Шаби дӯш аз фиғонами он чунон олам ба ҷон омад
شب دوش از فغانم آن چنان عالم به جان آمد
Ки ҳаркасро забонӣ буд бо ман дар фиғон омад
که هرکس را زبانی بود با من در فغان آمد
Чу боди шуъла ҷунбон зад ҳарифонро ба ҷони оташ
چو باد شعلهٔ جنبان زد حریفان را به جان آتش
Маро ҳар ҳарф каз сӯзи дили худ бар забон омад
مرا هر حرف کز سوز دل خود بر زبان آمد
Тазалзули бас ки барҳам зад саропои вуҷӯд ро
تزلزل بس که برهم زد سراپای وجود را
Чу мўсиқори сад фарёдам аз ҳар устихон омад
چو موسیقار صد فریادم از هر استخوان آمد
Ба заъми бурдбории ҳаркиро аз дӯстон гуфтам
به زعم بردباری هرکه را از دوستان گفتم
Ки борӣ аз дилам бурдор бар табъаш гарон омад
که باری از دلم بردار بر طبعش گران آمد
Ба худ то нақш май бастами казин ғмхонаҳ бигурезам
به خود تا نقش میبستم کزین غمخانه بگریزم
Сипоҳи ғам ба раҳ бастани ҷаҳони андар ҷаҳон омад
سپاه غم به ره بستن جهان اندر جهان آمد
Буруни ҷуст аз ҳисори устувори синаи маҷнӯн вааш
برون جست از حصار استوار سینهٔ مجنونوش
Дили собир ки қасри пайкарамро посбон омад
دل صابر که قصر پیکرم را پاسبان آمد
Гиребон медаридам каз ҷунун урён шавад ногуҳ
گریبان میدریدم کز جنون عریان شود ناگه
Навиди халъати хос аз бар наввоб хон омад
نوید خلعت خاص از بر نواب خان آمد
Сари гарданкашони дорои ҷами фармони Муҳаммадхон
سر گردنکشان دارای جم فرمان محمدخان
Ки хоки пой ӯ тоҷи сари ҳафт осмон омад
که خاک پای او تاج سر هفت آسمان آمد
Ҷўонбхти ҷаҳони соҳиб каз истеъдоди доноӣӣ
جوانبخت جهان صاحب کز استعداد دانائی
Мусоҳиб бо шаҳи донои дил соҳибқирон омад
مصاحب با شه دانا دل صاحبقران آمد
Амири осмони рифъат ки хуршеди дурахшонаш
امیر آسمان رفعت که خورشید درخشانش
Ба ҷоруби зарафшони хоки рўб остон омад
به جاروب زرافشان خاک روب آستان آمد
Суҷудаш воҷибаст аз баҳри шукри дафъи офатҳо
سجودش واجبست از بهر شکر دفع آفتها
Ки дар олами вуҷӯдаши мояи амн ва амон омад
که در عالم وجودش مایهٔ امن و امان آمد
Намонад номусаххари ҳеҷ ҷо дар машриқу мағриб
نماند نامسخر هیچجا در مشرق و مغرب
зи азм ӯ ки бо ҳзми Сикандар туамон омад
ز عزم او که با حزم سکندر توامان آمد
Бостқлоли бодо бар сарири салтанати доим
باستقلال بادا بر سریر سلطنت دایم
Ки истиқрори давронро замон ӯ змон омад
که استقرار دوران را زمان او ضمان آمد
Ба сардорӣу султонӣу хонӣ кӣ фурӯд ояд
به سرداری و سلطانی و خانی کی فرود آید
Сари курсии нишинӣ каз азали курсӣ нишон омад
سر کرسینشینی کز ازل کرسی نشان آمد
Мурувват бо вуҷӯди ҷӯади ҳотам хатм шуд ба рӯй
مروت با وجود جود حاتم ختم شد به روی
Ки аз ктми адами берун ба даст зарфишон омад
که از کتم عدم بیرون به دست زرفشان آمد
Қабои давлат ӯро нахоҳад буд кӯтоҳӣ
قبای دولت او را نخواهد بود کوتاهی
Ки зайлаши муттасил бо домани охир замон омад
که ذیلش متصل با دامن آخر زمان آمد
