Навбаҳор омаду боди саҳарӣ ғолия бӯаст

نوبهار آمد و باد سحری غالیه‌بوست

Гоҳи тарафи чаману сояи бед ва лаб ҷӯаст

گاه طرف چمن و سایهٔ بید و لب جوست

Хез то баҳри тафарруҷи сӯй гулзор рӯем

خیز تا بهر تفرّج سوی گلزار رویم

Ки сабои ғолияи афшону замин ғолия бӯаст

که صبا غالیه‌افشان و زمین غالیه‌بوست

Машки бӯ аз чаҳ сабаб шуд нафаси боди баҳор

مشک‌بو از چه سبب شد نفس باد بهار

Магари ин мӯниси ҷони ҳамдами он ҳалқа мӯаст

مگر این مونس جان همدم آن حلقهٔ موست

Дар Рахши партави хуршед буд соя фикан

در رُخش پرتو خورشید بود سایه‌فکن

Чашми бади даври зи баси дилбари ман оина рӯаст

چشم بد دور ز بس دلبر من آینه‌روست

Рӯз идасту маро аз карами шоҳи ҷаҳон

روز عید است و مرا از کرم شاه جهان

Ёр дар манзару гул дар бар саҳбо ба сабуаст

یار در منظر و گل در بر صهبا به سبوست

Бар шаҳаншоҳи ҷаҳони сояи яздони наврӯз

بر شهنشاه جهان سایهٔ یزدان نوروز

Боди фархунда ва бар ҳаркии зи ҷон банда ӯст

باد فرخنده و بر هرکه ز جان بندهٔ اوست

Носириддини шаҳи қоҷори худованди мулӯк

ناصرالدین شه قاجار خداوند ملوک

Ки нкўмқдму волоҳмму никўхўст

که نکومقدم و والاهمم و نیکوخوست

Абадулдаҳри бмонод ки дар давлат ӯ

ابدالدّهر بماناد که در دولت او

Ҳаркиро менагарм вазъи хуш ва ҳол накӯаст

هرکه را می‌نگرم وضع خوش و حال نکوست

То ба фирӯзӣ бар тахт шаҳӣ карда ҷулус

تا به فیروزی بر تخت شهی کرده جلوس

Соҳати малики зи Ямани қадамаш чун минӯаст

ساحت ملک ز یُمن قدمش چون مینوست