?герат ҳавост ки доими дарин васеъи фазо

گرت هواست که دایم درین وسیع فضا

Буд қазо ба ризоят бидиҳ ризо ба қазо

بود قضا به رضایت بده رضا به قضا

Ҳавои баҳр чаҳ ризо даҳ шавад машав розӣ

هوا بهر چه رضا ده شود مشو راضی

Худои баҳр чаҳ на розӣ буд мабош ризо

خدا بهر چه نه راضی بود مباش رضا

Марӣзи ҷаҳлӣ аз он кати ҳавас буд нашикеб

مریض جهلی از آن کت هوس بود نشکیب

Ки ҷузи ғизоӣ музир нест маразии мрзо

که جز غذای مضر نیست مرضی مرضا

Нишони рухсат айшат нависад аршаҳи дил

نشان رخصت عیشت نویسد ارشه دل

Талаб намой зи дастури ақли ҳам имзо

طلب نمای ز دستور عقل هم امضا

Бигард муфсиди мусрии марази Марв ки мудом

بگرد مفسد مسری مرض مرو که مدام

Марӣз меҳр илоҳӣастро даҳ мрзо

مریض مهر الهیست را ده مرضا

зи савлат самадӣ бош ҳамчуи беди зи бод

ز صولت صمدی باش همچو بید ز باد

Мудоми раъша бар андому ларза бар аъзо

مدام رعشه بر اندام و لرزه بر اعضا

Чу бегумон аҷалат мерасад ту об касе

چو بی گمان اجلت می‌رسد تو آب کسی

Ризо наҷуста махӯр бар умеди астрзо

رضا نجسته مخور بر امید استرضا

Мсози шӯъбада бо он ки қудраташ ҳар шом

مساز شعبده با آن که قدرتش هر شام

Шикаста дар каллаи чархи байзаи Байзо

شکسته در کله چرخ بیضهٔ بیضا

Чунон ба халқ ба оҳистагӣ бизӣ ки занад

چنان به خلق به آهستگی بزی که زند

Фиришта бар ту барин боми чархи кӯси вафо

فرشته بر تو برین بام چرخ کوس وفا

зи шаш ҷиҳат накашӣ дардисар агар накашӣ

ز شش جهت نکشی دردسر اگر نکشی

Нафас мабанд дарин ҳафт гунбади мино

نفس مبند درین هفت گنبد مینا

Фарози қофи қаноатгар ошён созӣ

فراز قاف قناعت گر آشیان سازی

Фурӯтанӣ накушуд пашшаи ту аз анқо

فروتنی نکشد پشه تو از عنقا

Мабош ошиқи ифроту моили тафрит

مباش عاشق افراط و مایل تفریط

Казин ду хислати бад хусравон шаванд гадо

کزین دو خصلت بد خسروان شوند گدا

Накӯтарин сувар дар маошат аз кам ва беш

نکوترین صور در معاشت از کم و بیش

Тавассутат ки бхироломўри аўстҳо

توسطت که بخیرالامور اوسطها

Вале зи харҷи тугар баҳр ва бар шавад беҳтар

ولی ز خرج تو گر بحر و بر شود بهتر

Ки қатрае зи каф мумсикат шавад дарё

که قطره‌ای ز کف ممسکت شود دریا

Гуҳ сахо макун абрӯи турши зи одати кибр

گه سخا مکن ابرو ترش ز عادت کبر

Ту чун ҳлоўаҳ фурӯшӣ мабош сиркаи намо

تو چون حلاوه فروشی مباش سرکه نما

Агар наҳй қадамӣ бе ризои дӯсти буна

اگر نهی قدمی بی‌رضا دوست بنه

Ҳазор бори ҷабин бар замин ба истеъфо

هزار بار جبین بر زمین به استعفا

Ба об ҳалам башу рӯй тобноки ғазаб

به آب حلم بشو روی تابناک غضب

Чу оташ ту наёяд ба ҳеҷ рӯи итфо

چو آتش تو نیاید به هیچ رو اطفا

Ба ҳеҷ хилватӣ аз рӯй роз халқ машав

به هیچ خلوتی از روی راز خلق مشو

Нқобкш ки маҳоласт дар замонаи хало