Ба ҳар ҷо шуд Аннани тоби он ҷаҳонгири қавии толеъ
به هر جا شد عنان تاب آن جهانگیر قوی طالع
Сипоҳи нусраташ аз паии Аннани андар Аннан омад
سپاه نصرتش از پی عنان اندر عنان آمد
зи таъҷили қазои тири дуо дар дафъи хасм ӯ
ز تعجیل قضا تیر دعا در دفع خصم او
Мулоқоти камони нокардаи парон бар нишон омад
ملاقات کمان ناکرده پران بر نشان آمد
Парид аз ошён чарх насар тоир аз даҳшат
پرید از آشیان چرخ نسر طایر از دهشت
Паии сайди он шикор андоз ҳргаҳ дар камон омад
پی صید آن شکار انداز هرگه در کمان آمد
Банно кард ошёнии барфарози ломакони даврон
بنا کرد آشیانی برفراز لامکان دوران
Ки мурғи ҳимматашро ори азин ҳафт ошён омад
که مرغ همتش را عار ازین هفت آشیان آمد
Ҳамоно ояти гетии сетонеу ҷҳонбонӣ
همانا آیت گیتی ستانی و جهانبانی
Пас аз шоҳи ҷаҳон дар шани он кшўрстон омад
پس از شاه جهان در شان آن کشورستان آمد
Оё мсндншини дорои малики орои никўроӣ
آیا مسندنشین دارای ملک آرای نیکورای
Ки малики хуши саводати холи рухсор ҷаҳон омад
که ملک خوش سوادت خال رخسار جهان آمد
Ба маснад Комрон биншин зи давлати додхўди бустон
به مسند کامران بنشین ز دولت دادخود بستان
Ки даврони туро муддати бақоӣ ҷовдон омад
که دوران تو را مدت بقای جاودان آمد
Аҷаб обӣаст дар ҷӯии ту фармони қазои ҷараён
عجب آبیست در جوی تو فرمان قضا جریان
Ки бар пасту баланду суфлоу алавӣ равон омад
که بر پست و بلند و سفلی و علوی روان آمد
Барои душманати хуши муждае аз огаҳон дорам
برای دشمنت خوش مژدهای از آگهان دارم
Ки аз ғайбаш ба сар инак балоӣ ногаҳон омад
که از غیبش به سر اینک بلای ناگهان آمد
Адуии гови дили комади баҳр бут кист майдонӣ
عدوی گاو دل کامد بحر بت کیست میدانی
Зиёни корӣ ки пеши ҳамлаи шер жён омад
زیان کاری که پیش حملهٔ شیر ژیان آمد
Ба бол коғазин шуд мурғи ҷӯад аз ҳар тарафи парон
به بال کاغذین شد مرغ جود از هر طرف پران
Туро баҳри атои ҳаргоҳи калаки андар бенон омад
تو را بهر عطا هرگاه کلک اندر بنان آمد
Ба баҳри ошомӣ аз дунболи лабтар кардани қатра
به بحر آشامی از دنبال لب تر کردن قطره
Пас аз тўФ дар ҳотами бад-ӣн дар метавон омад
پس از طوف در حاتم بدین در میتوان آمد
Ту аз аҳли замини мадҳати талаби шӯи муҳташами ҳоло
تو از اهل زمین مدحت طلب شو محتشم حالا
Ки ҳаркаси мадҳ хон гуфт осмонаш мадҳ хон омад
که هرکس مدح خان گفت آسمانش مدح خوان آمد
Чаҳ гуфтӣ мадҳу сифтии дарави зеби гӯш ҷон кардӣ
چه گفتی مدح و سفتی درو زیب گوش جان کردی
Дуоро бош омода ки инак вақт он омад
دعا را باش آماده که اینک وقت آن آمد
Тавонад то сухан аз партави илҳоми раббонӣ
تواند تا سخن از پرتو الهام ربانی
Фурӯ бар хотири аҳли замин аз осмон омад
فرو بر خاطر اهل زمین از آسمان آمد
зи дилҳо ҳарчӣ ояд бар забонҳо мадҳи хони бодо
ز دلها هرچه آید بر زبانها مدح خان بادا
Ки аз бадви азали диққати шиносу нукта дон омад
که از بدو ازل دقت شناس و نکتهدان آمد