Чу гули зи сад тарафами чок дар гиребонаст

چو گل ز صد طرفم چاک در گریبانست

Ниҳоли гулшани дардами ман ин гул онаст

نهال گلشن دردم من این گل آنست

Ман шикастаи дили он ғунчаам ки перҳанам

من شکسته دل آن غنچه‌ام که پیرهنم

Чу лолаи сурхи зи хуноби доғ пинҳон аст

چو لالهٔ سرخ ز خوناب داغ پنهان است

Гулии зи боғи ҷаҳони баҳри ман шкФт казон

گلی ز باغ جهان بهر من شکفت کزان

Чу андалеби марои сад ҳазор афғонаст

چو عندلیب مرا صد هزار افغانست

Ғамӣ ки дода ба чандини ҳазор каси даврон

غمی که داده به چندین هزار کس دوران

Марои зи гардиши даврон ҳазор чандонаст

مرا ز گردش دوران هزار چندانست

Замона дод гиребони ман ба дасти бало

زمانه داد گریبان من به دست بلا

Валек то абадаши дасти ман ба домон аст

ولیک تا ابدش دست من به دامان است

Ба баҳр хӯн шудам аз мавҷи хези ҳодисаи ғарқ

به بحر خون شدم از موج خیز حادثهٔ غرق

Нагуфт як мтнФс ки ин чаҳ тӯфон аст

نگفت یک متنفس که این چه طوفان است

зи оҳу гиряи ман хӯн гирист чашми ҷаҳон

ز آه و گریهٔ من خون گریست چشم جهان

Касе нагуфт ки оҳи ин чаҳ чашм гирён аст

کسی نگفت که آه این چه چشم گریان است

Чу шонаи боди сари муддаии бораи Фкор

چو شانهٔ باد سر مدعی باره فکار

Казу чаҳ зулф батон хотирам парешон аст

کزو چه زلف بتان خاطرم پریشان است

зи бас ки маст май ҷаҳл буд май пиндошт

ز بس که مست می جهل بود می‌پنداشت

Ки шишаи дили мардум шикастан осон аст

که شیشهٔ دل مردم شکستن آسان است

зи кӣнаи сохт мропоимол ва дошт гумон

ز کینه ساخت مراپایمال و داشت گمان

Ки ман з бе мададии мӯрам ӯ сулаймон аст

که من ز بی‌مددی مورم او سلیمان است

Вале надошт азинҷои хабар ки соҳиби ман

ولی نداشت ازینجا خبر که صاحب من

Амири одили аъзами Маҳмадӣ хон аст

امیر عادل اعظم محمدی خان است

Асади мхоФту зиғми шикору Лайси масоф

اسد مخافت و ضیغم شکار و لیث مصاف

Ки сайди арқми теғаши ҳазор събон аст

که صید ارقم تیغش هزار ثعبان است

Қамари ваҷоҳату миррӣхи теғу Зуҳраи нишот

قمر وجاهت و مریخ تیغ و زهرهٔ نشاط

Ки доғи бндгиш бар ҷабин кайвон аст

که داغ بندگیش بر جبین کیوان است

Ягонае ки дарин шаш дарии сарои сипанҷ

یگانه‌ای که درین شش دری سرای سپنج

Паноҳи шаш ҷҳаҳу пушти чор арқон аст

پناه شش جهة و پشت چار ارکان است

Сикандарӣ ки зи сади матини мъдлтш

سکندری که ز سد متین معدلتش

Ҳамеша хонаи ёҷўҷи зулм вайрон аст

همیشه خانهٔ یاجوج ظلم ویران است

Зиҳии расида ба ҷоӣӣ ки кибриёии ту ро

زهی رسیده به جائی که کبریای تو را

На ибтидо на ниҳоят на ҳад на поён аст

نه ابتدا نه نهایت نه حد نه پایان است

Муҳӣти ҷӯад ту баҳрӣаст бекарон ки дар он

محیط جود تو بحریست بی‌کران که در آن

Ҳубобҳо чу сипеҳри барин фаровон аст

حبابها چو سپهر برین فراوان است

зи лаҷаи карамати қлзмист ҳар қатра

ز لجه کرمت قلزمیست هر قطره

Чаҳ қулзумӣ ки дар он сад ҳазор Аммон аст

چه قلزمی که در آن صد هزار عمان است

Ту офтобӣу кайвон бар остонаи ту

تو آفتابی و کیوان بر آستانهٔ تو

Ба остини адаби хокрўб айвон аст

به آستین ادب خاکروب ایوان است

зи айни мартабаи зарроти хоки пои ту ро

ز عین مرتبه ذرات خاک پای تو را

Ҳазор мартаба бар офтоб руҷҳон аст

هزار مرتبه بر آفتاب رجحان است

зи трктози ту бар рони осмони маи нав

ز ترکتاز تو بر ران آسمان مه نو

Нишони тозае аз захми наъл икрон аст

نشان تازه‌ای از زخم نعل یکران است

Тани фалаки ҳадафи новаки зира бар тест

تن فلک هدف ناوک زره بر تست

Ки аз ситора бар ӯ сад ҳазор пайкон аст

که از ستاره بر او صد هزار پیکان است

Сипеҳри мнзлтои сарвро агарчӣ маро

سپهر منزلتا سرو را اگرچه مرا

Ҳазор гӯнаи шикояти зи даст даврон аст

هزار گونه شکایت ز دست دوران است

Вале ба хўшдлии давлати млозмтт

ولی به خوشدلی دولت ملازمتت

