Зиҳии муҳӣти шикваи туро фалаки маъбар

زهی محیط شکوه تو را فلک معبر

Сафинаи ҷабарути туро замини лангар

سفینهٔ جبروت تو را زمین لنگر

Замири хозини рои туро зи дори қазо

ضمیر خازن رای تو را ز دار قضا

Забони хомаи ҳукми ту ҳам забони қадар

زبان خامهٔ حکم تو هم زبان قدر

зи наъли Рахши ту рӯй замини пар аз хуршед

ز نعل رخش تو روی زمین پر از خورشید

зи акси теғи ту сатҳи замини пар аз ҷавҳар

ز عکس تیغ تو سطح زمین پر از جوهر

зи қуббаи сипарати ломъи осмони шиква

ز قبهٔ سپرت لامع آسمان شکوه

зи мҳҷаҳи илмати толеъи офтоби зафар

ز مهجه علمت طالع آفتاب ظفر

зи хокрўбии кохи ту коми ҷӯи хоқон

ز خاکروبی کاخ تو کام جو خاقان

зи посбонии қасри ту номи ҷӯи қайсар

ز پاسبانی قصر تو نام جو قیصر

зи офтоб агар ним шаб суроғ кунӣ

ز آفتاب اگر نیم شب سراغ کنی

Ба ҷазбаи ту зи тахти алсрии براردи сар

به جذبهٔ تو ز تخت الثری برآرد سر

Вагар ба базми гуҳи айши тӯли шаби хоҳӣ

و گر به بزم گه عیش طول شب خواهی

Фалак чдор кунад дасту пои тавсани хур

فلک چدار کند دست و پای توسن خور

зи абри лутфи тугар ршҳаҳ Эй расад ба ҷамод

ز ابر لطف تو گر رشحه‌ای رسد به جماد

Ҳазор гӯнаи самари сар бар оварад зи ҳаҷар

هزار گونه ثمر سر بر آورد ز حجر

Ва гар расад асарӣ аз салобатат ба набот

و گر رسد اثری از صلابتت به نبات

Ба ҷой мива барояд ҳаҷари зи шохи шаҷар

به جای میوه برآید حجر ز شاخ شجر

Кунад чу соқии лутфат май карам дар ҷом

کند چو ساقی لطفت می کرم در جام

Шавад ба он ҳамаи зардии рухи тамаъи аҳмар

شود به آن همه زردی رخ طمع احمر

Назар ба ҷӯади ту бухлии зи ҳад буд берун

نظر به جود تو بخلی ز حد بود بیرون

Агар диҳӣ ба гдоӣии хароҷи сад кишвар

اگر دهی به گدائی خراج صد کشور

Вагар ба шӯра замин бигузарӣ зи раҳгузарат

و گر به شورهٔ زمین بگذری ز رهگذرت

Сар аз сароб бароранд замзаму кавсар

سر از سراب برآرند زمزم و کوثر

Вагар ба чашмаи ҳайвон наад адуии ту рӯ

و گر به چشمهٔ حیوان نهد عدوی تو رو

Ба ғайри хоки сияҳи ҳеҷ ноидш ба назар

به غیر خاک سیه هیچ نایدش به نظر

Миёни мардум ва ё ҷўҷи зулми деворӣ

میان مردم و یا جوج ظلم دیواری

Кашида адли ту монанди сади Искандар

کشیده عدل تو مانند سد اسکندر

Чу ашбҳти гуҳи ҷавлони ҷаҳд ба шакли шаҳоб

چو اشبهت گه جولان جهد به شکل شهاب

зи арсаи гирди расонад ба ҳафтумин ахтар

ز عرصه گرد رساند به هفتمین اختر

Табораки аллоҳи азин пайкари парии тимсол

تبارک‌الله ازین پیکر پری تمثال

Ки мисли ӯ накашидааст дасти суратгар

که مثل او نکشیده است دست صورتگر

Куҷо расад ба уқоби барроқи пўиаҳи ту

کجا رسد به عقاب براق پویهٔ تو

Агар грнки фалак чун малики براردи пар

اگر گرنک فلک چون ملک برآرد پر

зи гӯш то сардами нозукӣу ҳасани сукӯн

ز گوش تا سردم نازکی و حسن سکون

зи кӯҳа то кафи сами чобукӣу лаъибу ҳунар

ز کوهه تا کف سم چابکی و لعب و هنر

Баланди кӯҳау кӯтоҳи пушту кӯҳи сарин

بلند کوهه و کوتاه پشت و کوه سرین

Кашида гардани фарбеҳи тани миёни лоғар

