То нақши нотавонии ман чарх зад бар об

تا نقش ناتوانی من چرخ زد بر آب

Шуд чун ҳубоби хонаи ҷамъиятами хароб

شد چون حباب خانهٔ جمعیتم خراب

Аз кови кови тешаи пайкари хароши дард

از کاو کاو تیشه پیکر خراش درد

Бунёди ман расонади сипеҳри нигун ба об

بنیاد من رساند سپهر نگون به آب

Ҷисмами зи тоби дарди саросема киштӣ аст

جسمم ز تاب درد سراسیمه کشتی است

Лангари гусали зи ҷунбиши дарёии изтироб

لنگر گسل ز جنبش دریای اضطراب

зи инсон ки гург дар ғнм уфтад ғанӣами вор

ز انسان که گرگ در غنم افتد غنیم‌وار

Дар лашкари ҳавоси ман афкандаи инқилоб

در لشکر حواس من افکنده انقلاب

Даҳрам ба ҳоли марги ншондост дар ҳаёт

دهرم به حال مرگ نشانداست در حیات

Даврами шароб шеб чашондааст дар шабоб

دورم شراب شیب چشانده است در شباب

Пайванди тан наме гусалади ҷон ки то раҳам

پیوند تن نمی‌گسلد جان که تا رهم

Бо он ки чарх медиҳадаш сад ҳазор тоб

با آن که چرخ می‌دهدش صد هزار تاب

Мурғӣаст бахти сӯхтаи ман ки омада

مرغیست بخت سوخته من که آمده

Ҳам пешаи самандари ваҳми кисвати ъроб

هم پیشهٔ سمندر وهم کسوت عراب

Афсурдаам чунон ки агар оҳи сарди ман

افسرده‌ام چنان که اگر آه سرد من

Бар дӯзах афканд гузаронад аздши зтоб

بر دوزخ افکند گذراند ازدش زتاب

Аммо хушам ки ахгари хаси пӯши дили зи ғайб

اما خوشم که اخگر خس پوش دل ز غیب

намеояд аз хуҷастаи насимӣ ба илтиҳоб

می‌آید از خجسته نسیمی به التهاب

Буии биҳишт май шинавам аз риёзи лутф

بوی بهشت می‌شنوم از ریاض لطف

Гўӣӣ халос мешавам аз дӯзахи азоб

گوئی خلاص می‌شوم از دوزخ عذاب

Аз даргаӣ ки ҳаст сагаши оҳӯии ҳарам

از درگهی که هست سگش آهوی حرم

Дар гарданам ба як кашиши афкандаи сад таноб

در گردنم به یک کشش افکنده صد طناب

Лекин чу нест пои тараддуд чаҳ сон шавам

لیکن چو نیست پای تردد چه سان شوم

Баҳри шарафи зи саҷдаи он сада баҳра ёб

بهر شرف ز سجده آن سده بهره یاب

Як зарраам тавон чу нмондост чун кунам

یک ذره‌ام توان چو نمانداست چون کنم

Хўршидўори носиаҳи соӣӣ бар он ҷаноб

خورشیدوار ناصیه سائی بر آن جناب

Бархез эй сабо ки азин пас наме шавад

برخیز ای صبا که ازین پس نمی‌شود

Шавқи сабки Аннани мутаҳаммили гарони зкоб

شوق سبک عنان متحمل گران زکاب

Аз ман дуо ва аз ту шудани ҳомилаши чунон

از من دعا و از تو شدن حاملش چنان

Короамро видоъ кунад азмат аз шитоб

کارام را وداع کند عزمت از شتاب

Аз ман сано ва аз ту расондани давони давон

از من ثنا و از تو رساندن دوان دوان

Ҷоӣӣ ки қатра баҳр шавад зарраи офтоб

جائی که قطرهٔ بحر شود ذرهٔ آفتاب

Яъне ҷаноби олии билқиси рӯзгор

یعنی جناب عالی بلقیس روزگار

Яъне ҳарими ҳурмати наввоби мустатоб

یعنی حریم حرمت نواب مستطاب

Шҳзодаҳи замону замини шамсаи ҷаҳон

شهزادهٔ زمان و زمین شمسهٔ جهان

Заҳрои Зуҳраи ҳоҷибаи Марями эҳтиҷоб

زهرای زهره حاجبهٔ مریم احتجاب

Шоҳи парӣу инси парии хон кигар бадӣ

شاه‌پری و انس پری خان که گر بدی

Билқиси подшоҳӣ азу кардӣ иктисоб

بلقیس پادشاهی ازو کردی اکتساب

Хиролнсоءи аҳд ки даврони ҷуз ӯ надод

خیرالنساء عهد که دوران جز او نداد

Ъзи мушорикати аҳадиро ба ин хитоб

عز مشارکت احدی را به این خطاب

Маъсӯмаи замон ки набот замона анд

معصومهٔ زمان که نبات زمانه‌اند

Аз аҳтсои исмат ӯ исмати эҳтисоб

از احتسا عصمت او عصمت احتساب