نقابکش که محال است در زمانه خلا

Ба боғ рӯй касе каз муҳаррамот буд

به باغ روی کسی کز محرمات بود

Чу муҳаррамон мабар оҳӯии чашмро ба чаро

چو محرمان مبر آهوی چشم را به چرا

Магаради гирди арӯси ҷаҳон ба хотири ҷамъ

مگرد گرد عروس جهان به خاطر جمع

Ки ӯ ақими намои ҷодўӣисти тафриқаи зо

که او عقیم نما جادوئیست تفرقه‌زا

Ба пои нафаси ҷунуни пешаи банди муҳкам на

به پای نفس جنون پیشه بند محکم نه

Ки ин саромади девонаи исти силсилаи хо

که این سرآمد دیوانه‌ایست سلسله خا

Назар ба пӯш з хон тамаъ ки моидаи ист

نظر به پوش ز خوان طمع که مائده‌ایست

Пар аз гуруснаи рибои туъмаҳои ҷўъи Фзо

پر از گرسنه ربا طعمه‌های جوع فزا

Ба дасти сабри зи холиқи Наими боқии гир

به دست صبر ز خالق نعیم باقی گیر

Бихон халқ беноне машав бенон оло

بخوان خلق بنانی مشو بنان آلا

Ба нафаси бонги занон огаҳаш кун азуи ялӣ

به نفس بانگ زنان آگهش کن ازو یلی

Ки кас бар он накунад ғайри банки воўило

که کس بر آن نکند غیر بانک واویلا

Бигард қалъаи дайни он чунон ҳисории банд

بگرد قلعهٔ دین آن‌چنان حصاری بند

Ки оҷиз ояд аз он сад ҳазор қалъаи гшо

که عاجز آید از آن صد هزار قلعه گشا

Ба тозӣонаи ҳиммати барроқ сон бирасон

به تازیانه همت براق سان برسان

Каммияти нафас ба майдони олами боло

کمیت نفس به میدان عالم بالا

Барои азми ту зин бастаанд бар фарсӣ

برای عزم تو زین بسته‌اند بر فرسی

Ки ҳаст ғошияаш чархро китфи Фрсо

که هست غاشیه‌اش چرخ را کتف فرسا

Ту пои худ ба рикобии расон ки чун маи нав

تو پای خود به رکابی رسان که چون مه نو

Буд бнъли самандати фириштаи носиаҳи со

بود بنعل سمندت فرشته ناصیه سا

Фикан гузор ба ҷоӣӣ ки наъл агар фиканд

فکن گذار به جائی که نعل اگر فکند

Ткоўри ту мукаррар шавад ҳилоли само

تکاور تو مکرر شود هلال سما

?герат ҳавост зи шохи баланди гул чидан

گرت هواست ز شاخ بلند گل چیدن

Макаши зи зери қадами бутаҳои хори ҷафо

مکش ز زیر قدم بوته‌های خار جفا

Далер бош ки сброзмоӣӣаст ғараз

دلیر باش که صبرآزمائی است غرض

Туро чу бар сар хон бало зананд сало

تو را چو بر سر خوان بلا زنند صلا

Ба дарди кӯи марази худ ки дарди чорбрист

به درد کو مرض خود که درد چاربریست

Ба доғи сӯзанашон ва ба захми риши даво

به داغ سوزنشان و به زخم ریش دوا

Чу гирадат таби шаҳват ба неш наҳй бизан

چو گیردت تب شهوت به نیش نهی بزن

Раги ҳавас ки буд Фсди моҳии ҳмо

رگ هوس که بود فصد ماحی حما

Бакӯш каз чамани тан чу мурғи рӯҳи пурд

بکوش کز چمن تن چو مرغ روح پرد

Расад зи сайри риёз дигар ба баргу наво

رسد ز سیر ریاض دگر به برگ و نوا

Азин манозили асфали чунон гузар ки шавад

ازین منازل اسفل چنان گذر که شود

Нузули гоҳи ту ин турфаи ғурфаи аъло

نزول گاه تو این طرفه غرفهٔ اعلا

