Агар чаҳ модари айёми хуш натиҷа фитод

اگر چه مادر ایام خوش نتیجه فتاد

Дарин замони писарӣ ба назод аз беҳзод

درین زمان پسری به نزاد از بهزاد

Маи сипеҳри ҳукӯмат ки дар замона ӯ

مه سپهر حکومت که در زمانهٔ او

Замонаро фазаъ додхоҳ рафт аз ёд

زمانه را فزع دادخواه رفت از یاد

Гули баҳори саховат ки дар маҳали карам

گل بهار سخاوت که در محل کرم

Дирам чу барг хазон медиҳад кафш бар бод

درم چو برگ خزان می‌دهد کفش بر باد

Биҷои хӯни ҳамаи ёқӯт ва лаъл хоҳад рехт

بجای خون همه یاقوت و لعل خواهد ریخت

Ба даст ӯ неш агар занад Фсод

به دست او نیش اگر زند فصاد

Гирифтаи кишвари дилҳо ки ҳаст бар бозуаш

گرفته کشور دلها که هست بر بازوش

Ду фатҳи номаи зи дасти Карим ва табъ бидод

دو فتح‌نامه ز دست کریم و طبع بداد

Ба он муҳӣти карами нисбати малоли зи базл

به آن محیط کرم نسبت ملال ز بذل

Чунон буд ки ба ҳотам кунанд бухли аснод

چنان بود که به حاتم کنند بخل اسناد

Забон ба шиква ӯ ҳеҷ додхоҳ наронад

زبان به شکوهٔ او هیچ دادخواه نراند

Ба ғайри зулм ки аз адл ӯст дар фарёд

به غیر ظلم که از عدل اوست در فریاد

Хароши нохуни адлаш чу кӯҳи зулми бикунад

خراش ناخن عدلش چو کوه ظلم بکند

Бимонад дар даҳани ангушти тешаи Фарҳод

بماند در دهن انگشت تیشهٔ فرهاد

Ба рӯй кишвари мо танг аз он ки мансаб ӯст

به روی کشور ما تنگ از آن که منصب اوست

Аморатӣ ки зхонӣ ва хусравӣаст зиёд

امارتی که زخانی و خسرویست زیاد

Ҷамоли боз гирифтан наёфт соқии даҳр

جمال باز گرفتن نیافت ساقی دهر

Чу бар кафи амлши соғари муроди ниҳод

چو بر کف املش ساغر مراد نهاد

Фалак намӯд ба зери париш чу байзаи мурғ

فلک نمود به زیر پرش چو بیضهٔ مرغ

эй рифъат ӯ боли убуҳҳат чу кушод

همای رفعت او بال ابهت چو گشاد

Чаҳ ҳоҷатаст ки ӯ тоирони давлат ро

چه حاجتست که او طایران دولت را

Ба донаи резӣу дом афканӣ шавад сайёд

به دانه ریزی و دام‌افکنی شود صیاد

Ки баҳри сайди муродаши дарин каманд гоҳанд

که بهر صید مرادش درین کمند گاهند

На осмони сабаби ангезу бахт дар имдод

نه آسمان سبب انگیز و بخت در امداد

Нақизи сӯзу мухолифи гудоз ва зид коҳаст

نقیض سوز و مخالف گداز و ضد کاهست

Салоҳу рои ваии андари ҷаҳони куну фасод

صلاح و رای وی اندر جهان کون و فساد

Чу омад он насифат кеш додгар ба вуҷӯд

چو آمد آن نصفت کیش داد گر به وجود

Кашид рахт ба сари манзили адами бедод

کشید رخت به سر منزل عدم بیداد

Баннои зулму таъаддии заъифи бунёни гашт

بنای ظلم و تعدی ضعیف بنیان گشت

Ба дастёрии ин давлати қавии бунёд

به دستیاری این دولت قوی بنیاد

зи саҳми новаки оҳани гудози ҳайбат ӯ

ز سهم ناوک آهن گداز هیبت او

з мавҷ гашта зираи пӯш аз азали пӯлод

ز موج گشته زره پوش از ازل پولاد

зи бӯсаи кории суккон осмон фармуд

ز بوسه کاری سکان آسمان فرمود

Баҳри макон ки азуи соя бар замин афтод

بهر مکان که ازو سایه بر زمین افتاد

Ба ҷуз дараш ки на ҷои вуқуъ бедод аст

به جز درش که نه جای وقوع بیداد است

Надидаи кас дар дороломортии бедод

ندیده کس در دارالامارتی بیداد

Агар шавад мутаваҷҷеҳ ба рафъи зиддият

اگر شود متوجه به رفع ضدیت

Диҳанд дасти маъаят ба якдигари аздод

دهند دست معیت به یکدیگر اضداد

зи лутфи хоси худ ин баладааш худои алӣам

ز لطف خاص خود این بلده‌اش خدای علیم

Ки шаҳри хоси алӣ буд бемузоиқа дод

که شهر خاص علی بود بی مضایقه داد

Ҷуз ӯ ки волии маъмурае чунин шуда аст

جز او که والی معموره‌ای چنین شده است

Надидаи ганҷ касе дар амокини обод

ندیده گنج کسی در اماکن آباد

Аннан ба дасти надодаши чунон ки бастанд

عنان به دست ندادش چنان که بستاند

Ки кард бахти баландаши савори Рахши мурод

که کرد بخت بلندش سوار رخش مراد

Матоъи ҳарки чу назми маниш ривоҷӣ нест

متاع هرکه چو نظم منش رواجی نیست

Ба аҳд ӯ шудаи бозори косдиши касод

به عهد او شده بازار کاسدیش کساد

Чу зулми гашти дарин балада кам вази ёваряш

چو ظلم گشت درین بلده کم وز یاوریش

Асоси доваряшро худо зиёд кунад

اساس داوریش را خدا زیاد کند

Расед иду дили ҷумлаи таҳнияти гӯйон

رسید عید و دل جمله تهنیت گویان

з дидани рух ӯ комёбу хурраму шод

ز دیدن رخ او کامیاب و خرم و شاد

Туро чу пой равон нест муҳташам ки рӯй

تو را چو پای روان نیست محتشم که روی

Ба садаи бӯсии он нири сипеҳри сдод

به سده بوسی آن نیر سپهر سداد

Ба дастёрии назмӣ ки иззат ту азуаст

به دستیاری نظمی که عزت تو ازوست

Забон хома биҷунбон паии мубораки бод

زبان خامه بجنبان پی مبارک‌باد

Умеди он ки буд то зи каъбаи ному нишон

امید آن که بود تا ز کعبه نام و نشان

Ки ҳаст бар дараш имрӯзи издиҳоми ибод

که هست بر درش امروز ازدحام عباد

Буд ҷаноби мълоӣ ӯ мтоФи аном

بود جناب معلای او مطاف انام

Ба мстФои мълоу итрати амҷод

به مصطفای معلا و عترت امجاد