Ҳўдҷи кашони шахси ифофаш наме кашанд

هودج کشان شخص عفافش نمی‌کشند

Бар дидаи малики зи вараъи домани сёб

بر دیدهٔ ملک ز ورع دامن ثیاب

Гардӣда доими алҳркт аз ибодаташ

گردیده دایم‌الحرکت از عبادتش

Дасти Фариштагони зи рақам кардани савоб

دست فرشتگان ز رقم کردن ثواب

Май синҷидаш ба зуҳду таҳорати хиради мудом

می‌سنجدش به زهد و طهارت خرد مدام

Бо тоҳироти ҳуҷраи Заҳроу Бутуроб

با طاهرات حجره زهرا و بوتراب

Аз баҳри подшоҳии нисвон қазо накард

از بهر پادشاهی نسوان قضا نکرد

Фардии зи коинот ба ин хӯбии интихоб

فردی ز کاینات به این خوبی انتخاب

Меҳри фалаки канизаки хуршед ном ӯст

مهر فلک کنیزک خورشید نام اوست

Кандар пас се парда нишастаст аз ҳиҷоб

کاندر پس سه پرده نشست است از حجاب

Вази шарм кас накарда нигаҳ дар Рахши дуруст

وز شرم کس نکرده نگه در رخش درست

Аз бас ки дорад аз назари мардуми иҷтиноб

از بس که دارد از نظر مردم اجتناب

Дар хоб низ то натавонад назар фиканд

در خواب نیز تا نتواند نظر فکند

Номаҳрамӣ бар он маи хуршеди эҳтиҷоб

نامحرمی بر آن مه خورشید احتجاب

Набӯд аҷаб агар кунад аз дидаи зукур

نبود عجب اگر کند از دیده ذکور

Меъмори корхонаи эҳсоси манъи хоб

معمار کارخانه احساس منع خواب

Худ ҳам ба акси сӯрати худгар назар кунад

خود هم به عکس صورت خود گر نظر کند

Тарсам ки исматаш кунад эъроз дар итоб

ترسم که عصمتش کند اعراض در عتاب

Фармон диҳад ки акси пазирӣ ба аҳд ӯ

فرمان دهد که عکس پذیری به عهد او

Беруни баради қазои ҳам аз ойинаи ҳам зи об

بیرون برد قضا هم از آئینه هم ز آب

Он Марями замон ки ба иффати сарой ӯ

آن مریم زمان که به عفت سرای او

Буи касе набарда насимӣ ба ҳеҷ боб

بوی کسی نبرده نسیمی به هیچ باب

Аз исматаши бадеъи мадон каз камоли шарм

از عصمتش بدیع مدان کز کمال شرم

Дорад ҷамоли худ зи малик низ дар ниқоб

دارد جمال خود ز ملک نیز در نقاب

Гар хокрўбаҳи ҳарам ӯ ки ме баранд

گر خاکروبه حرم او که می‌برند

Аз баҳри кӯҳли дидаи млоик ба сад шитоб

از بهر کحل دیدهٔ ملایک به صد شتاب

Дар доман саҳоб фитад заррае аз он

در دامن سحاب فتد ذره‌ای از آن

То домани абади дамад аз хоки мшгноб

تا دامن ابد دمد از خاک مشگناب

Бар боми қаср агар шаби маҳтоби по наад

بر بام قصر اگر شب مهتاب پا نهد

Гардун ба чашм моҳ кашад майл аз шаҳоб

گردون به چشم ماه کشد میل از شهاب

Май буд меҳр агар чу канизони дигараш

می‌بود مهر اگر چو کنیزان دیگرش

Ҳаргиз намефиканд зи рухи бурқаъи саҳоб

هرگز نمی‌فکند ز رخ برقع سحاب

Дар ҷанби фари мъҷри аднии каниз ӯ

در جنب فر معجر ادنی کنیز او

Оради шикваи афсари қайсар ки дар ҳисоб

آرد شکوه افسر قیصر که در حساب

Ҳаст аз ғурури сунъаи тониси съўаҳ ро

هست از غرور صنعه تانیث صعوه را

Дар аҳд ӯ назар ба ҳақорати сӯии уқоб

در عهد او نظر به حقارت سوی عقاب

Гар бугзарад бар оби насими ҳимояташ

گر بگذرد بر آب نسیم حمایتش

Гдсти сабоад дигар надард пардаи ҳубоб

گدست صباد دگر ندرد پردهٔ حباب

Ноҳиди ҳамчуи авд бар оташ фиканда чанг

ناهید همچو عود بر آتش فکنده چنگ

Тқўиш соз карда чу қонӯни эҳтисоб

تقویش ساز کرده چو قانون احتساب

Чун гашта шахси шавкат ӯ моили ркўб

چون گشته شخص شوکت او مایل رکوب

Гардуни рикоби дорӣ ӯ карда иртикоб

گردون رکاب داری او کرده ارتکاب

Срлшгрони аскар ӯ соҳиби алрؤс

سرلشگران عسکر او صاحب الرؤس