На он чунон ки қадами зин саро наҳй чу бурун

نه آن چنان که قدم زین سرا نهی چو برون

Кунӣ сарой дигарро зи навҳаи навҳаи саро

کنی سرای دگر را ز نوحه نوحه‌سرا

Мтоз дар ақаби айши дунявӣ ки ҳам ӯст

متاز در عقب عیش دنیوی که هم اوست

Барандаи ту басӯии уқубати ъқбо

برندهٔ تو بسوی عقوبت عقبا

Чаҳ ҳирси маъсияти ин ки ҳеҷ сайди гунаҳ

چه حرص معصیت این که هیچ صید گنه

намешавад зи каманди таъаллуқи ту раҳо

نمی‌شود ز کمند تعلق تو رها

Ба машраби ту чунон шарбати ҳаром хуш аст

به مشرب تو چنان شربت حرام خوش است

Ки шурби об ба табъи марӣзи истисқо

که شرب آب به طبع مریض استسقا

з нашаҳҳои ҷазои ғофилӣ ва месозӣ

ز نشه‌های جزا غافلی و میسازی

Муфарраҳи гунаҳи хешро тамоми аҷзо

مفرح گنه خویش را تمام اجزا

Фиғон аз он ки шавад нашаҳ бақои охир

فغان از آن که شود نشهٔ بقا آخر

Дманди баҳри ҷазо сувар нашаҳ ахро

دمند بهر جزا صور نشهٔ اخرا

Ту бо бизоъатӣ аз тоъати рёӣии хеш

تو با بضاعتی از طاعت ریائی خویش

Казонкунанда мъозоллаҳ ар расад ба сазо

کزان کننده معاذالله ار رسد به سزا

Чунон хаҷали зи аҳади сари бароварии зи лаҳад

چنان خجل ز احد سر برآوری ز لحد

Ки бештар кунӣ аз ҳашари дӯзахи истидъо

که بیشتر کنی از حشر دوزخ استدعا

Чу аз адам бавуҷуд омадӣ хатои пеша

چو از عدم بوجود آمدی خطا پیشه

Агар ба хиттаи авло рӯй буд аввалӣ

اگر به خطه اولا روی بود اولی

Нъўзболлаҳ агар худ зи бешаи имрӯз

نعوذبالله اگر خود ز بیشه امروز

Кунанд баҳри ту омодаи тӯшаи фардо

کنند بهر تو آماده توشهٔ فردا

Кулоҳи тарк ба дасти насиҳатат бар сар

کلاه ترک به دست نصیحتت بر سر

Чунон нуҳум ки туро як сараст ва сад савдо

چنان نهم که تو را یک سر است و صد سودا

Сару кулоҳи аҷабгар ба бод бар надиҳӣ

سر و کلاه عجب گر به باد بر ندهی

Ки чун ҳубоби ҳаво дар сиррӣу сар ба ҳаво

که چون حباب هوا در سری و سر به هوا

Риёии маҳзӣу маҳзи риё ва ҳар амалӣ

ریای محضی و محض ریا و هر عملی

Ки бераёсат ба кеши ту ботиласту ҳбо

که بی‌ریاست به کیش تو باطل است و هبا

Агар баробари мардум ба тоъатии машғӯл

اگر برابر مردم به طاعتی مشغول

Намози мағрибат ар тӯл мекашад ба ъашо

نماز مغربت ار طول می‌کشد به عشا

Ва гар намекунӣ аз нақси дайни намози тамом

و گر نمی‌کنی از نقص دین نماز تمام

Нагашта дар таҳи пои ту гарм рӯй раво

نگشته در ته پای تو گرم روی روا

Иборати ту ба шакли нахуст бадшаклӣ аст

عبارت تو به شکل نخست بدشکلی است

Паии фиреб ба рухи баста ба рқъи зебо

پی فریب به رخ بسته به رقع زیبا

Ба сӯрати дувуми он зишт рӯй бешарм аст

به صورت دوم آن زشت روی بی‌شرم است

Ки хешро кунад аз пардаи афкании расво

که خویش را کند از پرده افکنی رسوا

Ба ҳеҷ феъл ?данӣ нанигарам зи афъолат

به هیچ فعل دنی ننگرم ز افعالت

Ки на?идм ба назари дайгарӣ аз он адно

