Ёрӣ ки баҳр ӯ буд , бисёр чашм дар раҳ

یاری که بهر او بود، بسیار چشم در ره

Дар рӯзи нима ӣ моҳ , аз раҳ расед ногуҳ

در روز نیمه ی ماه، از ره رسید ناگه

Маъшӯқи мунтазирро , омад замони дидор

معشوق منتظر را، آمد زمان دیدار

Ушшоқи мунтазирро , огаҳ кунед , огаҳ

عشاق منتظر را، آگه کنید، آگه

Ба гирифт шоҳиди ғайб , бурқаъи зоиздии рух

به گرفت شاهد غیب، برقع زایزدی رخ

Равшани зи талъаташи гашт , базми шуҳуди хаи ха

روشن ز طلعتش گشت، بزم شهود خه خه

Ҳон эй худопарастон , гардид ҳақи падедор

هان ای خداپرستان، گردید حق پدیدار

Оред сӯй ӯ рӯ , ҷӯйед дар буриши раҳ

آرید سوی او رو، جویید در برش ره

Зондишаҳҳои ботил , дилро нигоҳ доред

زاندیشه های باطل، دل را نگاه دارید

Кин воқифи алзмоир , бошад зқлби огаҳ

کاین واقف الضمایر، باشد زقلب آگه

Дар ҳайкал башар кард , раби албшри таҷаллӣ

در هیکل بشر کرد، رب البشر تجلی

Кунин ҷабҳа суданд , бар хоки сҷдолаҳ

کونین جبهه سودند، بر خاک سجداله

Аз машриқи вилояти он шамс гашта толеъ

از مشرق ولایت آن شمس گشته طالع

Каз вай фурӯғ ҷӯяд , ҳам офтоб ва ҳам ма

کز وی فروغ جوید، هم آفتاب و هم مه

Султони малики имкон , Меҳдии соҳиби аламр

سلطان ملک امکان، مهدی صاحب الامر

Фармондиҳӣ ки бошад , бар мосўии шҳншаҳ

فرماندهی که باشد، بر ماسوی شهنشه

Дар дасти қудрат ӯаст , арши барин чу хотам

در دست قدرت او است، عرش برین چو خاتم

Зилли алоаи афсар , тахти вилояташ ки

ظلّ الاه افسر، تخت ولایتش که

Гардун ба рутба бошад , харгоҳи ҳишмати вай

گردون به رتبه باشد، خرگاه حشمت وی

Рухшандаи ахтаронаш , рахшони қбоби харгаҳ

رخشنده اخترانش، رخشان قباب خرگه

Дасти гҳрФшонш , абрӣаст бе карона

دست گهرفشانش، ابری است بی کرانه

Алтоф бениҳоят , баҳрӣ ки несташ таҳ

الطاف بی نهایت، بحری که نیستش ته

Юсуф чу дошт дар чанг , ҳабли вилояти вай

یوسف چو داشت در چنگ، حبل ولایت وی

Бар авҷи тахти иззат , шодон шуд аз таҳ чаҳ

بر اوج تخت عزّت، شادان شد از ته چَه

Мумкин нёрмш хонд , зони ҷиҳат ки ҳар дам

ممکن نیارمش خواند، زآن جهت که هر دم

Аз ваии сифоти воҷиб , гардад падеди сад раҳ

از وی صفات واجب، گردد پدید صد ره

Воҷиб ншоидш гуфт , зи он рӯ ки зоти воҷиб

واجب نشایدش گفت، ز آن رو که ذات واجب

Бе чун худоӣ бошад , рабӣу рабаи аллоҳ

بی چون خدای باشد، ربی و ربه الله

Гар аз назар ниҳонаст , дар пеши дидаи зоҳир

گر از نظر نهان است، در پیش دیده ظاهر

Бошад ммди кунин , алтоф ӯ баҳри гуҳ

باشد ممد کونین، الطاف او بهر گه

Гирад зи ҳоли ашёъ , як лаҳзагар назари боз

گیرد ز حال اشیاء، یک لحظه گر نظر باز

Монад на бешу не кам , поед на кӯҳу не ки

ماند نه بیش و نی کم، پاید نه کوه و نی که

Ҳастанд раҳнамоён , баъд аз набии даҳ ва , ду

هستند رهنمایان، بعد از نبی ده و، دو

Ин Хизр вақт бошад , хотам бар он ду , ва даҳ

این خضر وقت باشد، خاتم بر آن دو، و ده

Аз Ямани бндгиш , гардид шоҳи ислом

از یمن بندگیش، گردید شاه اسلام

Бўолнсри Носириддин , бар хусравони шҳншаҳ

بوالنصر ناصرالدّین، بر خسروان شهنشه

Ҳар ҷо ки рӯй орад , ин шаҳриёри одил

هر جا که روی آرد، این شهریار عادل

Алтофи ҳуҷҷати аср , бодаши муайяну ҳамраҳ

الطاف حُجت عصر، بادش معین و همره

Бодои бақои хусрав ,у айёми давлат ӯ

بادا بقای خسرو، و ایام دولت او

Чандон ки меҳр ва мааст , дар осмони сафари гуҳ

چندان که مهر و مه است، در آسمان سفر گه

Бар орифон чу доранд , назм « муҳӣт » арза

بر عارفان چو دارند، نظم «محیط» عرضه

Ллаҳ дар қоил , гӯйанд раҳмаи аллоҳ

لله در قائل، گویند رحمة الله