Гашт дар маҳди гарони ҷунбиши даҳри охири кор

گشت در مهد گران جنبش دهر آخر کار

Хуши хуш аз хоби грондидаҳи бахтами бедор

خوش خوش از خواب گراندیدهٔ بختم بیدار

Адҳами вошҳби пидроми шаб ва рӯз шуданд

ادهم واشهب پدرام شب و روز شدند

Зери рони амл аз роизи сабрами раҳвор

زیر ران امل از رایض صبرم رهوار

Доруии сабр ки баси дайри асар буд охир

داروی صبر که بس دیر اثر بود آخر

Асарӣ дод ки нагузашт зи дардами осор

اثری داد که نگذشت ز دردم آثار

Киштиро ки ба як ҷазбаи гирдоби тъб

کشتی را که به یک جذبهٔ گرداب تعب

Давр май барад ба таҳ бахт кашидаш ба канор

دور می‌برد به ته بخت کشیدش به کنار

Дайр шуд хусрави баҳҷати сипаҳи ангез вале

دیر شد خسرو بهجت سپه‌انگیز ولی

Зуд аз хайли ғам ва дард баровард дамор

زود از خیل غم و درد برآورد دمار

Охири он кулба ки зебаши зи ҳаҷар буд акнӯн

آخر آن کلبه که زیبش ز حجر بود اکنون

Бадару гавҳараш ороста шуд сақфу ҷидор

بدر و گوهرش آراسته شد سقف و جدار

Хушки бӯмӣ ки бирав чашми ҷаҳон зор гирист

خشک بومی که برو چشم جهان زار گریست

Шуд ба як чашм задани рашки ҳазорон гулзор

شد به یک چشم زدن رشک هزاران گلزار

Ин насим чаҳ чаман буд ки аз булъаҷабӣ

این نسیم چه چمن بود که از بوالعجبی

Дар хазон зад ба машоми дили ман буии баҳор

در خزان زد به مشام دل من بوی بهار

Ин рҳиқ чаҳ қадаҳ буд ки бар лаб чу расед

این رحیق چه قدح بود که بر لب چو رسید

Дигар аз завқи наёбад ба забони номи хумор

دگر از ذوق نیابد به زبان نام خمار

Манам он нахли хазони дида ки дорам имрӯз

منم آن نخل خزان دیده که دارم امروز

Ба Башшороти баҳори абадии астбшор

به بشارات بهار ابدی استبشار

Гулшани бахт манаст он ки зи иқболи дарав

گلشن بخت من است آن که ز اقبال درو

Зада сад хирмани гули ҷӯши заҳри бутаи хор

زده صد خرمن گل جوش زهر بوتهٔ خار

Ба замини душман саркӯфтаам рафтаи фурӯ

به زمین دشمن سرکوفته‌ام رفته فرو

зи ҷаҳони ҳосид кам ҳавсила ам карда фирор

ز جهان حاسد کم‌حوصله‌ام کرده فرار

Ин азон рашк ки улҳол аз он ҳолати пеш

این ازان رشک که الحال از آن حالت پیش

Он азин ғусса ки имсол ба сад иззати бор

آن ازین غصه که امسال به صد عزت بار

Карда аз қӯти имдоди худами рутбаи баланд

کرده از قوت امداد خودم رتبه بلند

Дода дар соҳати эъзози худами рухсати ёр

داده در ساحت اعزاز خودم رخصت یار

Пояи тақвияти Зуҳраи брҷиси мақом

پایهٔ تقویت زهرهٔ برجیس مقام

Сояи тарбияти шамсаи билқиси виқор

سایهٔ تربیت شمسهٔ بلقیس وقار

Подшоҳи малику инси прихони хонум

پادشاه ملک و انس پریخان خانم

Ки зи шоҳаншаҳии ҳур ва парӣ дорад ор