که نایدم به نظر دیگری از آن ادنا

Ду рӯз агар малик аз об ва нон кунад манъат

دو روز اگر ملک از آب و نان کند منعت

На ваъдае зи ато ва на муждае зи сахо

نه وعده‌ای ز عطا و نه مژده‌ای ز سخا

На он хатар ки агар дод аклу шурби диҳӣ

نه آن خطر که اگر داد اکل و شرب دهی

Ба хилватӣ ки ту доне аз он шавад доно

به خلوتی که تو دانی از آن شود دانا

зи бас ки хавфи барӣ аз сиёсати қрўқш

ز بس که خوف بری از سیاست قروقش

зи бас казу будат бим дар халоу мулло

ز بس کزو بودت بیم در خلا و ملا

Ба об лаб накунитар зтоб агар сӯзӣ

به آب لب نکنی تر زتاب اگر سوزی

Бенон бенон нанаҳйгар шӯии зи заъфи дўто

بنان بنان ننهی گر شوی ز ضعف دوتا

Вале зи феълӣ агар офаридагори мулӯк

ولی ز فعلی اگر آفریدگار ملوک

Диҳад ба манъи ту фармон ба ваъдаҳои ато

دهد به منع تو فرمان به وعده‌های عطا

Туро з даст наомад ки дар шаби диҷўр

تو را ز دست نیامد که در شب دیجور

Ба ҳилаи ҷунбиши мўӣӣ азу кунӣ ахФо

به حیله جنبش موئی ازو کنی اخفا

зи шишаҳои ҳавас аз шароб кам ҳазарӣ

ز شیشه‌های هوس از شراب کم حذری

зи бас ки пар будат косаи сари шайдо

ز بس که پر بودت کاسهٔ سر شیدا

Чунон қрўқи шикан ӯ шӯй ки пой наад

چنان قروق شکن او شوی که پای نهد

Ба сабзаи падари хеши Тифли нопарво

به سبزه پدر خویش طفل ناپروا

Чунин шиорӣу исломи шарми дор эй нафас

چنین شعاری و اسلام شرم دار ای نفس

Агар рисӣ ба ҷазои вой бар ту рӯзи ҷазо

اگر رسی به جزا وای بر تو روز جزا

Дигар ба базми шаҳи андари сулӯки хеши нигар

دگر به بزم شه اندر سلوک خویش نگر

Бибин ки тоъат ӯ мекунӣ чигуна адо

ببین که طاعت او می‌کنی چگونه ادا

Ки мӯӣ бар баданат аз адаб наме ҷунбад

که موی بر بدنت از ادب نمی‌جنبد

Магар бар раъшаи зи хавфи ваии вази фарти ҳаё

مگر بر رعشه ز خوف وی وز فرط حیا

Ба сад ҳазор тъшқ ба ҷой май оре

به صد هزار تعشق به جای می‌آری

Ҳазор ҳукм агар бар ту мекунад иҷро

هزار حکم اگر بر تو می‌کند اجرا

Чу барги беди забонати з бим ме ларзад

چو برگ بید زبانت ز بیم می‌لرزد

Ба арзи ҳоҷатӣ аз худ чу мешӯй гуё

به عرض حاجتی از خود چو میشوی گویا

Ба он шаҳӣ ки шаҳон офаридагон вайанд

به آن شهی که شهان آفریدگان ویند

Чу дар намоз сухан мекунӣ сабоҳу мсо

چو در نماز سخن می‌کنی صباح و مسا

Бибин ки сад як он бим ҳаст дар дили ту

ببین که صد یک آن بیم هست در دل تو

Ба он адаби нафасӣ май шӯии нафаси паймо

به آن ادب نفسی می‌شوی نفس پیما

Ба хеш ҳаст гумонат ки ҳаргизи он хизмат

به خویش هست گمانت که هرگز آن خدمت

Малул ношуда овардае тамом ба ҷо

ملول ناشده آورده‌ای تمام به جا

Агар бисоти рёӣии набӯдаи густарда

اگر بساط ریائی نبوده گسترده

зи суръатат мтмиз шудаст даст аз по

ز سرعتت متمیز شدست دست از پا