کشیده گردن فربه تن میان لاغر

Паланги машрабу оҳӯи таку наҳанги шиква

پلنگ مشرب و آهو تک و نهنگ شکوه

Ҷиболи гирду биёбони наварду баҳри сипар

جبال گرد و بیابان نورد و بحر سپر

Сабки такӣ ки агар ҳам саманд ва ҳам ӯ ро

سبک تکی که اگر هم سمند و هم او را

Биравӣ баҳри дуоне самаш нагардад тар

بروی بحر دوانی سمش نگردد تر

Гуҳи равиш ки мулоим равад чу оби равон

گه روش که ملایم رود چو آب روان

Наёбад аз ҳаракати карданаши савори хабар

نیابد از حرکت کردنش سوار خبر

Гуҳи шитоб ки чун барқи гарм қаҳр шавад

گه شتاب که چون برق گرم قهر شود

Буд миёни арақи оташии ҷаҳандаи шарар

بود میان عرق آتشی جهنده شرر

Агар ба даъвӣ бо меҳр тозяш дами субҳ

اگر به دعوی با مهر تازیش دم صبح

Расад ба мағриб ва бар пайкараш нтобад хур

رسد به مغرب و بر پیکرش نتابد خور

Хало маҳол набошад гуҳ давидан ӯ

خلا محال نباشد گه دویدن او

Каз алтФои ҳаво сайр ӯст чобуктар

کز التفای هوا سیر اوست چابکتر

Ба пеш рӯ фиканд рокибаш агар тирӣ

به پیش رو فکند راکبش اگر تیری

Расад зи пўиаҳ бар нишона аз паии сар

رسد ز پویه بر نشانه از پی سر

Ба чашми ваҳми намояд ба суръаташи сокин

به چشم وهم نماید به سرعتش ساکن

Чу вақти пўиаҳи сари андари пеш наад сарсар

چو وقت پویه سر اندر پیش نهد صرصر

Чунон барра равад озоди каши нлғзди пой

چنان بره رود آزاد کش نلغزد پای

Чу осмони гиреҳ гар бибинад аз мау меҳр

چو آسمان گره گر ببیند از مه و مهر

Агар басони башари ҳашар ваҳш кардандӣ

اگر بسان بشر حشر وحش کردندی

Ба ним чашм задан кардӣ аз сироти гузар

به نیم چشم زدن کردی از صراط گذر

Ба қадари рутба агар хутбаи ?ут баланд кунанд

به قدر رتبه اگر خطبه‌ات بلند کنند

Бар осмон фиканд сояи пояи минбар

بر آسمان فکند سایه پایهٔ منبر

Каммияти нотиқа дар арсаи ситоиш ӯ

کمیت ناطقه در عرصهٔ ستایش او

Бимонад аз так ва васфаш нагуфта монад аксар

بماند از تک و وصفش نگفته ماند اکثر

Шҳншҳои маликои доўрои ҷаҳони доро

شهنشها ملکا داورا جهان دارا

Зиҳии зи доварят дар ҷаҳони ҷаҳон дигар

زهی ز داوریت در جهان جهان دگر

Ба съўаҳи ту буд бозро ҳазор ниёз

به صعوهٔ تو بود باز را هزار نیاز

зи рӯбаҳи ту буд шерро ҳазор хатар

ز روبه تو بود شیر را هزار خطر

Чунон шудааст ҷаҳони фарох бар ман танг

چنان شده است جهان فراخ بر من تنگ

Ки дар бадани нафасамро намонда роҳи гузар

که در بدن نفسم را نمانده راه گذر

Агар наёфтӣ аз манеҳён олами ғайб

اگر نیافتی از منهیان عالم غیب

Дилами зи лутфи ту дар олами мисоли хабар

دلم ز لطف تو در عالم مثال خبر

Мисол на?ил шудӣ дар мзиқи нокомӣ

مثال نال شدی در مضیق ناکامی

Ман гудохтаи ҷонро тани бало парвар

من گداخته جان را تن بلا پرور

Ғариби воқеае буд каз вуқуъаш шуд

غریب واقعه‌ای بود کز وقوعش شد

Дили марои ғрФоти нишоту айши мақар

دل مرا غرفات نشاط و عیش مقر

Қасидае дигар аз баҳри шарҳ он гӯям

قصیده‌ای دگر از بهر شرح آن گویم

Ки бар замири мунират сухан шавад азҳар

که بر ضمیر منیرت سخن شود اظهر