که ز شاهنشهی حور و پری دارد عار

Марями Фотимаи номӯс ки номӯси ҷаҳон

مریم فاطمه ناموس که ناموس جهان

Дорад аз ҳасани ифофаш чу малики ҳафт ҳисор

دارد از حسن عفافش چو ملک هفت حصار

Қисмат омӯхта дар гуҳи раззоқи кабӣр

قسمت آموخته در گه رزاق کبیر

Ки кафши воситаи ризқ сғорасту кбор

که کفش واسطهٔ رزق صغار است و کبار

Он ки бо исмат ӯ робиъаи ҳиҷлаи чарх

آن که با عصمت او رابعهٔ حجلهٔ چرخ

Дар пас парда ба рсўоӣӣ худ кард иқрор

در پس پرده به رسوائی خود کرد اقرار

Вонкаҳ бо иффати ваии кӯҳи гарон санг намӯд

وانکه با عفت وی کوه گران سنگ نمود

Даъвии вазн вале пеш хирад кард инкор

دعوی وزن ولی پیش خرد کرد انکار

То дарин қасри муқарнаси натавонад додан

تا درین قصر مقرنس نتواند دادن

Каши нишон аз рухи он шамсаи хуршеди изор

کش نشان از رخ آن شمسهٔ خورشید عذار

Ба касе бахт ба хобаши ҳам агар бинмоед

به کسی بخت به خوابش هم اگر بنماید

Нагузорад ки шавад то ба қиёмати бедор

نگذارد که شود تا به قیامت بیدار

Аҳди улёии камӣни ҷорӣааш бандад агар

عهد علیای کمین جاریه‌اش بندد اگر

Чарх бар ноқа худ гирадаш аз баҳри маҳор

چرخ بر ناقهٔ خود گیردش از بهر مهار

Дркшди ноқаи маҳор аз каф ӯ гар накунад

درکشد ناقهٔ مهار از کف او گر نکند

Сари тониси худ аввал ба зарурати изҳор

سر تانیث خود اول به ضرورت اظهار

Атри парвардаи ҳавои ҳарами олӣ ӯ

عطر پروردهٔ هوای حرم عالی او

Бар замин машк фишон чун шаваду олияи бор

بر زمین مشک فشان چون شود و عالیه بار

Ҷунбиш аз боди баради ҳикмат бе чун берун

جنبش از باد برد حکمت بی چون بیرون

Ки мабодо ба машомӣ кунад он нафхаи гузор

که مبادا به مشامی کند آن نفخه گذار

Моҳ каз хайл зукураст зи ғам май коҳад

ماه کز خیل ذکور است ز غم می‌کاهد

Ки з номаҳрамяш нест дар он ҳазрати бор

که ز نامحرمیش نیست در آن حضرت بار

Меҳр каз силк аносаст умедӣ дорад

مهر کز سلک اناث است امیدی دارد

Ки ба ойин канизон шавадаш оинаи дор

که به آئین کنیزان شودش آینه دار

Моҳ агар бурқаъ аз он рух ба ғалат бардорад

ماه اگر برقع از آن رخ به غلط بردارد

Ғазабаши ҳасани басирати бабрад аз абсор

غضبش حسن بصیرت ببرد از ابصار

Нест бар домани поки он қадраши гирди ҳавас

نیست بر دامن پاک آنقدرش گرد هوس

Ки бар ойинаи меҳр аз асари ҳеҷ ғубор

که بر آئینهٔ مهر از اثر هیچ غبار

Ларзад аз нозукии хуии латифаш чун бед

لرزد از نازکی خوی لطیفش چون بید

Бод чун бар қадамаш гул кунад аз шохи баҳор

باد چون بر قدمش گل کند از شاخ بهار

Шамъи базмаш агар аз бод нишинад мау меҳр

شمع بزمش اگر از باد نشیند مه و مهر

Сар бар оранди саросемаи зи ҷайби шаби тор