Аз бен шиори ту сад раҳи санами парастӣ ба

از بن شعار تو صد ره صنم پرستی به

Ки бо малик ба хулӯсӣ ва бо худо ба риё

که با ملک به خلوصی و با خدا به ریا

Ривоятаст ки Абдуллоҳ муборак дошт

روایت است که عبدالله مبارک داشت

Ҳавои сарви қадӣ аз батон маи симо

هوای سرو قدی از بتان مه سیما

Шабӣ ки буд чунон барф аз осмони борон

شبی که بود چنان برف از آسمان باران

Ки бар ибоди пас аз тавбаи раҳмати мавло

که بر عباد پس از توبهٔ رحمت مولا

Шабӣ ки астараи обдори сармо буд

شبی که استره آبدار سرما بود

Ба дасти боди зи рухсори марди мӯии рибо

به دست باد ز رخسار مرد موی ربا

Ба пои манзари ваии он қадр ба пои устод

به پای منظر وی آنقدر به پای استاد

Ки шуд баланди з ҳар сӯи Нидои ҳии алӣ

که شد بلند ز هر سو ندای حی علی

Гумон ба бонги ъашои барда буд то дар дид

گمان به بانگ عشا برده بود تا در دید

Рисонда буд ба Айюқи шоҳи субҳи ливо

رسانده بود به عیوق شاه صبح لوا

зи ҷон ғарив баровард ва бонг зад бар нафас

ز جان غریو برآورد و بانگ زد بر نفس

Ки эй зи булҳавасии нанги кофару тарсо

که ای ز بوالهوسی ننگ کافر و ترسا

Гар аз шабии ду нафас мекунӣ ба тоъати сарф

گر از شبی دو نفس می‌کنی به طاعت صرف

Наме шӯии нафаси нафасро сукӯн фармо

نمی‌شوی نفس نفس را سکون فرما

Ҳалоки сӯраи кўчктрӣ ки зуди тарк

هلاک سوره کوچکتری که زود ترک

зи амр ҳақ бигурезӣ чу муҷрим аз аизо

ز امر حق بگریزی چو مجرم از ایذا

Вар оядат ба забони сӯраи қариб ба тӯл

ور آیدت به زبان سوره قریب به طول

Ба он расад ки кунӣ аз малоли ҷбаҳи қабо

به آن رسد که کنی از ملال جبه قبا

зи шом то саҳари имшаб барои бе хабарӣ

ز شام تا سحر امشب برای بی‌خبری

Ситодае на зи сари бохабар на аз сармо

ستاده‌ای نه ز سر باخبر نه از سرما

Аҷабтар он ки шабии рафта ва ту як соъат

عجب‌تر آن که شبی رفته و تو یک ساعت

Хаёл кардае аз шуғли ишқи васвасаи зо

خیال کرده‌ای از شغل عشق وسوسه‌زا

Ба гуфт ин вараи қиблаи ҳақиқии ҷуст

به گفت این وره قبلهٔ حقیقی جست

Нишони ҳасани азалро ба чашми сари ҷӯё

نشان حسن ازل را به چشم سر جویا

Басӣ нарафт ки диданди хуфта дар чаманаш

بسی نرفت که دیدند خفته در چمنش

Магас намӯда бар ӯ аз ҷавониби истило

مگس نموده بر او از جوانب استیلا

Гирифтаи Марӣ аз ихлоси наргисӣ ба даҳан

گرفته ماری از اخلاص نرگسی به دهن

зи баси мулоҳиза ӯро магаси парони зи қафо

ز بس ملاحظه او را مگس پران ز قفا

Ту ҳам агар ба худ уфтии зи кӯии булҳавасӣ

تو هم اگر به خود افتی ز کوی بوالهوسی

Шӯии раҳе ва кунӣ домани муҷози раҳо

شوی رهی و کنی دامن مجاز رها

Ту ҳам ба шаҳди ҳақиқат агар лаби олоӣӣ

تو هم به شهد حقیقت اگر لب آلائی

Кунад ҳавои магаси ронии ту боли ҳумо

کند هوای مگس رانی تو بال هما

Дар охири сухан эй нутқи баҳра Эй бирасон

