Дорам аз гулшани айёми дарин фасли баҳор

دارم از گلشن ایام درین فصل بهار

Он қадари доғ ки берун з ҳисобасту шумор

آن قدر داغ که بیرون ز حسابست و شمار

Аввалин доғи туфи оташу бедоди сипеҳр

اولین داغ تف آتش و بیداد سپهر

Казтару хушки ман зори баровардаи дамор

کز تر و خشک من زار برآورده دمار

Доғи дигари равиши толеъи каҷи рӯ ки шавад

داغ دیگر روش طالع کج‌رو که شود

Киштии Нӯҳам агар ҷой науфтад ба канор

کشتی نوحم اگر جای نیفتد به کنار

Доғи дигари назари дӯст ба душман ки аз он

داغ دیگر نظر دوست به دشمن که از آن

Дилам аз ршг Фкорасту рух аз ашк нигор

دلم از رشگ فکار است و رخ از اشک نگار

Доғи дигари ситами андешии аъдо ки наянд

داغ دیگر ستم‌اندیشی اعدا که نیند

Розии ало ба ҳалоки ман озурдаи зор

راضی الا به هلاک من آزرده زار

Доғи дигари ғами афтодагӣ аз по ки мудом

داغ دیگر غم افتادگی از پا که مدام

Ба Асои дасту гиребонами азуи наргиси вор

به عصا دست و گریبانم ازو نرگس وار

Доғи дигари асФу қри худ он кӯҳи гарон

داغ دیگر اسف و قر خود آن کوه گران

Ки шудаш аз сабаби фақри сабки қадару айёр

که شدش از سبب فقر سبک قدر و عیار

Доғи дигари сабаб ангехтан аз баҳри талаб

داغ دیگر سبب انگیختن از بهر طلب

Ки азин шуғл хасисанд азизони ҳамаи хор

که ازین شغل خسیس‌اند عزیزان همه خوار

Асарии мондаи з ҳар доғи вазин доғи аҷаб

اثری مانده ز هر داغ وزین داغ عجب

Ин асари монда ки нагузошта аз ман осор

این اثر مانده که نگذاشته از من آثار

Коши сад доғи дигар будӣ ва бар дил набадӣ

کاش صد داغ دیگر بودی و بر دل نبدی

Захми ин доғ казу ҷон азизаст Фкор

زخم این داغ کزو جان عزیز است فکار

эй фалаки ин чаҳ баҳораст ки аз булъаҷабӣ

ای فلک این چه بهارست که از بوالعجبی

Май намояд ба ман аз ҳайати гули ҳайбати хор

می‌نماید به من از هیات گل هیبت خار

Ғунча дар дидаи ман ахгару гули оташи тез

غنچه در دیدهٔ من اخگر و گل آتش تیز

Арғавон бар сари он шуълаи ризндаҳи шарор

ارغوان بر سر آن شعلهٔ ریزنده شرار

Лолаи пероҳании олӯда ба хунобаи доғ

لالهٔ پیراهنی آلوده به خونابهٔ داغ

Чок чун ҷайби шикеби ман бесабру қарор

چاک چون جیب شکیب من بی‌صبر و قرار

Май намояд ба назари сояи сарву чаманам

می‌نماید به نظر سایهٔ سرو و چمنم

Рӯзи пурнур чу гесуии шаби соъиқаи бор

روز پرنور چو گیسوی شب صاعقه بار

Бар лаби оби равони сабзаи шабнами шаста

بر لب آب روان سبزه شبنم شسته

Мижаи ашки Фшонист ба чашми ман зор

مژه اشک فشانیست به چشم من زار

Нест дар гӯшаи боғами мтмиз дар гӯш

نیست در گوشه باغم متمیز در گوش

Бонги зоғу зағану нағмаи қамарӣ ва ҳазор

بانگ زاغ و زغن و نغمهٔ قمری و هزار

Карда аз силсилаи ҷанбонеи султони ҷунун

کرده از سلسله جنبانی سلطان جنون

Сабру орому қарор аз ман девонаи фирор

صبر و آرام و قرار از من دیوانه فرار

Аз сурайё ба срии бардаи фурӯи бахти нигун

از ثریا به ثری برده فرو بخت نگون

Мҳҷаҳи рояти иқболи маро аз идбор

مهجه رایت اقبال مرا از ادبار

Аз риёз тараб оварда ба дашти тъбм

از ریاض طرب آورده به دشت تعبم

Чархи ғаддор ки бар кӣнаи ниҳодаи сети мадор

چرخ غدار که بر کینه نهاده‌ست مدار

Даҳри мушкил ки азин пастем оради берун

دهر مشکل که ازین پستیم آرد بیرون

Даври ҳайҳоти казин вартаам орад ба канор

دور هیهات کزین ورطه‌ام آرد به کنار

Магар аз зеру зибр кардани бунёди ғамам

مگر از زیر و زبر کردن بنیاد غمم

