зи оҳам бар изори нозукаши зулфи он чунон ларзад

ز آهم بر عذار نازکش زلف آن چنان لرزد

Ки акси сунбули андари об аз бод вазон ларзад

که عکس سنبل اندر آب از باد وزان لرزد

Дилам уфтад зи по ҳргаҳ билразад зулф ӯ оре

دلم افتد ز پا هرگه بلرزد زلف او آری

Расан боз уфтад аз сарриштаи ҳргаҳ ресмон ларзад

رسن باز افتد از سررشته هرگه ریسمان لرزد

Ба сўртхонаҳи чингар қаду оризи аён созӣ

به صورتخانهٔ چین گر قد و عارض عیان سازی

Мусаввирро варақ дар дасту калаки андар бенон ларзад

مصور را ورق در دست و کلک اندر بنان لرزد

Хиромон чу шӯй гардад танати сар то қадами ларзон

خرامان چو شوی گردد تنت سر تا قدم لرزان

Ба сони гулбунӣ каз нозукии гулҳо бар он ларзад

به سان گلبنی کز نازکی گلها بر آن لرزد

Ҷавонии ҷони ман панди ғуломи пер худ бишинав

جوانی جان من پند غلام پیر خود بشنو

Макун корӣ ки аз дастати дили пер ва ҷавон ларзад

مکن کاری که از دستت دل پیر و جوان لرزد

зи даҳшати он чунонам каз барои шарҳи дарди дил

ز دهشت آن چنانم کز برای شرح درد دل

Чу гирами домани он гули марои даст ва забон ларзад

چو گیرم دامن آن گل مرا دست و زبان لرزد

Нивисам дар баёни мӯъҷизи лаълаш агар ҳарфӣ

نویسم در بیان معجز لعلش اگر حرفی

зи аҷзи андари бнонми хомаи мӯъҷиз баён ларзад

ز عجز اندر بنانم خامه معجز بیان لرزد

зи оҳи сард ман ларзад дили маҳзун дар он кокул

ز آه سرد من لرزد دل محزون در آن کاکل

Чаҳ мурғӣ каз насими субҳи дам бар ошён ларзад

چه مرغی کز نسیم صبح دم بر آشیان لرزد

Чу гирдами моили лаълаши дилам аз заҳри чашм ӯ

چو گردم مایل لعلش دلم از زهر چشم او

Шавад ларзон чу дуздӣ чу дуздӣ каз наҳиф посбон ларзад

شود لرزان چو دزدی چو دزدی کز نهیب پاسبان لرزد

Чу нолам бо ҷараси давр аз ма маҳмил нишин худ

چو نالم با جرس دور از مه محمل‌نشین خود

зи афғони ҷаҳони гирами дили сад корвон ларзад

ز افغان جهان گیرم دل صد کاروان لرزد

Ба қасди хӯни мазлӯмон чу бандад бар миёни ханҷар

به قصد خون مظلومان چو بندد بر میان خنجر

Дилам чун барги бед аз баҳри он нозук миён ларзад

دلم چون برگ بید از بحر آن نازک میان لرزد

Расонади тарки чавгони бози ман чун сўлҷон баргӯ

رساند ترک چوگان باز من چون صولجان برگو

Дилам чун гӯ равад аз ҷои танам чун сўлҷон ларзад

دلم چون گو رود از جا تنم چون صولجان لرزد

Ки тоби орад ба ҷузи ман пеши тири он камони абрӯ

که تاب آرد به جز من پیش تیر آن کمان ابرو

Ки пай дар паии зи саҳми новакаши пушт камон ларзад

که پی در پی ز سهم ناوکش پشت کمان لرزد

Чунон хўнриз ва бе бокаст чашм ӯ ки ҳар соъат

چنان خونریز و بی‌باکست چشم او که هر ساعت

зи тоби неши мижгонаши марои рагҳои ҷон ларзад

ز تاب نیش مژگانش مرا رگهای جان لرزد

Наяндешад зи хӯни мардуми он мижгони магари Андам

