Беморе ба пои ҳузурами шикастаи хор

بیماریی به پای حضورم شکسته خار

Каз раҳгузори офиятами барда бар канор

کز رهگذار عافیتم برده بر کنار

Бар тофтаст заъфи чунон дасти қӯтам

برتافته‌ست ضعف چنان دست قوتم

Каз сар ниҳоданам ба замини ҳам гузаштаи кор

کز سر نهادنم به زمین هم گذشته کار

Ҷисмам ки гирди роҳи иёдат ниқоб ӯст

جسمم که گرد راه عیادت نقاب اوست

Помоли олимӣ шуда чун хоки раҳгузор

پامال عالمی شده چون خاک رهگذار

Нилӯфари риёзи риёзати рух ман аст

نیلوفر ریاض ریاضت رخ من است

Аз силӣ ки мехӯрам аз дасти рӯзгор

از سیلی که می‌خورم از دست روزگار

Ҳаргизи зи ҳам наме гусалади корвони лаъл

هرگز ز هم نمی‌گسلد کاروان لعل

Зон қатраҳо ки бар рух ман мешавад қатор

زان قطره‌ها که بر رخ من می‌شود قطار

Дасти фалаки зи риштаи тадбир тофтан

دست فلک ز رشتهٔ تدبیر تافتن

Домони ман ба ҷайби замини бастаи устувор

دامان من به جیب زمین بسته استوار

Тадбири ин ки пеши азизони Мисри ҷӯад

تدبیر این که پیش عزیزان مصر جود

Худро насозам аз сабукӣҳо залилу хор

خود را نسازم از سبکیها ذلیل و خوار

Вондри фазои олами алавӣ ба туъма Эй

واندر فضای عالم علوی به طعمه‌ای

Шаҳбоз ҳамтем накунад пастии ихтиёр

شهباز همتم نکند پستی اختیار

Бо он казин сукӯни қавии лангарами зи кӯҳ

با آن کزین سکون قوی لنگرم ز کوه

Сангин тараст каффаи мизони эътибор

سنگین‌تر است کفه میزان اعتبار

Ғабнӣаст баси гаронам аз ин раҳгузар ки нест

غبنی است بس گرانم از این رهگذر که نیست

Поем равон ба даргаи наввоби номдор

پایم روان به درگه نواب نامدار

Султони комкори Муҳамади амин ки ҳаст

سلطان کامکار محمد امین که هست

Нозон ба офаридан ӯ офаридагор

نازان به آفریدن او آفریدگار

Он қиблаамам ки ба тангаст сада аш

آن قبلهٔ امم که به تنگ است سده‌اش

Аз ихтилоти носиаҳи шоҳу шаҳриёр

از اختلاط ناصیهٔ شاه و شهریار

Ваон қулзуми карам ки кашида зи соҳилаш

وان قلزم کرم که کشیده ز ساحلش

То сақфи арш бар сари ҳам дар шоҳи вор

تا سقف عرش بر سر هم در شاه‌وار

Гашт аз салои мавҳибаташи гӯшҳо гарон

گشت از صلای موهبتش گوشها گران

Вази ҳамли бори мкрмтши дӯшҳо Фкор

وز حمل بار مکرمتش دوشها فکار

Дар калаки сунъи сонеъ ӯ ъзи шона

در کلک صنع صانع او عز شانه

Ҳар диққатӣ ки бӯда дар ӯ гашта ошкор

هر دقتی که بوده در او گشته آشکار

Дорам гумон ки холиқи махлуқи офарин

دارم گمان که خالق مخلوق آفرین

Карда дар офариданаши изҳори иқтидор

کرده در آفریدنش اظهار اقتدار

Акси ҷамол ӯ ба ҷамодот агар фитад

عکس جمال او به جمادات اگر فتد

Бар дилбарии мадор наад сӯрати ҷидор

بر دلبری مدار نهد صورت جدار

Зарроти хок пош шуморанд агар ба фарз

ذرات خاک پاش شمارند اگر به فرض

Ма дар ҳисоб ноеду хуршед дар шумор

مه در حساب ناید و خورشید در شمار

Оҳӯи шикорӣ аз саги он номҷуи мҷу

آهو شکاری از سگ آن نامجو مجو

Каз мардумӣ сегон вайанд одамии шикор

کز مردمی سگان ویند آدمی شکار

Амраш ба сайри гӯии замини ҳукм агар кунад

امرش به سیر گوی زمین حکم اگر کند

Бедаст ва по фитад барра аз рӯй изтирор

بی دست و پا فتد بره از روی اضطرار

Наяш ба рӯй сайли нигуни даст агар наад

نهیش به روی سیل نگون دست اگر نهد

Пас хам занон равад ба ақаб то ба кӯҳсор

پس خم زنان رود به عقب تا به کوهسار

Бар Рахши гарм ҷӯш бибингар надида Эй

بر رخش گرم جوش ببین گر ندیده‌ای

Консони зи иқтидор буд аждаҳои савор

کانسان ز اقتدار بود اژدها سوار

Аз ҳам бипошаду тел хокистарӣ шавад

از هم بپاشد و تل خاکستری شود

Бинад агар ба қаҳри дарин нилгуни ҳисор

بیند اگر به قهر درین نیلگون حصار

Ҳаст аз барои сӯхтани хирмани аду

هست از برای سوختن خرمن عدو

Кофии зи оташи ғазабаши гармии шарор

کافی ز آتش غضبش گرمی شرار

эй молики рқоби мулӯки сухан ки ҳаст

ای مالک رقاب ملوک سخن که هست

Бар мадҳати ту силсилаи назмро мадор

بر مدحت تو سلسلهٔ نظم را مدار

Ҳаркас ба муддаоӣ дигар аз саҳоби назм

هرکس به مدعای دگر از سحاب نظم

Бар кишти давлати ту з шеъраст ршҳаҳи бор

بر کشت دولت تو ز شعر است رشحه بار

Мақсӯди вмдъои ман аммо зи мадҳи ту

مقصود ومدعای من اما ز مدح تو

Инаст ин ки номи ту султони номдор

اینست این که نام تو سلطان نامدار

Зеби калому зинати девон ман шавад

زیب کلام و زینت دیوان من شود

Гӯши қувои мадракаро низ гӯшвор

گوش قوای مدرکه را نیز گوشوار

Ҳар нуқта ҳам шавад зи саводаш ба ҳинду рӯм

هر نقطه هم شود ز سوادش به هند و روم

Доғи дили ҳазор хдиўи бузургвор

داغ دل هزار خدیو بزرگوار

Зини лофу даъвии аҳсан ва авлост муҳташам

زین لاف و دعوی احسن و اولاست محتشم

Хомӯши гаштан ва ба дуо кардани ихтисор

خاموش گشتن و به دعا کردن اختصار

То номи доварон ба дўоўин шавад рақам

تا نام داوران به دواوین شود رقم

Вази хуши каломӣ шуъаро ёбад иштиҳор

وز خوش کلامی شعرا یابد اشتهار

Аз номи он сипеҳри аморати каломи ман

از نام آن سپهر امارت کلام من

Машҳури шарқу ғарб буд офтоби вор

مشهور شرق و غرب بود آفتاب‌وار