سر بر آرند سراسیمه ز جیب شب تار

Сояро хоҳад агар аз ҳарам ихроҷ кунад

سایه را خواهد اگر از حرم اخراج کند

Монеъи партав хуршед нагардад девор

مانع پرتو خورشید نگردد دیوار

эй кион сипаҳи сафи шиканати пели шиква

ای کهان سپه صف شکنت پیل شکوه

эй сегон ҳарами муҳтарамати шери шикор

ای سگان حرم محترمت شیر شکار

Ҳукми ҷзмти ҳамаи ҷо ҳамчун қазо бе муҳлат

حکم جزمت همه جا همچون قضا بی‌مهلت

Теғи қаҳрати ҳамаи дам ҳамчун аҷал бе зинҳор

تیغ قهرت همه دم همچون اجل بی زنهار

Тақвияти ҷустаи зи Авнати қадари зии қудрат

تقویت جسته ز عونت قدر ذی قدرت

Тарбияти дида ба даврати фалак бе паргор

تربیت دیده به دورت فلک بی‌پرگار

Сяти инсофи ту чун обрӯон дар атроф

صیت انصاف تو چون آبروان در اطراف

Зикри алтофи ту чун боди вазон дар ақтор

ذکر الطاف تو چون باد وزان در اقطار

Бар нишони кафи пояти рухи сад моҳи ҷабин

بر نشان کف پایت رخ صد ماه جبین

Бар ҳилоли сами Рахшати сари сад шоҳи савор

بر هلال سم رخشت سر صد شاه سوار

Дар рикобати ҳамаи аснофи малики ғошияи каш

در رکابت همه اصناف ملک غاشیه کش

Аз сифоти ҳамаи авроқи фалаки ғошияи дор

از صفات همه اوراق فلک غاشیه‌دار

Аз барои мадади лашкари Мансури ту бас

از برای مدد لشکر منصور تو بس

Нусрату фатҳ ки тозон з яминанду ясор

نصرت و فتح که تازان ز یمین‌اند و یسار

Гар фитад бар зуъафои пуртӯй аз тарбиятат

گر فتد بر ضعفا پرتوی از تربیتت

эй қадари қазои қудрати гардуни миқдор

ای قدر قضا قدرت گردون مقدار

Пашшау мӯру малахи фии алмисл ар азм шаванд

پشه و مور و ملخ فی‌المثل ار عظم شوند

Ҳамаи пели афкану аждар дару симурғи шикор

همه پیل افکن و اژدر در و سیمرغ شکار

Ман казин бештар аз раҳгузари пастии бахт

من کزین بیشتر از رهگذر پستی بخت

Доштами такя ки аз хору хаси роҳгзор

داشتم تکیه که از خار و خس راهگذار

Ин дам аз лутфи ту эй шамсаи айвони шараф

این دم از لطف تو ای شمسهٔ ایوان شرف

Ин дам аз Авни ту эй Зуҳраи гардуни виқор

این دم از عون تو ای زهرهٔ گردون وقار

Пой бар маснади ма май нуҳум аз истило

پای بر مسند مه می‌نهم از استیلا

Такя бар болаш худ мекунам аз истикбор

تکیه بر بالش خود می‌کنم از استکبار

Вена ҳануз аввал осор тараққӣаст ки ман

وین هنوز اول آثار ترقیست که من

Тозаи боғи шҷронгизм ва ту абри баҳор

تازه باغ شجرانگیزم و تو ابر بهار

Бандапарвар малико гарчи зи дороӣии малик

بنده پرور ملکا گرچه ز دارائی ملک

Дорӣ аз ҳинду ҳабаш то бадари чину ттор

داری از هند و حبش تا بدر چین و تتار

Ҷон фишонанд ғуломони Фдоӣӣ бе ҳад

جان فشانند غلامان فدائی بی‌حد

Мадҳ хонанд мутӣъони сноӣӣ бисёр