نیندیشد ز خون مردم آن مژگان مگر آندم

Ки рмҳи мӯшикофи андари кафи шоҳ ҷаҳон ларзад

که رمح موشکاف اندر کف شاه جهان لرزد

Ҷаҳони дорои дороФри Фаридуни малики малики оро

جهان دارای دارافر فریدون ملک ملک آرا

Ки вақти диққати адлаши дил Нӯшервон ларзад

که وقت دقت عدلش دل نوشیروان لرزد

Шаҳи гетии ситони Таҳмосби хон каз бими разм ӯ

شه گیتی ستان طهماسب خان کز بیم رزم او

Тани пели дмони коҳади дили шер жён ларзад

تن پیل دمان کاهد دل شیر ژیان لرزد

Гарон қадре ки зотш бо вуҷӯди он сабки рӯҳӣ

گران‌قدری که ذاتش با وجود آن سبک روحی

Ба ҳайбатгар наад по бар замини ҳафт осмон ларзад

به هیبت گر نهد پا بر زمین هفت آسمان لرزد

Ҷаҳонгирӣ ки чун гардад тазалзул дар замини афкан

جهانگیری که چون گردد تزلزل در زمین افکن

Замини лангар гусал гардӣда то охир замон ларзад

زمین لنگر گسل گردیده تا آخر زمان لرزد

Чу тираши пари кушояди ваҳшати андари ваҳш ва тайр уфтад

چو تیرش پر گشاید وحشت اندر وحش و طیر افتد

Чу теғаш ҷон сетанд инсу ҷонро ҷисм ва ҷон ларзад

چو تیغش جان ستاند انس و جان را جسم و جان لرزد

Чу гардад аз наҳифи лашгараши хайли адуи ҳозм

چو گردد از نهیب لشگرش خیل عدو هازم

Дили гардуни зи бонги алқтол ва аломон ларзад

دل گردون ز بانگ القتال و الامان لرزد

Утоқаи боди ҷавлон чун хӯрд бар сарви озодаш

اطاقه باد جولان چون خورد بر سرو آزادش

Пари мурғони тӯбои ошён аз бим он ларзад

پر مرغان طوبی آشیان از بیم آن لرزد

Равад ранг аз рухи аъдо чаҳ теғи хӯни чикон ӯ

رود رنگ از رخ اعدا چه تیغ خون چکان او

зи боди ҳамлааш монанди шох арғавон ларзад

ز باد حمله‌اش مانند شاخ ارغوان لرزد

Ҳжбриҳои он шери жён дар бешаи мардӣ

هژبریهای آن شیر ژیان در بیشه مردی

Гар ояд дар баёни дил дар бар бабр баён ларзад

گر آید در بیان دل در بر ببر بیان لرزد

зи боди теғи тез ӯ дил аъдо шавад ларзон

ز باد تیغ تیز او دل اعدا شود لرزان

Чунон каз тезии боди хазони барг рузон ларзад

چنان کز تیزی باد خزان برگ رزان لرزد

Гуҳи тақриру таҳрири фусӯли дафтари меҳраш

گه تقریر و تحریر فصول دفتر مهرش

Забони калак дар банд ояду калак забон ларзад

زبان کلک در بند آید و کلک زبان لرزد

Агар фағфур чин ояд ба қасди остини бӯсаш

اگر فغفور چین آید به قصد آستین بوسش

зи чини абрӯии дарбон ӯ бар остон ларзад

ز چین ابروی دربان او بر آستان لرزد

Ба давраши дузди гирд корвон гардад ба човушӣ

به دورش دزد گرد کاروان گردد به چاوشی

Ба аҳдаши гургро бар мяши дил беш аз шубон ларзад

به عهدش گرگ را بر میش دل بیش از شبان لرزد

Наҳанги саркаши киштии шикан дар рӯзгор ӯ

نهنگ سرکش کشتی شکن در روزگار او

Ба дарё бар сари киштӣ ба шакл бодбон ларзад

به دریا بر سر کشتی به شکل بادبان لرزد

зи бими он ки нанишинад хилофи рой ӯ нақшӣ