Ҳазор миннатам аз рӯзгор бар ҷон аст

هزار منتم از روزگار بر جان است

Ба як ътиаҳи зи лутф ту мешавам қонеъ

به یک عطیه ز لطف تو می‌شوم قانع

Ки фии алҳқиқаҳ ба аз сад ҳазор эҳсон аст

که فی‌الحقیقه به از صد هزار احسان است

Иҷозаи даҳ ки зи аҳволи хеши як ду се ҳарф

اجازه ده که ز احوال خویش یک دو سه حرف

Адо кунам ки сазовори самъ султон аст

ادا کنم که سزاوار سمع سلطان است

Адуии саркаши ман оташӣаст тезу маро

عدوی سرکش من آتشی است تیز و مرا

Барои куштан ӯ сад далел ва бурҳон аст

برای کشتن او صد دلیل و برهان است

Манам ки дар чамани мадҳи ҳайдари каррор

منم که در چمن مدح حیدر کرار

Ҳамеша булбули табъами ҳазор дастон аст

همیشه بلبل طبعم هزار دستان است

Сияҳи дилӣ ки буд дар дилаши адовати ман

سیه دلی که بود در دلش عداوت من

Басони ҳемаи дӯзахи сазоаш нирон аст

بسان هیمهٔ دوزخ سزاش نیران است

Манам фасеҳи забони андалеби хуши нафасӣ

منم فصیح زبان عندلیب خوش نفسی

Ки боғи манқибат аз табъи ман гулистон аст

که باغ منقبت از طبع من گلستان است

Мунофиқӣ ки ҳалоки ман аз худо хоҳад

منافقی که هلاک من از خدا خواهد

Ҳалоки сохтан ӯ ривоҷ имон аст

هلاک ساختن او رواج ایمان است

Манам Фдоӣии оли алӣу муддаӣам

منم فدائی آل علی و مدعیم

Ба ин ки душман ман гашта хасм эшон аст

به این که دشمن من گشته خصم ایشان است

Риояти дил ман воҷибаст куштан ӯ

رعایت دل من واجبست کشتن او

Гуноҳ нест ки куффора гуноҳон аст

گناه نیست که کفارهٔ گناهان است

Шиори ман шаб ва рӯзаст мадҳи ҳайдару ол

شعار من شب و روزست مدح حیدر و آل

Гувоҳи даъвии ман кирдигор дён аст

گواه دعوی من کردگار دیان است

Фаъоли хасми бдоФъоли ман зи аввали умр

فعال خصم بدافعال من ز اول عمر

Чу зоҳираст чаҳ ҳоҷат ба шарҳи тбёнст

چو ظاهر است چه حاجت به شرح تبیانست

Дили мукаддараш аз занги ҷаҳл холӣ нест

دل مکدرش از زنگ جهل خالی نیست

Вале таниши зи либоси камол урён аст

ولی تنش ز لباس کمال عریان است

Ғурури мол чунон карда ғорати дайнаш

غرور مال چنان کرده غارت دینش

Ки ғофил аз ғазаби шоҳу қаҳр султон аст

که غافل از غضب شاه و قهر سلطان است

Ба қабзи рӯҳ палидаш фирист қўрчаҳ Эй

به قبض روح پلیدش فرست قورچه‌ای

Кунун ки қобзи тмғои малик Кошон аст

کنون که قابض تمغای ملک کاشان است

Ки аз тавваҷуҳи покону оҳи ғамнокон

که از توجه پاکان و آه غمناکان

Дарин ду рӯза ба хоки сиёҳ яксон аст

درین دو روزه به خاک سیاه یکسان است

Ба ӯ маҷоли ҳикояти мада ки ҳар нафасаш

به او مجال حکایت مده که هر نفسش

Дар остини ҳияли сад ҳазор дастон аст

در آستین حیل صد هزار دستان است

Бузургвори амиро агарчӣ назми фақир

بزرگوار امیرا اگرچه نظم فقیر

На дар баробари шеъри Заҳир ва салмон аст

نه در برابر شعر ظهیر و سلمان است

Вале ба тарбияти рӯзгор дар дили кон

ولی به تربیت روزگار در دل کان

Ҳаҷар ки тираи ҷмодисти лаъл рахшон аст

حجر که تیره جمادیست لعل رخشان است

Арӯси фикрати эшон зи фикри шоҳу амир

عروس فکرت ایشان ز فکر شاه و امیر

Ба ҷилваи омада дар ҳиҷлаи гоҳ девон аст

به جلوه آمده در حجله گاه دیوان است

Агар ту низ ба эксири тарбият созӣ

اگر تو نیز به اکسیر تربیت سازی

Миси вуҷӯди марои зари дарин чаҳ нуқсон аст

مس وجود مرا زر درین چه نقصان است

Чаҳ муҳташам ба туфайли саги ту гашти инсон

چه محتشم به طفیل سگ تو گشت انسان

Гар аз сегон ту даврӣ кунад на инсон аст

گر از سگان تو دوری کند نه انسان است

Ҳамеша то зи тақозои чархи шӯъбадаи боз

همیشه تا ز تقاضای چرخ شعبده‌باز

Замонаи ҳодисаи ангезу даҳр фаттон аст

زمانه حادثه انگیز و دهر فتان است

зи ҳодисоти ниҳони сояи ҳимояти шоҳ

ز حادثات نهان سایهٔ حمایت شاه

Паноҳи зоти ту бодо ки зилл яздон аст

پناه ذات تو بادا که ظل یزدان است