эй моҳи чордаҳи зи ҷамоли ту дар ҳиҷоб

ای ماه چارده ز جمال تو در حجاب

Ҳайрони офтоби рахти чашми офтоб

حیران آفتاب رخت چشم آفتاب

Шидоӣии хиромаши қади ту сарви боғ

شیدائی خرامش قد تو سرو باغ

Сўдоӣии слосли мӯии ту мшгноб

سودائی سلاسل موی تو مشگناب

Хуршед дар муқаддама шаб кунад тулӯъ

خورشید در مقدمهٔ شب کند طلوع

Баъд аз ғуруб агар зи ҷамоли афкании ниқоб

بعد از غروب اگر ز جمال افکنی نقاب

Моҳи нав аз ниҳоят таъзим гашта аст

ماه نو از نهایت تعظیم گشته است

Бар осмони нигун ки бабўсад туро рикоб

بر آسمان نگون که ببوسد تو را رکاب

Ризвон агар шавад ба суккони ту мухталит

رضوان اگر شود به سکان تو مختلط

Аз ихтилоти ҳур биҳиштӣ кашад азоб

از اختلاط حور بهشتی کشد عذاب

Аз баҳри гардани саги заррини қаллодаи ?ут

از بهر گردن سگ زرین قلاده‌ات

Ҳур оварад зи гесуии худ анбарин таноб

حور آورد ز گیسوی خود عنبرین طناب

Аз тарки чашмати орзӯии коинот ро

از ترک چشمت آرزوی کاینات را

Дар ҳар нигаҳи ҳазор суолӣаст бе ҷавоб

در هر نگه هزار سوالی است بی‌جواب

Бедор аз инфеъол нигараданд то абад

بیدار از انفعال نگردند تا ابد

Ҳури вприи ҷамол ту бинад агар ба хоб

حور وپری جمال تو بیند اگر به خواب

Дар базм аз фиришта аҷаб набӯд ар хӯрд

در بزم از فرشته عجب نبود ار خورد

Аз дасти соқёни малики пайкарати шароб

از دست ساقیان ملک پیکرت شراب

Дар разм аз ҳазор чаҳ рустами аҷаб буд

در رزم از هزار چه رستم عجب بود

Коранд дар муқобили як ҳамлаи ту тоб

کارند در مقابل یک حملهٔ تو تاب

Теғат агар расад ба замин созадаш ду ним

تیغت اگر رسد به زمین سازدش دو نیم

Дорад нишони зарбати шамшери Бутуроб

دارد نشان ضربت شمشیر بوتراب

Аз ҷўФ ҳар ҳубоб ҷаҳонӣ шавад падед

از جوف هر حباب جهانی شود پدید

Чун нақши подшоҳят даврон занад бар об

چون نقش پادشاهیت دوران زند بر آب

Яздон ки шоҳи Ҳамзаи ғозят ном кард

یزدان که شاه حمزه غازیت نام کرد

Аз зӯри Ҳамза дар азалати сохт бҳрҳоб

از زور حمزه در ازلت ساخت بهرهٔاب

Сад баҳрро агар ба яке шуъла сар диҳанд

صد بحر را اگر به یکی شعله سر دهند

Бо ҳифзи комил ту науфтад зи илтиҳоб

با حفظ کامل تو نیفتد ز التهاب

Худро зи чарх дар зулмоти афканди зи ҳам

خود را ز چرخ در ظلمات افکند ز هم

Бар офтоб агар назар андозӣ аз итоб

بر آفتاب اگر نظر اندازی از عتاب

Тарсида чашми зулми чунон аз итоби ту

ترسیده چشم ظلم چنان از عتاب تو

Ки оромгоҳ съўаҳ шавад дидаи уқоб

که آرامگاه صعوه شود دیدهٔ عقاب

Хоҳӣ ки пои бандӣ агар Ҷабраил ро

خواهی که پای بندی اگر جبرئیل را

Даст Фариштагон шавад аз ҳукми риштаи тоб

دست فرشتگان شود از حکم رشتهٔ تاب

Аҷзоаши илтизом мъбт кунанд агар

اجزاش التزام معبت کنند اگر

Симобро зи тафриқаи Фрмоӣии иҷтиноб

سیماب را ز تفرقه فرمائی اجتناب

Чун қӯти ту даст заъифон кунад қавӣ

چون قوت تو دست ضعیفان کند قوی

Симурғро фурӯ кашад аз осмон ба об

سیمرغ را فرو کشد از آسمان به آب

Гар анкабутро ба мисли тақвият кунӣ

گر عنکبوت را به مثل تقویت کنی

Дар лаъиби кӯҳро кунад овезаи луоб

در لعب کوه را کند آویزهٔ لعاب

Бар остонати он ки кунад бе риёи суҷуд

بر آستانت آن که کند بی‌ریا سجود

Таъзим зўолмнн кунадаш осмони ҳубоб

تعظیم ذوالمنن کندش آسمان حباب

Дар хиҷлатаст аз дил бахшанда ?ути муҳӣт

در خجلت است از دل بخشنده‌ات محیط