ز بیم آن که ننشیند خلاف رای او نقشی

Ба тоси чархи доими къбтин Фрқдон ларзад

به طاس چرخ دایم کعبتین فرقدان لرزد

Дабираш чун кунад оғози кор аз хомаи қт кардан

دبیرش چون کند آغاز کار از خامه قط کردن

Дабирони ҷаҳонро банди банд устихон ларзад

دبیران جهان را بند بند استخوان لرزد

Ало эй хусрав рӯй замин ки асбоби ҳифзи ту

الا ای خسرو روی زمین که اسباب حفظ تو

Агар набӯд замин бо ҳафт гардун ҷовдон ларзад

اگر نبود زمین با هفت گردون جاودان لرزد

Ту эй он тахти шавкатро макин каз савлатати ҳргаҳ

تو ای آن تخت شوکت را مکین کز صولتت هرگه

Биҷунбад лангари тамкини макон ва ломакон ларзад

بجنبد لنگر تمکین مکان و لامکان لرزد

Гар уфтад моҳии рмҳт ба баҳри осмон шояд

گر افتد ماهی رمحت به بحر آسمان شاید

Ки дар дасти смоки ромҳ аз саҳмаш синон ларзад

که در دست سماک رامح از سهمش سنان لرزد

Ба майдони хунаки симини тнки заррини ранг чун ронӣ

به میدان خنک سیمین تنک زرین رنگ چون رانی

зи ҳайбат чун ҷараси дил дар бар рўӣин танон ларзад

ز هیبت چون جرس دل در بر روئین تنان لرزد

Таби буғзи ту ларзонди адуро то дами охир

تب بغض تو لرزاند عدو را تا دم آخر

Касеро ки ин чунин гирад таби ларзи он чунон ларзад

کسی را که این چنین گیرد تب لرز آن چنان لرزد

Сулаймон мсндо мапаснд каз лангари гусали бодӣ

سلیمان مسندا مپسند کز لنگر گسل بادی

Дилӣ бо лангари сангинтар аз кӯҳ гарон ларзад

دلی با لنگر سنگین‌تر از کوه گران لرزد

Вази осори ҳавои ёру фақру оташини табъӣ

وز آثار هوای یار و فقر و آتشین طبعی

Хусусан дар замон чун ту шоҳӣ ҳар замон ларзад

خصوصا در زمان چون تو شاهی هر زمان لرزد

Ба ин фақру фано ҳаргоҳ гуяд муҳташами худ ро

به این فقر و فنا هرگاه گوید محتشم خود را

Миёни мардум аз хиҷлати забонаш дар даҳон ларзад

میان مردم از خجلت زبانش در دهان لرزد

Чу тифлӣ каз адиби хештани доим буд ларзон

چو طفلی کز ادیب خویشتن دایم بود لرزان

Гуҳ аз кини ҷон гоҳе зи бедод замон ларзад

گه از کین جان گاهی ز بیداد زمان لرزد

Вар аз фарзи маҳолаши ҳамчуи Тифлони баҳри осоиш

ور از فرض محالش همچو طفلان بهر آسایش

Бхўобоннд дар гаҳвораи амн ва амон ларзад

بخوابانند در گهواره امن و امان لرزد

Радиф афтод пас давр аз қувои фӣ хатм кун эй дил

ردیف افتاد پس دور از قوا فی‌ختم کن ای دل

Суханро бар дуо то кӣ бӯони гуфтан фалон ларзад

سخن را بر دعا تا کی بوان گفتن فلان لرزد

зи таҳрики табиат то дарин маҳди гарони ҷунбиш

ز تحریک طبیعت تا درین مهد گران جنبش

Тани симоб коФтодаҳаст давр аз батн кон ларзад

تن سیماب کافتاده است دور از بطن کان لرزد

Тани душман ки акнӯн метапад бар рӯй хок аз ту

تن دشمن که اکنون می‌تپد بر روی خاک از تو

Бзири хок низ аз савлатати симоб сон ларзад

بزیر خاک نیز از صولتت سیماب سان لرزد