Шабӣ ба доитш аз рӯзгори ҳиҷр ба тар
شبی به دایتش از روزگار هجر به تر
Ниҳояташ чу замони висоли файзи асар
نهایتش چو زمان وصال فیض اثر
Шабӣ дар аввали даии шоми тиратар зи ъашо
شبی در اول دی شام تیرهتر ز عشا
Вале дар охир ӯ субҳи пештари зи саҳар
ولی در آخر او صبح پیشتر ز سحر
Шабии аён шуда аз ҷайб ӯ раҳи зулмот
شبی عیان شده از جیب او ره ظلمات
Вале зулоли бақои зери доманаши мзмр
ولی زلال بقا زیر دامنش مضمر
Шабӣ чу ғарраи моҳи муҳаррами аввал ӯ
شبی چو غره ماه محرم اول او
Вале зи слхи маи рӯзаи охираши хуш тар
ولی ز سلخ مه روزهٔ آخرش خوشتر
Шабии мушаввашу жулидаи мӯӣ чун ошиқ
شبی مشوش و ژولیده موی چون عاشق
Вале ба чашми хиради сими соқ чун дилбар
ولی به چشم خرد سیم ساق چون دلبر
Шабии ҷавоҳири файзаши зи афсари афтода
شبی جواهر فیضش ز افسر افتاده
Вале расида ба зонуяш аз замини гавҳар
ولی رسیده به زانویش از زمین گوهر
Шабии зи оҳани зангори бастаи мғФрўор
شبی ز آهن زنگار بسته مغفروار
Вале ба пой таҳаммул кашида музеии зар
ولی به پای تحمل کشیده موزهٔ زر
зи шом то ба ду поси тамоми он шаб буд
ز شام تا به دو پاس تمام آن شب بود
Марои саҳифаи ҳолоти хеши мади назар
مرا صحیفهٔ حالات خویش مد نظر
Замони замон ба серум аз всоўси башарӣ
زمان زمان به سرم از وساوس بشری
Сипоҳи ғам ба сад ошӯб мекашид ҳашар
سپاه غم به صد آشوب میکشید حشر
Гуҳии зи васваса бе касеу тнҳоӣӣ
گهی ز وسوسه بی کسی و تنهائی
Чу ғунчаи дасти ман танги дили гиребон дар
چو غنچه دست من تنگ دل گریبان در
Гуҳӣ з кед аъодии дилам дар андеша
گهی ز کید اعادی دلم در اندیشه
Ки мунзавӣ шуда бар рӯй халқи бандад дар
که منزوی شده بر روی خلق بندد در
Гуҳии зи фӯти бародари ғамии баробари кӯҳ
گهی ز فوت برادر غمی برابر کوه
Дили марои з тасаллут намӯда зеру зибр
دل مرا ز تسلط نموده زیر و زبر
Гуҳии ситодаи муҷассам ба пеши дидау дил
گهی ستاده مجسم به پیش دیده و دل
Писари бародарами он кӯдаки надидаи падар
پسر برادرم آن کودک ندیده پدر
Ки дар вилояти ҳинд аз адовати гардун
که در ولایت هند از عداوت گردون
Фитодаи Тифлу ятему ғариб ва бе модар
فتاده طفل و یتیم و غریب و بیمادر
Гузашти бархе аз он шаби барин нмти ҳосил
گذشت برخی از آن شب برین نمط حاصل
Ки дили Фкору ҷигари риш буд ҷони музтар
که دل فکار و جگر ریش بود جان مضطر
Чу баъд аз он сипаҳи хоби барасоси ҳавос
چو بعد از آن سپه خواب براساس حواس
Гушӯд дасту танамро фиканд дар бистар
گشود دست و تنم را فکند در بستر
Гузашти аввали он хоб агарчӣ дар ғифлат
گذشت اول آن خواب اگرچه در غفلت
Вале дар охири он файз буд беҳаду мар
ولی در آخر آن فیض بود بیحد و مر
Чаҳ дид дидаи дили афрӯзи олимӣ ки дар он
چه دید دیدهٔ دلافروز عالمی که در آن
Гавҳар ба ҷои ҳаҷар буд ва дар ба ҷои мдр
گوهر به جای حجر بود و در به جای مدر
зи машриқаш ки нуҷуми буруҷи давлат ро
ز مشرقش که نجوم بروج دولت را
зи айни нури сафо буд матлаъу мазҳар
ز عین نور صفا بود مطلع و مظهر
Ситора Эй бадарахшед каз ашаъаи он
ستارهای بدرخشید کز اشعهٔ آن
Фурӯғ бахш шуд ин куҳнаи тӯдаи ағбр
فروغ بخش شد این کهنه تودهٔ اغبر
Суҳайлӣ аз уфуқ файз шуд баланд казон
سهیلی از افق فیض شد بلند کزان
Ақиқ ранг шуд ин куҳнаи гунбади ахзар
عقیق رنگ شد این کهنه گنبد اخضر
Ғараз ки Подшаҳӣ бар сарири иззату ҷоҳ
غرض که پادشهی بر سریر عزت و جاه
Ба ман намӯд ҷамолии зи офтоби анвар
به من نمود جمالی ز آفتاب انور
Ман гадои мутафаккир ки ин кадом шаҳ аст
من گدا متفکر که این کدام شه است
Ки офтоби сифати суда бар сипеҳри афсар
که آفتاب صفت سوده بر سپهر افسر
зи ғайби ҳотифӣ овоз дод ки эй ғофил
ز غیب هاتفی آواز داد که ای غافل
Броўрдндаҳ ҳоҷот туаст ин сарвар
برآوردندهٔ حاجات توست این سرور