Дар шармсорӣ аз кафи пошндаҳи ?ути саҳоб

در شرمساری از کف پاشنده‌ات سحاب

Дар дасти хозинон ту монад зару гуҳар

در دست خازنان تو ماند زر و گهر

Ғарболро агар ба тавон сохт зарфи об

غربال را اگر به توان ساخت ظرف آب

эй шоҳу шоҳи зодаи даврони ман ҳазин

ای شاه و شاه زادهٔ دوران من حزین

Каз шамъи нутқами анҷумани афрӯзи шайху шоб

کز شمع نطقم انجمن افروز شیخ و شاب

Бо он ки хусравони ақолими назм ро

با آن که خسروان اقالیم نظم را

Ҳам соҳиби алрсм ва ҳам молики алрқоб

هم صاحب‌الرسم و هم مالک‌الرقاب

Бо он ки дар мазореъи назм аз каломи ман

با آن که در مزارع نظم از کلام من

Ҳар дона гаштааст зи сад хирман аз саҳоб

هر دانه گشته است ز صد خرمن از سحاب

Бо он ки дар мамолики ҳинду билоди рӯм

با آن که در ممالک هند و بلاد روم

Назм манаст холи рухи лؤлؤи хўшоб

نظم من است خال رخ لؤلؤ خوشاب

Ин ҷо ки нисбаташ ба фиғонаст ин ва он

این جا که نسبتش به فغانست این و آن

Беваҷҳу нораво ва баъӣдасту носавоб

بی وجه و ناروا و بعید است و ناصواب

Як мисраам ба ҷоиза ҳаргиз наме расад

یک مصرعم به جایزه هرگز نمی‌رسد

Зон рӯ ки хирманам ба ҷӯй нест дар ҳисоб

زان رو که خرمنم به جوی نیست در حساب

Девони сонии ғазали ман ки ҳол ҳаст

دیوان ثانی غزل من که حال هست

Зеби китобхонаи наввоби комёб

زیب کتابخانه نواب کامیاب

Оранд агар ба маҷлиси олӣ ва як ғазал

آرند اگر به مجلس عالی و یک غزل

Хонанд ҳозирони сухани санҷ аз он китоб

خوانند حاضران سخن سنج از آن کتاب

Зоҳир шавад ки лофи газофӣ набӯда аст

ظاهر شود که لاف گزافی نبوده است

Ин ҳарфи шоирона ки шуд гуфта бе ҳиҷоб

این حرف شاعرانهٔ که شد گفتهٔ بی‌حجاب

Ҳол аз барои шоҳиди он даъвии ин азл

حال از برای شاهد آن دعوی این عزل

Шуд зм ба ин қасидаи зибри ваҷҳи интихоб

شد ضم به این قصیده زبر وجه انتخاب

эй зери машқи сари хати ҳасани ту офтоб

ای زیر مشق سر خط حسن تو آفتاب

Дар машқ мад кашӣдан зулфи ту мшгноб

در مشق مد کشیدن زلف تو مشگناب

Баси нақши хомаи зеру зибри гашт то аз он

بس نقش خامه زیر و زبر گشت تا از آن

Нақшии чунин зи диққат сонеъ шуд интихоб

نقشی چنین ز دقت صانع شد انتخاب

Аксат ки ҷой карда дар об эй муҳӣти ҳасан

عکست که جای کرده در آب ای محیط حسن

намебинадат магар ки чунин дорад изтироб

می‌بیندت مگر که چنین دارد اضطراب

Дар олимӣ ки рутбаи ҳасан аз ягонагӣ аст

در عالمی که رتبهٔ حسن از یگانگی است

На оинааст акспазир аз рахт на об

نه آینه است عکس‌پذیر از رخت نه آب

Ҳайҳоти моу азми висоли маҳоли ту

هیهات ما و عزم وصال محال تو

Кони кор ва ҳам феъл хаёласту шуғлу хоб

کان کار و هم فعل خیالست و شغل و خواب

Аз ман наҳуфтаи монда ба базм аз ҳиҷоби ҳасан

از من نهفته مانده به بزم از حجاب حسن

Рўӣӣ ки он наҳуфта намегардад аз ниқоб

روئی که آن نهفته نمی‌گردد از نقاب

Байтии шинави зи муҳташам эй бут ки беҳтар аст

بیتی شنو ز محتشم ای بت که بهتر است

Як байти ошиқонаи зи байтии пар аз китоб

یک بیت عاشقانه ز بیتی پر از کتاب

То дар хароб кардан олам кунанд саъй

تا در خراب کردن عالم کنند سعی

Шӯру Фтўру фитнау ошӯбу инқилоб

شور و فتور و فتنه و آشوب و انقلاب

Маликат нагардад аз мадади ҳифзи эзадӣ

ملکت نگردد از مدد حفظ ایزدی

Аз садҳазори ҳодисаи ин чунин хароб

از صدهزار حادثه این چنین خراب