Ёр чун теғ кашад , гӯ сипар андозӣ ба

یار چون تیغ کشد، گو سپر اندازی به

Вар занад тири буриш , буриши синаи ҳадафсозӣ ба

ور زند تیر برش، برش سینه هدف سازی به

Сар , мору дам шераст , хами турра ӣ дӯст

سر، مار و دم شیر است، خم طره ی دوست

Бо чунин турра дило , гар накунӣ боз ба

با چنین طره دلا، گر نکنی باز به

Дард ишқаст накӯтар зи саломат , ҷоно

درد عشق است نکوتر ز سلامت، جانا

Ба мдодои чунин дард , напардозӣ ба

به مدادای چنین درد، نپردازی به

То шавад хона ӣ дили дархури хлўтгаҳи ёр

تا شود خانه ی دل درخور خلوتگه یار

Агар ин хонаи зоғёр , ба пардозӣ ба

اگر این خانه زاغیار، به پردازی به

Чун ҳаловати талабӣ , лаъли лаби дӯсти нюаш

چون حلاوت طلبی، لعل لب دوست نیوش

Кини тбзрд , буд аз шукри Аҳвозӣ ба

کین طبزرد، بود از شکر اهوازی به

Ноӣ гардид тиҳӣ , аз худу пар аз дами дӯст

نای گردید تهی، از خود و پر از دم دوست

Аз дафу чанги дам ӯ , ба хуши овозӣ ба

از دف و چنگ دم او، به خوش آوازی به

Ҳамаи офоқи бгштим , батонро дидем

همه آفاق بگشتیم، بتان را دیدیم

Вази бут хеш надидам , ба таннозӣ ба

وز بت خویش ندیدم، به طنازی به

Чангро сози намоу тараб ва дар парда магӯ

چنگ را ساز نما و طرب و در پرده مگو

Бо длором ,гар ин длшдаҳ бинавозӣ ба

با دلارام، گر این دلشده بنوازی به

Агар аз пардаи буруни ое ва аз файзи ҷамол

اگر از پرده برون آیی و از فیض جمال

Коми ҷону дили муштоқ , равосозӣ ба

کام جان و دل مشتاق، روا سازی به

Ба яке ҷилва , туро моти рух хеш кунад

به یکی جلوه، تو را مات رخ خویش کند

Бо чунин шоҳи мқомр , накунӣ бозӣ ба

با چنین شاه مقامر، نکنی بازی به

Мадҳати шоҳи арабро бар султони аҷам

مدحت شاه عرب را بر سلطان عجم

Порсӣ арза кунам , гарчи буд тозӣ ба

پارسی عرضه کنم، گرچه بود تازی به

Шаҳи мардон , асадуллоҳ ки ба таҳқиқ буд

شه مردان، اسدالله که به تحقیق بود

Хоксорӣ дар ӯ , зи сарафрозӣ ба

خاکساری در او، ز سرافرازی به

Ҳаст шаҳи Носири дайн , шери қавии чанги алӣ

هست شه ناصر دین، شیر قوی چنگ علی

Панҷа дар панҷа ӣ ин шер , наяндозӣ ба

پنجه در پنجه ی این شیر، نیندازی به

Пеш аз он кат шаканд қувва ӣ сарпанҷа ӣ шоҳ

پیش از آن کت شکند قوه ی سرپنجه ی شاه

Ҷанг ба гузоштау сулҳи бёғозӣ ба

جنگ به گذاشته و صلح بیاغازی به

Ҳифзи дайнро буд ин хусрави исломи паноҳ

حفظ دین را بود این خسرو اسلام پناه

Аз шаҳи бути шикани ғазнавии ғозӣ ба

از شه بت شکن غزنوی غازی به

Шайхи саъдӣ чу ба даврон атобак нозед

شیخ سعدی چو به دوران اتابک نازید

Ту ба ин аҳди абад , маҳд агар нозӣ ба

تو به این عهد ابد، مهد اگر نازی به

Гарчи матбӯъу равони бахш буд назм « муҳӣт »

گرچه مطبوع و روان بخش بود نظم «محیط»

Ҳаст алҳақ ғазали саъдии широзӣ ба

هست الحق غزل سعدی شیرازی به