در آخر سخن ای نطق بهره‌ای برسان

Ба он баҳори ҳавас зон насиҳати узамо

به آن بهار هوس زان نصیحت عظما

Алои ягонаи ҷгргўшаҳ каз ту дораду бас

الا یگانه جگرگوشه کز تو دارد و بس

Фурӯғи насли муҳақари чароғи дӯдаи мо

فروغ نسل محقر چراغ دودهٔ ما

Аё натиҷаи омол каз бародари ман

ایا نتیجهٔ آمال کز برادر من

Ту мондае ба ман андари амли сарои бақо

تو مانده‌ای به من اندر امل سرای بقا

Ба нафас агарчӣ хтоӣӣ ки дар насоеҳи тунд

به نفس اگرچه خطائی که در نصایح تند

з рӯй қасди ту будӣ мухотабаши ҳамаи ҷо

ز روی قصد تو بودی مخاطبش همه جا

Биё ки хатм насиҳат кунам ба ҳарф дигар

بیا که ختم نصیحت کنم به حرف دگر

Ба шарти он ки ба самъ ризо кунӣ асғо

به شرط آن که به سمع رضا کنی اصغا

Қадами ниҳодае андари раҳе ки водии амн

قدم نهاده‌ای اندر رهی که وادی امن

Дараваст мунҳасири андари манозили авло

دروست منحصر اندر منازل اولا

Ба қатъи понздаҳуми манзилӣ дар он водӣ

به قطع پانزدهم منزلی در آن وادی

Ки бар ту нест гирифтӣ зи каҷ рӯй қатъан

که بر تو نیست گرفتی ز کج روی قطعا

зи чори манзили дигар чу бигузарӣ ва кунӣ

ز چار منزل دیگر چو بگذری و کنی

Ба боҷи хонаи таклифи хаймаҳо барпо

به باج خانهٔ تکلیف خیمه‌ها برپا

Вазони тиҷорат кам муддати сабки моя

وزان تجارت کم مدت سبک مایه

Асари зи суду зиён амал шавад пайдо

اثر ز سود و زیان عمل شود پیدا

Паии ҳисоб ту хоҳанд тарҳ кард ба ҳукм

پی حساب تو خواهند طرح کرد به حکم

Муҳаррирони фусӯли амали муфассал ҳо

محرران فصول عمل مفصل‌ها

Кигар хурии лаби ноне бар он шавад марқӯм

که گر خوری لب نانی بر آن شود مرقوم

Вагар кашии дами обӣ дар он буд маҷро

و گر کشی دم آبی در آن بود مجرا

Ғарази ҳамин ки чу фориғи шӯии зи шуғлу амал

غرض همین که چو فارغ شوی ز شغل و عمل

Туро ба фозил ва боқӣ диҳанд аҷру ҷазо

تو را به فاضل و باقی دهند اجر و جزا

Пас аз тугар амалӣ сар занад ки ба нашавад

پس از تو گر عملی سر زند که به نشود

Ба фозилати қалами котибони лисони Фрсо

به فاضلت قلم کاتبان لسان فرسا

На ба буд ки зи боқӣ ба қайдҳои ?илем

نه به بود که ز باقی به قیدهای الیم

Тан ?илам зада фарсоедат ҳилоли осо

تن الم زده فرسایدت هلال آسا

Ҷазои бад амалӣ нест тозӣонау чӯб

جزای بد عملی نیست تازیانه و چوب

Ки сӯзи он буд имрӯз ба шавад фардо

که سوز آن بود امروز به شود فردا

Ҷазои бади амалии тобаи исти тобида

جزای بد عملی تابه ایست تابیده

Тани ту моҳии он тобаи холдо абадан

تن تو ماهی آن تابه خالدا ابدا

На он қадри зи мукофот май даҳуми бимат

نه آنقدر ز مکافات می‌دهم بیمت

Ки бандӣ аз рухи раҳмат ба ёси чашми раҷо

که بندی از رخ رحمت به یاس چشم رجا

На он қадри дилат аз афв мекунам эмин

نه آنقدر دلت از عفو می‌کنم ایمن

Ки кам занад дар тўФи дили ту хавфи худо

