Маро ғамӣаст зи бедоди чарх бе бунёд

مرا غمی است ز بیداد چرخ بی‌بنیاد

Ки бардаи ъшртм аз хотиру нишот аз ёд

که بردهٔ عشرتم از خاطر و نشاط از یاد

Маро табӣаст кигар аз дарун бурун уфтад

مرا تبی است که گر از درون برون افتد

Ба набзи ман натавонади табиби дасти ниҳод

به نبض من نتواند طبیب دست نهاد

Марои длист ки ҳаст аз камоли булъаҷабӣ

مرا دلیست که هست از کمال بوالعجبی

Ба оҳи сарди гдозндаҳи дили фӯлод

به آه سرد گدازنده دل فولاد

Марои рхисти кабӯди он чунон зи силии ғам

مرا رخیست کبود آن چنان ز سیلی غم

Ки рӯй ахгари пайкари гудохтаи зи рмод

که روی اخگر پیکر گداخته ز رماد

Маро сиррӣаст гарони он чунон ки сартосар

مرا سریست گران آن چنان که سرتاسر

Замин билразад агар аз тани афканди ҷаллод

زمین بلرزد اگر از تن افکند جلاد

Марои зи доғи восФи синаи сурбаи сари маҷрӯҳ

مرا ز داغ واسف سینه سربه سر مجروح

з дидани гулу шамшод аз чаҳ бошам шод

ز دیدن گل و شمشاد از چه باشم شاد

Марои дмист ки нисбат ба сӯз беҳад ӯ

مرا دمیست که نسبت به سوز بی‌حد او

Дам аз насим ҷинон мезанад дами ҳаддод

دم از نسیم جنان می‌زند دم حداد

Мудоми дилами ҳамеи орад аз мҷраҳи фалак

مدام دلم همی آرد از مجرهٔ فلک

Ки мурғи рӯҳи ман хастаро шавад сайёд

که مرغ روح من خسته را شود صیاد

Ҳамеша теша ҳаме созад аз ҳилоли сипеҳр

همیشه تیشه همی سازد از هلال سپهر

Ки дар дилам нагузорад баннои айши обод

که در دلم نگذارد بنای عیش آباد

Агар кунам сафарии бас баъӣд нест баъӣд

اگر کنم سفری بس بعید نیست بعید

Вар аз ватан нарӯм ҳаст ҷои астбъод

ور از وطن نروم هست جای استبعاد

Манам ба дашти ҷунуни сари ниҳода чун маҷнӯн

منم به دشت جنون سر نهاده چون مجنون

Манам ба кӯҳи балои пои фишурда чун Фарҳод

منم به کوه بلا پا فشرده چون فرهاد

Манам зи дасти қазо нӯш карда заҳри ситам

منم ز دست قضا نوش کرده زهر ستم

Манам зи шасти қадари хӯрдаи новаки бедод

منم ز شست قدر خوردهٔ ناوک بیداد

Нахурда луқмае аз хон ризқи худ бе дӯд

نخورده لقمه‌ای از خوان رزق خود بی‌دود

Набӯдаи лаҳзае аз дасти бахти худ бедод

نبوده لحظه‌ای از دست بخت خود بیداد

зи иқтизои қазои сад қазияам воқеъ

ز اقتضای قضا صد قضیه‌ام واقع

Тамоми акси марому ҳамаи нақизи мурод

تمام عکس مرام و همه نقیض مراد

зи ифтироқи аҳбои миёни моу сарвар

ز افتراق احبا میان ما و سرور

Қазияи монеъаи алҷмъ дар ҷамеъи мавод

قضیه مانعة الجمع در جمیع مواد

Қиёси ҳолам азин кун ки меҳри ман бо халқ

قیاس حالم ازین کن که مهر من با خلق

Ба ҳеҷ шакл надорад натиҷаи ғайри ъинод

به هیچ شکل ندارد نتیجه غیر عناد

Миёнаи ману айши иттисол турфа тараст

میانهٔ من و عیش اتصال طرفه‌ترست

зи иҷтимои нақизину улфати аздод

ز اجتماع نقیضین و الفت اضداد

Ба сусти толеъии ман надидаи фарзандӣ

به سست طالعی من ندیده فرزندی

Қазо ки ҳаст арӯси замонаро домод

