Хуши он забон ки шавад чун забони лавҳу қалам

خوش آن زبان که شود چون زبان لوح و قلم

Ба мадҳу манқибати шоҳи зулфиқори илм

به مدح و منقبت شاه ذوالفقار علم

Хӯни он бенон ки чу дар хома оварад ҷунбиш

خون آن بنان که چو در خامه آورد جنبش

Нахуст сабт кунад мадҳат эмом амам

نخست ثبت کند مدحت امام امم

Хуши он баён ки буд ҳамчуи лаъл дар дили санг

خوش آن بیان که بود همچو لعل در دل سنگ

Дар маноқиби шоҳи Наҷаф дар он мдғм

در مناقب شاه نجف در آن مدغم

Дамии зи нахли хаёлат самар диҳад ширин

دمی ز نخل خیالت ثمر دهد شیرین

Ки ҷуз ба мадҳи шаҳи нахли брнёрии дам

که جز به مدح شه نخل برنیاری دم

Ба хоки рафтаи фурӯи назми обдори ту ба

به خاک رفته فرو نظم آبدار تو به

Агар аз он нашавад боғи манқибати хуррам

اگر از آن نشود باغ منقبت خرم

Дарин ҷаҳон ба ситоиш машав надим касе

درین جهان به ستایش مشو ندیم کسی

Ки дар ҷаҳон дигар ҳаминат надим надам

که در جهان دگر همینت ندیم ندم

Фасона тай кун ва дар мадҳат карӣмӣ кӯш

فسانه طی کن و در مدحت کریمی کوش

Ки дар карами саг ӯ ор дорад аз ҳотам

که در کرم سگ او عار دارد از حاتم

Ба мадҳи коми диҳии ақди нутқи банд казу

به مدح کام دهی عقد نطق بند کزو

Шӯй ба манъии бикрии замони замони мулҳам

شوی به منعی بکری زمان زمان ملهم

Ба маҷлиси карам аз соқӣ талаб кун ҷом

به مجلس کرم از ساقی طلب کن جام

Ки то абад накунӣ арзи эҳтиёҷ ба ҷам

که تا ابد نکنی عرض احتیاج به جم

Бароти хеш ба меҳрдиҳанда Эй бирасон

برات خویش به مهر دهنده‌ای برسان

Ки дар рукӯъ ба хоҳанда медиҳад хотам

که در رکوع به خواهنده می‌دهد خاتم

Ҳаёт ҷӯ задам зиндае ки ме ояд

حیات جو زدم زنده‌ای که می‌آید

зи Тифли мактаб ӯ кори исои Марям

ز طفل مکتب او کار عیسی مریم

Ба сояи асадии рӯ ки гурги мардуми хор

به سایه اسدی رو که گرگ مردم خوار

зи бим ӯ натавонад шудани ғанӣами ғнм

ز بیم او نتواند شدن غنیم غنم

Бабр ба маҳкамаи қозии шикояти чарх

ببر به محکمه قاضی شکایت چرخ

Ки дар миёнаи бозу кабӯтараст ҳукм

که در میانهٔ بازو کبوتر است حکم

Ба сидқи шӯи саги он остон ки муҳтараманд

به صدق شو سگ آن آستان که محترمند

Сегон шери худои ҳамчуи оҳӯони ҳарам

سگان شیر خدا همچو آهوان حرم

Ба донкаҳ дар кутуби осмонӣ омада аст

به دانکه در کتب آسمانی آمده است

Абулҳасани ҳамаи ҷо бар абўолбшри ақдм

ابوالحسن همه‌جا بر ابوالبشر اقدم

Муҳими хеш буд халқро аҳами мҳом

مهم خویش بود خلق را اهم مهام

Марои саноӣ эмомамам муҳими аҳам

مرا ثنای امام امم مهم اهم

Расед матлаъи дигари зи сиккаи хонаи фикр

رسید مطلع دیگر ز سکه خانهٔ فکر

Ки май дӯд чу зари сиккаи дор дар олам

که می‌دود چو زر سکه‌دار در عالم