик имконаст бурҳон

بقای ملک امکان است برهان

Ба буд он шаҳи лоҳути маскан

به بود آن شه لاهوت مسکن

Хуши он соъат ки амр ояд зиздон

خوش آن ساعت که امر آید زیزدان

Бидон шаҳ кӣ вале ғоиби ман

بدان شه کی ولی غایب من

Ҳувайдои шӯ ки ҳангом зуҳӯр аст

هویدا شو که هنگام ظهور است

Зтлъти парда ӣ ғайбат , барафкан

زطلعت پرده ی غیبت، برافکن

Зъдлу қист , гетиро бёроӣ

زعدل و قسط، گیتی را بیارای

Ниҳоли зулмро , аз бехи бркн

نهال ظلم را، از بیخ برکن

Заволи давлати сиФёнён ро

زوال دولت سیفیانیان را

Ба номи боқии худ , сиккаи барзан

به نام باقی خود، سکّه برزن

Ба гуфтан нест ҳоҷат , он чаҳ доне

به گفتن نیست حاجت، آن چه دانی

Бикун эй илми яздонро ту махзан

بکن ای علم یزدان را تو مخزن

Ба иқлӣми шуҳуд , олами ғайб

به اقلیم شهود، عالم غیب

Даройади он шаҳ , хуршеди грзн

درآید آن شه، خورشید گرزن

Бидон ҷоҳу ҷалоли кибриёе

بدان جاه و جلال کبریایی

Ки бошад дар беонаш , нутқи алкн

که باشد در بیانش، نطق الکن

Бар адҳам бар шавад вази гирди мавкиб

بر ادهم بر شود وز گرد موکب

Намояди чашми меҳру моҳ , равшан

نماید چشم مهر و ماه، روشن

Тариқи ҳазраташи пўинд , некон

طریق حضرتش پویند، نیکان

Зср по карда раҳро таии намӯдан

زسر پا کرده ره را طی نمودن

Кунад бар пешвоён , пешвое

کند بر پیشوایان، پیشوایی

Русуми дайни ҳақро зинда кардан

رسوم دین حق را زنده کردن

Дарорад бар « ании амролла » овоз

درآرد بر «انّی امرالله» آواز

Илоҳӣ манеҳӣ арши нишеман

الهی منهی عرش نشیمن

Ҷнўдои лами трўҳо , дар рикобаш

جنوداً لم تروها، در رکابش

Паии тоъати камар бар бастаи мутқан

پی طاعت کمر بر بسته متقن

Масеҳу донёлу Хизру Илёс

مسیح و دانیال و خضر و الیاس

Замонӣ дар ясораши гуҳ дар эмин

زمانی در یسارش گه در ایمن

Ба зилли раъйати фархунда ӣ ӯ

به ظلّ رأیت فرخنده ی او

Тамоми мосўии аллоҳи ҷустаи мأмн

تمام ماسِوَی الله جسته مأمن

Қадари қаллода ӣ амраши қзоўор

قدر قلاده ی امرش قضاوار

Пай тоъат намӯда тавқи гардан

پی طاعت نموده طوق گردن

Уториди гоҳи арзи лашгари вай

عطارد گاه عرض لشگر وی

Шавад дармонда аз аҳсои намӯдан

شود درمانده از احصا نمودن

Нахустин он ки ёбад файзи қурбаш

نخستین آن که یابد فیض قربش

Буд ҷбрили фаррухи пайки зўолмн

بود جبریل فرخ پیک ذوالمن

Нахуст аз бандагони хоси он шоҳ

نخست از بندگان خاص آن شاه

Зонсон сесадаст ва сездаҳ тан

زانسان سیصد است و سیزده تن

Қавии дили мардумоне , сахти бозу

قوی دل مردمانی، سخت بازو

Ки гардад мӯишон дар дасти оҳан

که گردد مویشان در دست آهن

Дили ҳақи ҷӯишон бар душману дӯст

دل حق جویشان بر دشمن و دوست

Зоҳни сахттар вази муми ?илин

زآهن سخت تر وز موم الین

« ашдоءи алии алкФор » фармуд

«اشدّاء علی الکفار» فرمود

Паии тавсифашони ҳии мҳимн

پی توصیفشان حیّ مهیمن

Ба ҷабҳаи ҷумларо , доғи муҳаббат

به جبهه جمله را، داغ محبت

Каманди ишқи як сарро ба гардан

کمند عشق یک سر را به گردن

Кашад теғ аз ниёаму барқи теғаш

کشد تیغ از نیام و برق تیغش

Занад куффорро оташ ба хирман

زند کفار را آتش به خرمن

Зъдл ва дод пар созад ҷаҳон ро

زعدل و داد پر سازد جهان را

Ки пар бошад зҷўру зулм , доман

که پر باشد زجور و ظلم، دامن

Кашад бар дор , он дунон ки доне

کشد بر دار، آن دونان که دانی

Занад оташ бар он девони римн

زند آتش بر آن دیوان ریمن

Збими шаҳна ӣ қаҳҳори адлаш

زبیم شحنه ی قهار عدلش

Барояд аз ниҳоди ҷавр , шеван

برآید از نهاد جور، شیون

Фрохои ҷаҳон бар хасм гардад

فراخای جهان بر خصم گردد

ЗхўФши тангтар , аз чашми сӯзан

زخوفش تنگ تر، از چشم سوزن

Кашад даҷолро , исои бен Марям

کُشد دجّال را، عیسی بن مریم

Ба амри он шаҳаншоҳ , мҳимн

به امر آن شهنشاه، مهیمن

Шавад офоқи зеботар зглзор

شود آفاق زیباتر زگلزار

Ки будӣ зишттар садраи зглхн

که بودی زشت تر صدره زگلخن

Арабро фахр аз бобаш ба кунин

عرب را فخر از بابش به کونین

Аҷамро моам он шаҳи беҳтарини зан

عجم را مام آن شه بهترین زن

Ҳадиси рӯҳпарвар оби ҳайвон

حدیث روح پرور آب حیوان

ЗФизи хоки роҳ ӯ мубарҳан

زفیض خاک راه او مبرهن

Буридаш қобз арвоҳ бошад

بریدش قابض ارواح باشد

Гуҳи пайғом фармудан ба душман

گه پیغام فرمودن به دشمن

Муҳибаш ҳарки хоҳад зинда гардад

محبش هرکه خواهد زنده گردد

Барои кайфар аз душман кашӣдан

برای کیفر از دشمن کشیدن

« муҳӣт » он рӯз мақсӯдӣ надорад

«محیط» آن روز مقصودی ندارد

Ба ҷузи ҷон дар рикоб ӯ фишондан

به جز جان در رکاب او فشاندن