قضا که هست عروس زمانه را داماد

На ром бо ман гумноми шахсе аз ашхос

نه رام با من گمنام شخصی از اشخاص

На ёри ман афкори фардӣ аз афрод

نه یار من افکار فردی از افراد

Ба фикр бе касе худ фитода будам дӯш

به فکر بی کسی خود فتاده بودم دوش

Ки доштами зи сардард то саҳари фарёд

که داشتم ز سردرد تا سحر فریاد

Надоштам чу дарин куҳнаи дудмони умед

نداشتم چو درین کهنه دودمان امید

Ки ҷуз вдўд расад кас ба дод аҳл ва дод

که جز ودود رسد کس به داد اهل و داد

Саманди азми барангехтам ки як бора

سمند عزم برانگیختم که یک باره

Рухи ниёзи з маъбуд оварам зи ибод

رخ نیاز ز معبود آورم ز عباد

Нидо расед ки мушкили рисӣ ба мақсади хеш

ندا رسید که مشکل رسی به مقصد خویش

зи муқтадои замон но намӯда истимдод

ز مقتدای زمان نا نموده استمداد

Сипеҳри Рахши сулаймони маниш ки ме расадаш

سپهر رخش سلیمان منش که می‌رسدش

з рӯй ҳукм агар зин наад баробараши бод

ز روی حکم اگر زین نهد برابرش باد

Макин маснади иҷлоли шайхи ъбдолъол

مکین مسند اجلال شیخ عبدالعال

Казуаст кишвари дайну диёри шаръи обод

کزوست کشور دین و دیار شرع‌آباد

Дар ягонаи дарёии иҷтиҳод ки ҳаст

در یگانه دریای اجتهاد که هست

Ба фазлу мартаба аз халқ бару баҳри зиёд

به فضل و مرتبه از خلق بر و بحر زیاد

Даррӯси нофеъ ӯ дар ниҳояти танқеҳ

دروس نافع او در نهایت تنقیح

Ки беҳтар аз ҳама донад қавоиди иршод

که بهتر از همه داند قواعد ارشاد

Кунад сроири тақдир бе хилофи аён

کند سرایر تقدیر بی‌خلاف عیان

Ба нури табсира аз рои Муқаннаъу қод

به نور تبصره از رای مقنع و قاد

Буд зи лмъаҳи мисбоҳи зоти комил ӯ

بود ز لمعهٔ مصباح ذات کامل او

Ҳазор мнҳҷи аизоҳ дар тариқи ршод

هزار منهج ایضاح در طریق رشاد

Тавваҷуҳаш чу ба наҳҷ алҳақасту кашфи алсдқ

توجهش چو به نهج الحق است و کشف الصدق

Кадоми боб ба мифтоҳ ӯ наёфт кушод

کدام باب به مفتاح او نیافت گشاد

Ба миннатҳои баёни баҳси дайни зи тбёнш

به منتهای بیان بحث دین ز تبیانش

Ки рӯзгори фасеҳӣ чу ӯ надорад ёд

که روزگار فصیحی چو او ندارد یاد

Ба лутфи мантиқ ӯ аҳли илмро тасдиқ

به لطف منطق او اهل علم را تصدیق

Ки дар каломи фасеҳаш саҳеҳ нест фасод

که در کلام فصیحش صحیح نیست فساد

Яке з сад нанависанд васфаш ар ба мисл

یکی ز صد ننویسند وصفش ار به مثل

На осмон шавад авроқ ва ҳафт баҳри мидод

نه آسمان شود اوراق و هفت بحر مداد

Зиҳӣ ба нафаси муқаддаси нуфусро муршид

زهی به نفس مقدس نفوس را مرشد

Зиҳӣ ба ақли мукаммали уқулро устод

زهی به عقل مکمل عقول را استاد

Тафовути ту бар оҳоди мардуми он қадар аст

تفاوت تو بر آحاد مردم آن قدر است

Ки дар тариқи ҳисоб аз алўФ бар оҳод

که در طریق حساب از الوف بر آحاد

Хатост даъвии ҳақиқат аз мухолифи ту

خطاست دعوی حقیقت از مخالف تو

Чунон ки даъвии парвардгор аз шаддод

چنان که دعوی پروردگار از شداد