که کم زند در طوف دل تو خوف خدا

Ба сад савоби азу гарчи эминӣ ғалат аст

به صد ثواب ازو گرچه ایمنی غلط است

Ба сад ҳазор хато ноумедӣаст хато

به صد هزار خطا ناامیدیست خطا

Касе ки саҷда ӯ норавост дар кешаш

کسی که سجدهٔ او نارواست در کیشش

Ҳазор бораи азуи ҳоҷаташ шудааст раво

هزار باره ازو حاجتش شده است روا

Ту каз саодати исломи баҳрае дорӣ

تو کز سعادت اسلام بهره‌ای داری

Аҷаб ки ташна рӯй аз канори баҳри ато

عجب که تشنه روی از کنار بحر عطا

Гуноҳи бандаи нодами зи феъли номаразӣ

گناه بندهٔ نادم ز فعل نامرضی

Агар бузургтар аз оламасту моФиҳо

اگر بزرگ‌تر از عالم است و مافیها

Фитад ба маърази афви ғафур чун шавед

فتد به معرض عفو غفور چون شوید

Ба оби тавваҷуҳи рухи маъсияти комаии ризо

به آب توجه رخ معصیت کمای رضا

Вале бидон ки гуноҳу ?хитои тавба пазир

ولی بدان که گناه و خطای توبه پذیر

зи ғайри ҳақи худо хориҷасту мустасно

ز غیر حق خدا خارج است و مستثنا

Чу ёфт мавъизаи итмом саъй кун ки тамом

چو یافت موعظه اتمام سعی کن که تمام

Биёади дорӣу ореи тамоми умр ба ҷо

بیاد داری و آری تمام عمر به جا

Кашии ҳазор зиёнгар яке азин суханон

کشی هزار زیان گر یکی ازین سخنان

Равад зиёди ту то вақт рафтан аз дунё

رود زیاد تو تا وقت رفتن از دنیا

Ба қасд тазкия нафаст аз насиҳату панд

به قصد تزکیه نفست از نصیحت و پند

Чу гашт хотима ёб ин қасидаи азо

چو گشت خاتمه یاب این قصیدهٔ عزا

Ба аҳд кардам аз он зикри доимаши таърих

به عهد کردم از آن ذکر دایمش تاریخ

Ки доими ин будат зикр дар халоу мулло

که دایم این بودت ذکر در خلا و ملا

Дигар ту донеу роят ки рояти фикрат

دگر تو دانی و رایت که رایت فکرت

Баланд шуд ба муноҷоти ҳӣ бе ҳамто

بلند شد به مناجات حی بی‌همتا

Бузургвори худоё ки зот бе чунат

بزرگوار خدایا که ذات بی‌چونت

Ки бастаи оламёнро забони з чун ва чаро

که بسته عالمیان را زبان ز چون و چرا

Ба канзи махфӣати он шоҳиди наҳуфтаи ҷамол

به کنز مخفیت آن شاهد نهفته جمال

Ки то абад накунад ҷилва бар дили урафо

که تا ابد نکند جلوه بر دل عرفا

Ба исми аъзамати он ганҷ бенишон ки агар

به اسم اعظمت آن گنج بی‌نشان که اگر

Фитад ба даст наад ғайри пои бкўии фано

فتد به دست نهد غیر پا بکوی فنا

Ба он гуруҳ ки аз инқиёди фармонат

به آن گروه که از انقیاد فرمانت

Ба ҷинс хок накарданд аз суҷуди або

به جنس خاک نکردند از سجود ابا

Ба анбиёии аўлўолъзми хоссаи поади шаҳӣ

به انبیای اولوالعزم خاصه پاد شهی

Ки ронад Рахши азимат бар авҷ ӯ адно

که راند رخش عزیمت بر اوج او ادنا

Ба авлиёии зўолҳзми хоссаи каррорӣ

به اولیای ذوالحزم خاصه کراری

Ки бар ту нақд бақо мефишонд рӯзи дағо

که بر تو نقد بقا می‌فشاند روز دغا

Блобаҳи лаби лаббайки гӯии каъбаи равон