مدح خوانند مطیعان ثنائی بسیار

Як ғуломаст валикини зи сиёҳу зи сифед

یک غلام است ولیکن ز سیاه و ز سفید

Як мутӣъаст валикини зи кбору зи сғор

یک مطیع است ولیکن ز کبار و ز صغار

Ки агар дасти аҷали ҷайби ҳётши бадарад

که اگر دست اجل جیب حیاتش بدرد

Вндрин буқъа кунад нақди бақо бар ту нисор

وندرین بقعه کند نقد بقا بر تو نثار

Вази гулистони санои ту ба ҳасрат ба барад

وز گلستان ثنای تو به حسرت به برد

Булбули нутқи ваии он тоири нодири гуфтор

بلبل نطق وی آن طایر نادر گفتار

Ҷой ӯ ҳеҷ ситоянда нагирад дар давр

جای او هیچ ستاینده نگیرد در دور

Гар кунад то бояд саъии сипеҳри даввор

گر کند تا باید سعی سپهر دوار

Муҳташами лофи газофи ин ҳамаи субҳони аллоҳ

محتشم لاف گزاف این همه سبحان‌الله

Худ стоӣист кунад ба ки кунӣ истиғфор

خود ستائیست کند به که کنی استغفار

Пеши билқису шайъ каз пеш аз ҳуру парӣ

پیش بلقیس و شی کز پیش از حور و پری

Фавҷ фавҷанд давони банда ваашу чокрўор

فوج فوج‌اند دوان بنده‌وش و چاکروار

Ту ки бошӣ ки кунӣ чокарии худ зоҳир

تو که باشی که کنی چاکری خود ظاهر

Ту ки бошӣ ки кунӣ бандагии худ изҳор

تو که باشی که کنی بندگی خود اظهار

Аз ту ин бас ки диҳии оина ӯ тартиб

از تو این بس که دهی آینهٔ او ترتیب

Аз ту ин бас ки кунӣ адъия ӯ такрор

از تو این بس که کنی ادعیهٔ او تکرار

ОФтобо ба хдоӣӣ ки худовандӣ ӯст

آفتابا به خدائی که خداوندی اوست

Сабаби зобтаҳи робитаи лайл ва наҳор

سبب ظابطه رابطهٔ لیل و نهار

Ба расӯлӣ ки шаби тоъат аз ифроти қиём

به رسولی که شب طاعت از افراط قیام

Хонд мзмлш аз ғояти роФти ҷаббор

خواند مزملش از غایت رافت جبار

Ба амӣрӣ ки дар эҳроми намозаш ҳар шаб

به امیری که در احرام نمازش هر شب

Бонги такбири з такбир раседӣ ба ҳазор

بانگ تکبیر ز تکبیر رسیدی به هزار

Кандарин зулмати шаб каз асари хоби гарон

کاندرین ظلمت شب کز اثر خواب گران

Нест ҷузи чашми ману чашми кавокиби бедор

نیست جز چشم من و چشم کواکب بیدار

Он қадар мекунам аз баҳри бақои ту дуо

آن قدر می‌کنم از بهر بقای تو دعا

Ки маро меравад аз кори забон зон азкор

که مرا می‌رود از کار زبان زان اذکار

Он қадри зикр ту меоварам аз дил ба забон

آنقدر ذکر تو می‌آورم از دل به زبان

Ки маро мефиканд касрати нутқ аз гуфтор

که مرا میفکند کثرت نطق از گفتار

То шавад зилл эй азимати густарда

تا شود ظل همای عظمت گسترده

зи хдиўони ҷаҳони ҳориси гетии солор

ز خدیوان جهان حارث گیتی سالار

Зилли наввоб ҳумоюн нашавад кам зи сарат

ظل نواب همایون نشود کم ز سرت

Вази сари халқи ҷаҳони зилли ту то рӯзи шумор

وز سر خلق جهان ظل تو تا روز شمار