эй нисори шоми гесуяти хароҷи Мисру шом
ای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام
Ҳиндӯии холи туро сад Юсуфи мисрии ғулом
هندوی خال تو را صد یوسف مصری غلام
Чеҳраи ?ути афрӯхтаи моҳи дурахшонро изор
چهرهات افروخته ماه درخشان را عذار
Ҷилва ?ут омӯхта Кебеки хиромонро хиром
جلوهات آموخته کبک خرامان را خرام
Кокулат бар офтоб аз соҳирии афкандаи зилл
کاکلت بر آفتاب از ساحری افکنده ظل
Сунбулат бар рӯй об аз ҷодўӣии густардаи дом
سنبلت بر روی آب از جادوئی گسترده دام
Тӯбо аз қадат паёпай мекунад рафтори касб
طوبی از قدت پیاپی میکند رفتار کسب
Тӯтӣ аз лаълат дамодам мекунад гуфтори вом
طوطی از لعلت دمادم میکند گفتار وام
Гул ба бӯят гарчи мебошад намебошад басӣ
گل به بویت گرچه میباشد نمیباشد بسی
Ма ба рӯят гарчи мемонад намемонад тамом
مه به رویت گرچه میماند نمیماند تمام
Гар насозам сари фидоят бар ту хӯни ман ҳалол
گر نسازم سر فدایت بر تو خون من حلال
Вар намирам дар ҳавояти зиндагӣ бар ман ҳаром
ور نمیرم در هوایت زندگی بر من حرام
Кавкаби авҷи ҷалолии боди ҳасанати лоязол
کوکب اوج جلالی باد حسنت لایزال
Офтоб бе заволии боди зиллати мустадом
آفتاب بی زوالی باد ظلت مستدام
Шоҳи хубоне чу ҷавлон мекунӣ бар пушти зин
شاه خوبانی چو جولان میکنی بر پشت زین
Моҳи тобоне чу толеъ май шӯй аз тарафи бом
ماه تابانی چو طالع میشوی از طرف بام
Сад ҳазорон шева дорад он парӣ дар дилбарӣ
صد هزاران شیوه دارد آن پری در دلبری
Ман надорам ҷузи дилӣ оё нуҳуми дил бар кадом
من ندارم جز دلی آیا نهم دل بر کدام
Ёфтам даии рухсати тўФи риёзи оризаш
یافتم دی رخصت طوف ریاض عارضش
Зад сабои зони гулистони буии биҳиштам бар машом
زد صبا زآن گلستان بوی بهشتم بر مشام
Равза дидам чу ҷинат , ҷинат аз ваии бардаи файз
روضه دیدم چو جنت، جنت از وی برده فیض
Чашма дидам чаҳ кавсари кавсар аз ваии ҷустаи ком
چشمه دیدم چه کوثر کوثر از وی جسته کام
Бар лаби он чашма аз холаш нишаста ҳндўӣӣ
بر لب آن چشمه از خالش نشسته هندوئی
Чун саводи дидаи мардум ба айни эҳтиром
چون سواد دیده مردم به عین احترام
Монеъи лаби тшнҳо зон чашмаи замзами сифот
مانع لب تشنها زان چشمهٔ زمزم صفات
Ноҳии длхстҳо зон шарбати унноби фом
ناهی دلخستها زان شربت عناب فام
Ғайритем зад дар дили оташ каз чаҳ бошад бе сабаб
غیرتم زد در دل آتش کز چه باشد بیسبب
Ҳиндӯии ширини мазоқ аз дилбари мо талхи ком
هندوی شیرین مذاق از دلبر ما تلخ کام
Хостам манъаш кунам ногоҳ ақли дурбин
خواستم منعش کنم ناگاه عقل دوربین
Бонг бар ман зад ки эй дар нуктаи донеи нотамом
بانگ بر من زد که ای در نکتهدانی ناتمام
Ҳндўӣӣ каз зиракӣу мқблии ризвони сифат
هندوئی کز زیرکی و مقبلی رضوان صفت
Гашта кавсарро Ҳафиз ва карда ҷинатро мақом
گشته کوثر را حفیظ و کرده جنت را مقام
Худ наме гўӣӣ ки хоҳад буд эй ноқиси хирад
خود نمیگوئی که خواهد بود ای ناقص خرد
Ҷузи ғуломи шоҳи анҷуми чокари кайвони ғулом
جز غلام شاه انجم چاکر کیوان غلام
Сарвари фаррухи рухи одили дили длдли савор
سرور فرخ رخ عادل دل دلدل سوار
Қсўри ҷанговар аждар дар Лайси интиқом
قسور جنگ آور اژدر در لیث انتقام
Ҳайдари сафдар ки дар разм аз тани шери фалак
حیدر صفدر که در رزم از تن شیر فلک
Ҷони برارد чун براردи теғи хўнриз аз ниёам