Паноҳи малику милали шоҳу шоҳзодаи ҳинд
پناه ملک و ملل شاه و شاهزادهٔ هند
Ки хоки рўб дар ӯст хусрави ховар
که خاک روب در اوست خسرو خاور
Фалаки сариру Уториди дабиру меҳри замир
فلک سریر و عطارد دبیر و مهر ضمیر
Ситораи лашгару кайвони ғулому маи чокар
ستارهٔ لشگر و کیوان غلام و مه چاکر
Низоми бахши хўоқини дайни низоми алмалик
نظام بخش خواقین دین نظامالملک
Камӣни боргаҳи кибриёи шаҳи Акбар
کمین بارگه کبریا شه اکبر
Натоқ банди хўоқини гиреҳи гушои мулӯк
نطاق بند خواقین گره گشای ملوک
Хдоигони салотини ҷисми ҷаҳони довар
خدایگان سلاطین جسم جهان داور
Баланди рутбаи сўроӣ ки Рахши саркаш ӯ
بلند رتبه سورای که رخش سرکش او
Наад зи косаи сам бар сари фалаки мғФр
نهد ز کاسهٔ سم بر سر فلک مغفر
Ҳужабри ҳамлаи далерӣ ки шери чархи паланг
هژبر حملهٔ دلیری که شیر چرخ پلنگ
Чунон ҳаросади азу каз дарандаи шери нафар
چنان هراسد ازو کز درندهٔ شیر نفر
Масофи бешаи наҳангӣ ки заврақи гардун
مصاف بیشه نهنگی که زورق گردون
зи пеш ӯ гузаронанд ҳомилон ба ҳазар
ز پیش او گذرانند حاملان به حذر
з ҷо биҷунбад агар тунди боди савлат ӯ
ز جا بجنبد اگر تند باد صولت او
зи ҳайбаташи гусалади киштии замини лангар
ز هیبتش گسلد کشتی زمین لنگر
Гуҳии зи дағдағаи ноқаи каш бар уфтад ном
گهی ز دغدغهٔ ناقه کش بر افتد نام
Чу Фоқи тири марои коми пари зи хӯни ҷигар
چو فاق تیر مرا کام پر ز خون جگر
Гар астъонаҳ кунад моҳи азу ба вақти хусуф
گر استعانه کند ماه ازو به وقت خسوف
Замини зи дағдаға аз ҷо равад ба ин ҳамаи фар
زمین ز دغدغه از جا رود به این همه فر
Вагар мадади талабади меҳри азуи маҳали кусуф
و گر مدد طلبد مهر ازو محل کسوف
зи ҷўз ҳар ҷаҳд аз саҳми вай чу сари қамар
ز جوز هر جهد از سهم وی چو سر قمر
Чу халқ ӯ раҳи озорро кунанд масдӯд
چو خلق او ره آزار را کنند مسدود
Кушояд аз бен дандони мори ҷӯии шукр
گشاید از بن دندان مار جوی شکر
зи гармии ғазабаши санги реза дар таҳи об
ز گرمی غضبش سنگ ریزه در ته آب
зи тоб воҳима ёбад ҳарорати ахгар
ز تاب واهمه یابد حرارت اخگر
Маӣ битофт ки аз партави таҷаллии он
مهی بتافت که از پرتو تجلی آن
Фурӯди дидаи айёмро ҷилои дигар
فرود دیدهٔ ایام را جلای دیگر
Сипеҳри мартабаи шоҳо ба раби арзу само
سپهر مرتبهٔ شاها به رب ارض و سما
Ба шоҳи ғоибу ҳозири худои ҷину башар
به شاه غایب و حاضر خدای جن و بشر
Ба шоҳи тахти рисолати Муҳамади арабӣ
به شاه تخت رسالت محمد عربی
Ҳарифи ғолиби чандини ҳазор пайғамбар
حریف غالب چندین هزار پیغمبر
Ба ҷавшани тани хиролбшри алӣ вале
به جوشن تن خیرالبشر علی ولی
Ҳисори қалъаи дайни фотиҳ дар хайбар
حصار قلعهٔ دین فاتح در خیبر
Ки нури чашми ман он кӯдаки ятеми ғариб
که نور چشم من آن کودک یتیم غریب
Ки домани дкн аз оби чашм ӯ шуда тар
که دامن دکن از آب چشم او شده تر
Ба лутфи сӯй маниш кун рўонкаҳи боқии умр
به لطف سوی منش کن روانکه باقی عمر
Маро ба буии бародар чаҳ ҷон буд дар бар
مرا به بوی برادر چه جان بود در بر
Умед дигарам инасту ноумеди ним
امید دیگرم اینست و ناامید نیم
Ки то ҷаҳон будӣ хусрави ҷаҳон парвар
که تا جهان بودی خسرو جهان پرور
Ба аҳли байти Муҳамад ки зайли тоҳирашон
به اهل بیت محمد که ذیل طاهرشان
Буд зи пардаи чашми Фариштагони атҳар
بود ز پردهٔ چشم فرشتگان اطهر
Ба оби чашми ятемони Карбало ки буд
به آب چشم یتیمان کربلا که بود
Бар ӯ дарахти шафоат аз он хуҷастаи самар
بر او درخت شفاعت از آن خجسته ثمر
Ба дафтари каромати номи ин гадо бинагор
به دفتر کرامت نام این گدا بنگار
Ба ҳоли муҳташам эй шоҳ муҳташам бингар
به حال محتشم ای شاه محتشم بنگر
Чунон ба ком ту бошад кигар ирода кунӣ
چنان به کام تو باشد که گر اراده کنی
Суфол зар шаваду хоки машку хори гавҳар
سفال زر شود و خاک مشک و خار گوهر