Бар осифи сахии дил ба азл буд се ид

بر آصف سخی دل به اذل بود سه عید

Чун аҳд ӯ мубораку фархундау Саид

چون عهد او مبارک و فرخنده و سعید

Иди нахусти иди маи рӯза ки омада

عید نخست عید مه روزه که آمده

Шакли ҳилол ӯ дар фирдавсро калид

شکل هلال او در فردوس را کلید

Иди дувуми ҳукӯмати шаҳрӣ ки соҳибаш

عید دوم حکومت شهری که صاحبش

Фаттоҳи хайбари омадаи зўолқдаҳи алшдид

فتاح خیبر آمده ذوالقدة الشدید

Иди сеюм вазорати наввоби комёб

عید سوم وزارت نواب کامیاب

Шҳзодаҳи бузурги насаби муршиди рашид

شهزادهٔ بزرگ نسب مرشد رشید

Гар хайли осифони сулаймон виқор дод

گر خیل آصفان سلیمان وقار داد

Кошон ба он ҳзиўи Фаридуни фари Фарид

کاشان به آن حذیو فریدون فر فرید

Яъне саммии Аҳмади Ясриби ҳарам ки ҳаст

یعنی سمی احمد یثرب حرم که هست

Аз хоки рӯ ба ҳарамаши дидаи мстФиз

از خاک رو به حرمش دیده مستفیذ

Бар пиштоқи хеш рақам карда исм ӯ

بر پیشطاق خویش رقم کرده اسم او

Арши баланди манзараи аъзами Маҷид

عرش بلند منظرهٔ اعظم مجید

Ҷони офарин ки зеби ҳукӯмат ба адл дод

جان‌آفرین که زیب حکومت به عدل داد

Як фардро ба муъаддилат ӯ наёфарид

یک فرد را به معدلت او نیافرید

Бар зад синони тираи ғайрати сар аз замин

بر زد سنان تیرهٔ غیرت سر از زمین

Ҳар ҷо ки дод ӯ сари бедодро бурид

هر جا که داد او سر بیداد را برید

Мурғӣ ки буд байзаи зулмаши бзири пар

مرغی که بود بیضهٔ ظلمش بزیر پر

Минқори адли байзаи шикани дида бар парид

منقار عدل بیضه شکن دیده بر پرید

Ҳарфи виқор ӯ ба қалам чун супурди арш

حرف وقار او به قلم چون سپرد عرش

То хости нақш лавҳ кунад қоматаш хамед

تا خواست نقش لوح کند قامتش خمید

Азшрми ҳалам ӯ ба ҳиҷоб адам гурехт

ازشرم حلم او به حجاب عدم گریخت

Чун муҷримони ъиноди дил душман анед

چون مجرمان عناد دل دشمن عنید

Баҳри адуии ту ҷасад аз оташ оварад

بهر عدوی تو جسد از آتش آورد

Ҷонро ба тан чу авд диҳад мбдӣӣ маъаед

جان را به تن چو عود دهد مبدئی معید

Аз гармии мулоимат ӯ бурун равад

از گرمی ملایمت او برون رود

Дар сулби кони табиати сулбят аз ҳадид

در صلب کان طبیعت صلبیت از حدید

Саъии кафи кифояти эксири сираташ

سعی کف کفایت اکسیر سیرتش

Аз қатрае ҳазор муҳӣт оварад падед

از قطره‌ای هزار محیط آورد پدید

эй шоми ту чу шоми пасини маи сиём

ای شام تو چو شام پسین مه صیام

Ваии субҳи ту чу субҳи нахустин рӯзи ид

وی صبح تو چو صبح نخستین روز عید

Фарши ту арш рафт ва ҳазор эҳтиром ёфт

فرش تو عرش رفت و هزار احترام یافت

Мадҳи ту даҳр гуфт ва ҳазор офарин шунид

مدح تو دهر گفت و هزار آفرین شنید

Мижгони душман аз асари заҳри чашми ту

مژگان دشمن از اثر زهر چشم تو

Гардид неши ақраб ва дар чашм ӯ халид

گردید نیش عقرب و در چشم او خلید

Ёҷўҷи зулмро з азал гашта санги роҳ

یاجوج ظلم را ز ازل گشته سنگ راه

Гирди адолати ту ки саддести баси Садид

گرد عدالت تو که سدیست بس سدید

Бурданди бас ки даст ба дасти аҳли рӯзгор

بردند بس که دست به دست اهل روزگار

Нақши нигини ҳукми ту чун сиккаи ҷадид

نقش نگین حکم تو چون سکهٔ جدید

Бигирифт кори бӯсаи ривоҷӣ ки аз шифо

بگرفت کار بوسه رواجی که از شفا

Афтод шуғли ҳарф задан як ҷаҳони баъӣд

افتاد شغل حرف زدن یک جهان بعید

Дасти тазаллуми ду ҷаҳони кандарин замон

دست تظلم دو جهان کاندرین زمان

Домони ҳафт прҳин чарх ме дарид

دامان هفت پرهین چرخ می‌درید

Чун шуд замони ҳукми қазои мунтақил ба ту

چون شد زمان حکم قضا منتقل به تو

Худро дар остин ба сад оҳистагӣ кашид

خود را در آستین به صد آهستگی کشید

эй рои муҳташами ҳашами номвар ки ҳаст

ای رای محتشم حشم نامور که هست

Ҳар бандаи ?ути ягона ва ҳар чокарати Фарид

هر بنده‌ات یگانه و هر چاکرت فرید

Гўӣии зи субҳи рӯзи азали субҳи фитраташ

گوئی ز صبح روز ازل صبح فطرتش

Ҳам пештари баромад ва ҳам пештар дамид

هم پیشتر برآمد و هم پیشتر دمید

Шуд гарчи муҳташами малики хусравони назм

شد گرچه محتشم ملک خسروان نظم

Дар инқиёди сад чу худаш бандагӣ гузид

در انقیاد صد چو خودش بندگی گزید

Савдои хизматат ба сувидои хотираш

سودای خدمتت به سویدای خاطرش

Шуд беш аз он фурӯ ки ба канааш тавон расед

شد بیش از آن فرو که به کنهش توان رسید

Омода харидан ӯ шӯ ки ҷинси хуб

آمادهٔ خریدن او شو که جنس خوب

Арзон агарчӣ нест гарон ме тавон харид

ارزان اگرچه نیست گران می‌توان خرید

Аммо ба як назар на ба зар кин матоъи рост

اما به یک نظر نه به زر کاین متاع راست

Қимат ба махзанӣ ки худо дорадаш калид

قیمت به مخزنی که خدا داردش کلید

Сулби ҷаҳон параст зи ақрон ӯ вале

صلب جهان پر است ز اقران او ولی

Дар сад ҳазор қарн яке мешавад падед

در صد هزار قرن یکی می‌شود پدید

Бо нури офтоб буд сояи ?ути қариб

با نور آفتاب بود سایه‌ات قریب

Вази ҷурми офтоби ҷаҳон то ҷаҳони баъӣд

وز جرم آفتاب جهان تا جهان بعید

Аз офтоби давлат шоҳӣ мабод баъд

از آفتاب دولت شاهی مباد بعد

Зилли туро ки дид ҷаҳон бар хиради мадид

ظل تو را که دید جهان بر خرد مدید