Гардани кашони лашгар ӯ молики алрқоб

گردن کشان لشگر او مالک الرقاب

Ҳрдм кунад зафари зи паии зеби давлаташ

هردم کند ظفر ز پی زیب دولتش

Дасти арӯси малик ба хӯни адуи хизоб

دست عروس ملک به خون عدو خضاب

Аз боди ҳамлаи сипаҳ ӯ сипоҳи хасм

از باد حملهٔ سپه او سپاه خصم

Бар ҳам хӯрд чунон ки зи сарсари сафи збоб

بر هم خورد چنان که ز صرصر صف ذباب

Чун халқ дар мақоми сабки рӯҳии орадаш

چون خلق در مقام سبک روحی آردش

Дар зери пой ӯ набӯд мӯр дар азоб

در زیر پای او نبود مور در عذاب

Аммо наад ба ҳайбат агар пой бар замин

اما نهد به هیبت اگر پای بر زمین

Беруни баради мҳобт ӯ ҷунбиш аз дўоб

بیرون برد مهابت او جنبش از دواب

Бар даргааши гадои камӣни мамлакати мадор

بر درگهش گدای کمین مملکت مدار

Дар хизматаши ғуломи камӣни салтанати мб

در خدمتش غلام کمین سلطنت مب

эй саҷда дарат ҳамаро мақсаду маром

ای سجدهٔ درت همه را مقصد و مرام

Ваии хоки даргаати ҳамаро марҷаъу мб

وی خاک درگهت همه را مرجع و مب

эй қудрати ту чашмаи гушоянда аз рухом

ای قدرت تو چشمهٔ گشاینده از رخام

Ваии ҳикмати ту ташнаи навозанда аз сароб

وی حکمت تو تشنهٔ نوازنده از سراب

Рои ту дар умӯри калид дар салоҳ

رای تو در امور کلید در صلاح

Фикри ту дар мҳоми далели раҳи савоб

فکر تو در مهام دلیل ره صواب

Муҳтоҷи як ҳадиси туам дар муҳими хеш

محتاج یک حدیث توام در مهم خویش

эй ҳар ҳадис аз ту баробар ба сад китоб

ای هر حدیث از تو برابر به صد کتاب

Сӣ сол шуд ки табъи ман аз гавҳари сухан

سی‌سال شد که طبع من از گوهر سخن

Гардӣда гӯшвораи каши гӯши шайху шабоб

گردیده گوشواره کش گوش شیخ و شباب

Аз маънӣ лбоб каломаст назми ман

از معنی لباب کلامست نظم من

Тҳиду наъту манқибатами лаби он лбоб

تحید و نعت و منقبتم لب آن لباب

Чун синаи садафи садафи синаҳо тамом

چون سینهٔ صدف صدف سینه‌ها تمام

Дар аҳди ман гарон шуда аз гавҳари музоб

در عهد من گران شده از گوهر مذاب

Сартосари ҷаҳони з дар назми ман пар аст

سرتاسر جهان ز در نظم من پر است

Алои хазонаи дили наввоби комёб

الا خزانه دل نواب کامیاب

Ман дар замони ин малики муштарии ғулом

من در زمان این ملک مشتری غلام

Бо ин ҳама дар рчўи муҳӣтам дар изтироб

با این همه در رچو محیطم در اضطراب

Як дар ба байъи табъи ҳумоюн ӯ расон

یک در به بیع طبع همایون او رسان

Товораам зи фоқаи ман хонимони хароб

تا وارهم ز فاقه من خانمان خراب

Бар ҷони ман тараҳҳумӣ эй абри марҳамат

بر جان من ترحمی ای ابر مرحمت

Каз тоби офтоб ҳаводис шудам кабоб

کز تاب آفتاب حوادث شدم کباب

Аз коиноти рӯ ба ту оварда муҳташам

از کاینات رو به تو آورده محتشم

эй қиблаи муроди азу рӯй бар мтоб

ای قبلهٔ مراد ازو روی بر متاب

Кандар ситоиши ту зи дарҳои махзанӣ

کاندر ستایش تو ز درهای مخزنی

Додааст диққат назараш дод интихоб

داده است دقت نظرش داد انتخاب

Вақт дуо расед дъоӣӣ ки аз мҷиб

وقت دعا رسید دعائی که از مجیب

Бар авҷи ломакон ба смъно шавад муҷоб

بر اوج لامکان به سمعنا شود مجاب

То дар дуои тазаррӯъи волҳоҳи соилон

تا در دعا تضرع والحاح سائلان

Дар ҷунбиш оварад ба иҷобати лаби ҷавоб

در جنبش آورد به اجابت لب جواب

Баҳри ту дуо ки кунад дар дилии гузар

بهر تو دعا که کند در دلی گذر

Аз дил гузар накарда ба лаби боди мустаҷоб

از دل گذر نکرده به لب باد مستجاب