Қудрат хеш кунад оинаи даҳри изҳор

قدرت خویش کند آینهٔ دهر اظهار

Марями сония каз робиъаи чархи асир

مریم ثانیه کز رابعهٔ چرخ اسیر

Саҷда хоҳанд канизони вай аз истикбор

سجده خواهند کنیزان وی از استکبار

Осмони кавкабаи шҳзодаҳи прихони хонум

آسمان کوکبه شهزاده پریخان خانم

Космони рост ба хок дар ӯ астзҳор

کاسمان راست به خاک در او استظهار

Офтобӣ ки агар аз ттқ ояд берун

آفتابی که اگر از تتق آید بیرون

Зулмати андари пас сад пардаи гурезад ба канор

ظلمت اندر پس صد پرده گریزد به کنار

Комёбӣ ки агар тӯли бақо дар хоҳад

کامیابی که اگر طول بقا در خواهد

Бар ҳётш кашад эзади рақами истимрор

بر حیاتش کشد ایزد رقم استمرار

Ҳифз ӯ гар набӯд даст бидорад аз ҳам

حفظ او گر نبود دست بدارد از هم

Чун ҳубоби ин куравии қалъаи рўӣинаҳи ҳисор

چون حباب این کروی قلعه روئینه حصار

Ҳарфи тонисгар аз оина гардад мунфак

حرف تانیث گر از آینه گردد منفک

Нест мумкин ки бирав акс фитад зон рухсор

نیست ممکن که برو عکس فتد زان رخسار

зи ҷаҳон ронданаш аз ғайрати ҳам номии худ

ز جهان راندنش از غیرت هم نامی خود

Гар парии ҳамчуи башар ҷилва кунад дар абсор

گر پری همچو بشر جلوه کند در ابصار

Аз нигорин сувари ҷорӣаҳои ҳарамаш

از نگارین صور جاریه‌های حرمش

Сӯратиро ки кашад калаки мусаввир ба ҷидор

صورتی را که کشد کلک مصور به جدار

зи иқтизои қурӯқи исмат ӯ шояд агар

ز اقتضای قرق عصمت او شاید اگر

Рӯй бартобад ва аз шарм кунад дар девор

روی برتابد و از شرم کند در دیوار

Дар риёзи ҳарам ӯ ки ду сад гулзор аст

در ریاض حرم او که دو صد گلزار است

Накунад обу ҳавои тарбияти наргиси зор

نکند آب و هوا تربیت نرگس زار

Ки мабодо фитад аз ҳайати наргиси чашмӣ

که مبادا فتد از هیات نرگس چشمی

Ба гули оризи он шамсаи хуршеди изор

به گل عارض آن شمسهٔ خورشید عذار

Гар ба симои вай аз равзани ҷинати ҳурӣ

گر به سیمای وی از روزن جنت حوری

Хуфтаи хоби адамро ба намояди дидор

خفته خواب عدم را به نماید دیدار

То нагӯяд ки чаҳ дидам фалакаш гарчи зи нав

تا نگوید که چه دیدم فلکش گرچه ز نو

Бидиҳад ҷон вале аз вай бастанд гуфтор

بدهد جان ولی از وی بستاند گفتار

Гар замини ҳарамаш аз назари номаҳрам

گر زمین حرمش از نظر نامحرم

Рӯзу шаби махфӣ ва мастур надорад саттор

روز و شب مخفی و مستور ندارد ستار

Соя зон пайкари пари нур бе фитад ба замин

سایه زان پیکر پر نور بی‌فتد به زمین

На ба эъҷоз ба мироси расӯли мухтор

نه به اعجاز به میراث رسول مختار

Қасди эсор захоир Чехияанд дар як дам

قصد ایثار ذخایر چکند در یک دم

Баҳри зхори براردи зи каф ӯ зинҳор

بحر ذخار برآرد ز کف او زنهار

Баҳри як тан чу кунад қофилаи ҷӯади равон

بهر یک تن چو کند قافلهٔ جود روان

Нгслд то ба дами сувари қатораши зи қатор

نگسلد تا به دم صور قطارش ز قطار

Адл ӯ чун шаканд савлати сари панҷаи зулм

عدل او چون شکند صولت سر پنجهٔ ظلم

Ханда бар боз занад Кебеки дарӣ дар кӯҳсор

خنده بر باز زند کبک دری در کوهسار

Сояи бахти сиёҳ аз сар хасмаш наравад

سایهٔ بخت سیاه از سر خصمش نرود

Гар шавад фии алмисл аз мартабаи хуршеди савор

گر شود فی‌المثل از مرتبهٔ خورشید سوار

Срўроўндии дилшод ки аз мартаба аст

سروراوندی دلشاد که از مرتبه است

Фарши рӯбандаи канизони туро зи онҳо ор

فرش روبندهٔ کنیزان تو را ز آنها عار

Вази дилу дасти ту бар дасту дил бо злшон