بلابه لب لبیک گوی کعبه روان

Ба каъбау Арафот ва ба машъар ва ба мно

به کعبه و عرفات و به مشعر و به منا

Ба муҷримони пушаймон ки аз ҳаё сӯзанд

به مجرمان پشیمان که از حیا سوزند

Агар кунанд сар аз баҳри маъзирати боло

اگر کنند سر از بهر معذرت بالا

Ба тоӣбони муваффақ ки дар расанд ба афв

به تائبان موفق که در رسند به عفو

з гуфт шан чу злмно расад ба анФсно

ز گفت شان چو ظلمنا رسد به انفسنا

Ба бигноҳии зиндониёни шаҳнаи ишқ

به بیگناهی زندانیان شحنهٔ عشق

Ба бе нишонеи саргаштагони дашти бало

به بی‌نشانی سرگشتگان دشت بلا

Ба покдомании ошиқони исмати дӯст

به پاکدامنی عاشقان عصمت دوست

Ки ҷайби хотирашон кам кашида дасти ҳаво

که جیب خاطرشان کم کشیده دست هوا

Ба гиряҳои замони ғариви хези видоъ

به گریه‌های زمان غریو خیز وداع

Ки сангро асари он даровард ба бко

که سنگ را اثر آن درآورد به بکا

Ба оби чашми ятемони чеҳра гирд олуд

به آب چشم یتیمان چهره گرد آلود

Ки тоб диданашони новирди дили хоро

که تاب دیدنشان ناورد دل خارا

Ба бе забонии Тифлони музтариб дар маҳд

به بی‌زبانی طفلان مضطرب در مهد

Ки дардашон напазирад зи нутқи бастаи даво

که دردشان نپذیرد ز نطق بسته دوا

Ба модарони ҷгргўшаҳ дар назари мурда

به مادران جگرگوشه در نظر مرده

Ки аз фалак гузаронанд бонги воўлдо

که از فلک گذرانند بانگ واولدا

Ба он касӣри аёлони бенаво ки мудом

به آن کثیر عیالان بینوا که مدام

Хаёли байъ мусалло кунанду раҳни радо

خیال بیع مصلی کنند و رهن ردا

Бисӯз қофилаи мубтало ба ғорати ҷон

بسوز قافله مبتلا به غارت جان

Ки оҳашон нагузорад гиёҳ дар саҳро

که آهشان نگذارد گیاه در صحرا

Ба дарди пурди ?гийоне ки дасти ҳодисаи шан

به درد پرد گیانی که دست حادثه‌شان

Кашад зи ҳўдҷи исмати бурун ба зулму ҷафо

کشد ز هودج عصمت برون به ظلم و جفا

Ба тӯли тоъати тарсндагони з субҳ нашӯр

به طول طاعت ترسندگان ز صبح نشور

Ки рӯй хоб набенанд дар шаби ялдо

که روی خواب نبینند در شب یلدا

Ба ғозёни муҷоҳид ки дар ткоўри шавқ

به غازیان مجاهد که در تکاور شوق

Кунанд ҷони худ аз баҳри нусрати ту фидо

کنند جان خود از بهر نصرت تو فدا

Баҳр чаҳ назд ту дорад нишони хайр ва баӣ

بهر چه نزد تو دارد نشان خیر و بهی

Баҳр ки пеши ту аз аҳл иззатасту баҳо

بهر که پیش تو از اهل عزتست و بها

Ки чун ливоӣ шафоат наҳй ба дӯши набӣ

که چون لوای شفاعت نهی به دوش نبی

Дуоне аҳли гунаҳро ба зилли оли ъабо

دوانی اهل گنه را به ظل آل عبا

Чунон кунӣ ки шавад муҳташами туфайли ҳама

چنان کنی که شود محتشم طفیل همه

Яке з соя нишинон он хуҷастаи ливо

یکی ز سایه نشینان آن خجسته لوا

Ки ҷурми кофари сад сола метавон бахшед

که جرم کافر صد ساله می‌توان بخشید

Ба як шафоат ӯ ё расӯли ашФъно

به یک شفاعت او یا رسول اشفعنا