Ҷавоҳири суханам гарчи ҳаст бе қимат

جواهر سخنم گرچه هست بی‌قیمت

Дарин диёр ки бозор шоирӣаст касод

درین دیار که بازار شاعریست کساد

Аз он ақоиди арбоби дайни бовести дуруст

از آن عقاید ارباب دین باوست درست

Ки дод доварӣу адл дар шароеъ дод

که داد داوری و عدل در شرایع داد

Замони замони фуқаҳоро зи қавлаши истидлол

زمان زمان فقها را ز قولش استدلال

Нафаси нафаси ҳукаморо ба ҳукмаши истишҳод

نفس نفس حکما را به حکمش استشهاد

Буд бадеъи каломи муфиди мухтасараш

بود بدیع کلام مفید مختصرش

Чу дар баён маъонӣ кунад нукоти эрод

چو در بیان معانی کند نکات ایراد

Ба қавлу феъли вай аз маҳд то ба аҳди хирад

به قول و فعل وی از مهد تا به عهد خرد

Накарда саҳву хтоӣӣ ба ҳеҷ наҳви аснод

نکرده سهو و خطائی به هیچ نحو اسناد

зи феъли мозӣу мстқблши худои розӣ

ز فعل ماضی و مستقبلش خدا راضی

Ки ҳаст масдари эҳсон ба амр ва наҳй ибод

که هست مصدر احسان به امر و نهی عباد

зи навъи инсу малики ҷинси илму ҷавҳари фазл

ز نوع انس و ملک جنس علم و جوهر فضل

Тўрости хосса ки дории камоли истеъдод

توراست خاصه که داری کمال استعداد

Муҳосибон фалак оҷизанд аз он ки кунанд

محاسبان فلک عاجزند از آن که کنند

Савоби тоъати як рӯзаи ту ротъдод

ثواب طاعت یک روزه تو راتعداد

зи шасту шӯй ту гардӣда далқи бодаи кашон

ز شست و شوی تو گردیده دلق باده کشان

Ҳазор мартабаи атҳари зи хирқаи зӯҳҳод

هزار مرتبه اطهر ز خرقه زهاد

Салоҳи рои ту холи хилоф аз рухи халқ

صلاح رای تو خال خلاف از رخ خلق

Чунон рабӯда ки субҳ аз рухи замонаи савод

چنان ربوده که صبح از رخ زمانه سواد

Тавофи кӯии туу қатл душманат доранд

طواف کوی تو و قتل دشمنت دارند

Яке фазилати ҳаҷи дайгарии савоби ҷиҳод

یکی فضیلت حج دیگری ثواب جهاد

Марост зикри ҷамилат ҳамеша вирди забон

مراست ذکر جمیلت همیشه ورد زبان

Ки ҳаст аҷмли азкору афзали аврод

که هست اجمل اذکار و افضل اوراد

Аё маи фалаки сарварӣ ки амри тўрост

ایا مه فلک سروری که امر توراست

Фалаки мтбъу қазои тобеъу қадари мнқод

فلک مطبع و قضا تابع و قدر منقاد

Агарчӣ муҳташам аз гардиши қазоу қадар

اگرچه محتشم از گردش قضا و قدر

Ба пои бӯси сегон дар ту дайр афтод

به پای بوس سگان در تو دیر افتاد

Вале ниҳоди чунон сар ба тавқи бандагӣат

ولی نهاد چنان سر به طوق بندگیت

Ки то қиём қиёмат намешавад озод

که تا قیام قیامت نمی‌شود آزاد

Вале ба ғулғулаи кӯс мдҳтт фиканам

ولی به غلغلهٔ کوس مدحتت فکنم

Хурӯшу валвала дар чарх агар кунӣ имдод

خروش و ولوله در چرخ اگر کنی امداد

Дарин сароча ки аз сарфи гӯии аҷўФи чарх

درین سراچه که از صرف گوی اجوف چرخ

Баннои ноқис аҳдаст суст ва бе бунёд

بنای ناقص عهد است سست و بی‌بنیاد

Баннои ҳишмати ҷоҳат ки солимасту саҳеҳ

بنای حشمت جاهت که سالم است و صحیح

Мисоли давлати шаҳи қӯташи музоъафи бод

مثال دولت شه قوتش مضاعف باد