وز دل و دست تو بر دست و دل با ذلشان

Беш аз онаст тафовут ки зем бар анҳор

بیش از آنست تفاوت که زیم بر انهار

Ёфт аз ҷоизаи мадҳати эшон салмон

یافت از جایزه مدحت ایشان سلمان

Он қадари рутба ки гардид сулаймони миқдор

آن قدر رتبه که گردید سلیمان مقدار

Ман ки сулаймони замони туам аз табъи салим

من که سلیمان زمان توام از طبع سلیم

Ваз дар мадҳи ту бар баҳр ва барам гавҳарбор

وز در مدح تو بر بحر و برم گوهربار

Вази суханҳои қавии халъати пари зӯри мудом

وز سخنهای قوی خلعت پر زور مدام

Бхтёнм ба қаторанду равон дар ақтор

بختیانم به قطارند و روان در اقطار

Вази ҷавоҳири кашии бор дўоўин манаст

وز جواهر کشی بار دواوین منست

Ҳомилонро ҳамаи ҷои гармтар аз ман бозор

حاملان را همه‌جا گرم‌تر از من بازار

Бо чунин қадари рафиъӣ ки дарин қасри васеъ

با چنین قدر رفیعی که درین قصر وسیع

Бар дили танги ҳасуди омадаи ошӯби гумор

بر دل تنگ حسود آمده آشوب گمار

Он чунонам ки агар ҳоли маро арз кунад

آن چنانم که اگر حال مرا عرض کند

Ба ҷаноби ту хабирӣ ба сиблати ахбор

به جناب تو خبیری به سبیل اخبار

Диҳии инсоф ки эъҷоз буд нокардан

دهی انصاف که اعجاز بود ناکردن

Бо чунин хотири афкори хато дар афкор

با چنین خاطر افکار خطا در افکار

Турфа ҳолеаст кигар хоки марои боди барад

طرفه حالی است که گر خاک مرا باد برد

Аз табаррук ба хатоу хутану чину ттор

از تبرک به خطا و ختن و چین و تتار

Давр набӯд ки зи инсофи сипеҳри кӯҳлӣ

دور نبود که ز انصاف سپهر کحلی

Тўтёи вор азизаш кунад андари анзор

توتیا وار عزیزش کند اندر انظار

Вндрини малик агар роҳ кунам дар базмӣ

وندرین ملک اگر راه کنم در بزمی

ё ба роҳӣ абадулдаҳр нишинам чу ғубор

یا به راهی ابدالدهر نشینم چو غبار

Ба схт кас накунад бо ман бечораи сухан

به سخط کس نکند با من بیچاره سخن

Ба ғалат кас накунад бар ман афтодаи гузор

به غلط کس نکند بر من افتاده گذار

Гарчи аз бе бадалии марказ на доира ам

گرچه از بی‌بدلی مرکز نه دایره‌ام

Нест диёр ба ман ёри дарин турфаи диёр

نیست دیار به من یار درین طرفه دیار

Қасди кӯтаҳи маликои булбули хуши лаҳҷаи ту

قصد کوته ملکا بلبل خوش لهجهٔ تو

Муҳташами нодарраи андешаи ширини гуфтор

محتشم نادره اندیشهٔ شیرین گفتار

Дорад озурдаи дарунии зи вазеъу зи шариф

دارد آزرده درونی ز وضیع و ز شریف

Дорад ашФтаҳи димоғии зи сғору зи кбор

دارد اشفته دماغی ز صغار و ز کبار

Ҳоли худ арз намедорад аз он рӯ ки мабод

حال خود عرض نمی‌دارد از آن رو که مباد

Табъ улё кашад аз раҳгузари он озор

طبع علیا کشد از رهگذر آن آزار

Як дуо мекунад аммоу дуои ин ки зи ғайб

یک دعا می‌کند اما و دعا این که ز غیب

Фиканд дар дили илҳомпазират ҷаббор

فکند در دل الهام پذیرت جبار

Ки зи афроди башари пеши зи фавқи башарӣ

که ز افراد بشر پیش ز فوق بشری

Кист машғӯли дуоят ба ъшӣу абкор

کیست مشغول دعایت به عشی و ابکار

Вази ғуломони ту он банда беҳамто кист

وز غلامان تو آن بندهٔ بی‌همتا کیست

Ки мбоҳист ба ӯ даври сипеҳри даввор

که مباهیست به او دور سپهر دوار

Вази кадомин фадавии чокари кор омаданӣ

وز کدامین فدوی چاکر کار آمدنی

Хоҳад омад ба забони ту зи ёд аз ҳамаи кор

خواهد آمد به زبان تو ز یاد از همه کار

Вази куҷои назм ки хоҳад ба миён боқӣ монад

وز کجا نظم که خواهد به میان باقی ماند

Номи наввоби муъаллаи ту то рӯзи шумор

نام نواب معلی تو تا روز شمار