جان برآرد چون برآرد تیغ خونریز از نیام
Соқии кавсар ки то соқӣ нагардад дар биҳишт
ساقی کوثر که تا ساقی نگردد در بهشت
Анбиёро зи оби кавсар тар нахоҳад гашти ком
انبیا را ز آب کوثر تر نخواهد گشت کام
Фотиҳи хайбар кигар будӣ заминро ҳалқа Эй
فاتح خیبر که گر بودی زمین را حلقهای
Дар замони кундӣу афкандии дарин фирӯзаи бом
در زمان کندی و افکندی درین فیروزه بام
Қотили антар ки бар икрон чаҳ мегардад савор
قاتل عنتر که بر یکران چه میگردد سوار
намефиристад хасмро сӯии адам дар ним гом
میفرستد خصم را سوی عدم در نیم گام
Хоҷаи қанбар ки ҳиндӯии каммияташи моҳ ро
خواجه قنبر که هندوی کمیتش ماه را
Хонда чун кайвони ғуломи хеш бадараш карда ном
خوانده چون کیوان غلام خویش بدرش کرده نام
Довари маҳшар ки то зотш нагардад мултафит
داور محشر که تا ذاتش نگردد ملتفت
Бар хилоиқи ҷинату дӯзахи наёбади анқсом
بر خلایق جنت و دوزخ نیابد انقسام
أин ъам Мустафои бҳролсхои бдролдҷӣ
أین عم مصطفی بحرالسخا بدرالدجی
Аслу насли бўолбшри хиролбшри Каҳфи алоном
اصل و نسل بوالبشر خیرالبشر کهفالانام
Аз тақаддум дар умӯри муъминони нъми аломир
از تقدم در امور مؤمنان نعمالامیر
Вази тақаддус дар слўаҳи қудсёни нъми аломом
وز تقدس در صلوة قدسیان نعمالامام
Он кигар тағйири авзоъ ҷаҳон хоҳад шавад
آن که گر تغییر اوضاع جهان خواهد شود
Шарқу мағриби ғарби машриқи шоми субҳу субҳи шом
شرق و مغرب غرب مشرق شام صبح و صبح شام
Вонкаҳгар ҷамъ нақизин ояд ӯро дар замир
وانکه گر جمع نقیضین آید او را در ضمیر
Обу оташро диҳад бо ҳам ба икдми илтиём
آب و آتش را دهد با هم به یکدم التیام
Оби пайконаш гар ояд дар дил азм Ромем
آب پیکانش گر آید در دل عظم رمیم
Аз замини хезад ки субҳони алзии яҳёи алъзом
از زمین خیزد که سبحانالذی یحییالعظام
Саҳмаи фии қавсаи колтири фии бурҷи алсмо
سهمه فی قوسه کالطیر فی برجالسما
Сайфаи фии каффаи колбрқи фии ҷўФи алғмом
سیفه فی کفه کالبرق فی جوفالغمام
Пушти исёнро ба девори атояши эътимод
پشت عصیان را به دیوار عطایش اعتماد
Дасти тоъатро ба домони қабулаши эътисом
دست طاعت را به دامان قبولش اعتصام
Гар набӯдӣ сайқали шамшери барқи ойини вай
گر نبودی صیقل شمشیر برق آئین وی
намегирифт ойӣнаи исломро занги злом
میگرفت آیینهٔ اسلام را زنگ ظلام
Вар накардӣ меҳри зотш дар табоиъи антбоъ
ور نکردی مهر ذاتش در طبایع انطباع
Нури имонро набӯдӣ дар змоири артсом
نور ایمان را نبودی در ضمایر ارتسام
эй ки ҳар субҳ аз саломи сокинони ҳафт чарх
ای که هر صبح از سلام ساکنان هفت چرخ
Боргоҳат мешавад аз шаш ҷҳаҳи доруссалом
بارگاهت میشود از شش جهة دارالسلام
Ваии баҳри шом аз суҷуди муҳаррамон на фалак
وی بهر شام از سجود محرمان نه فلک
Ҳаст қасри эҳтиромати сонии байт улҳаром
هست قصر احترامت ثانی بیتالحرام
Гар набӯдӣ роизи амрат ба амри ҳечкас
گر نبودی رایض امرت به امر هیچکس
Тавсани гардани каш гардун намегардид ром
توسن گردن کش گردون نمیگردید رام
Вар накардӣ пояи Авнати мадади афлок ро
ور نکردی پایهٔ عونت مدد افلاک را
Ин равоқи бесутун эмин набӯдӣ зи инҳидом
این رواق بیستون ایمن نبودی ز انهدام
Оби дарёи мавҷ бар гардун задӣ гар ёфтӣ
آب دریا موج بر گردون زدی گر یافتی
Қатрае аз лаҷаи қадари ту бо ваии инзимом
قطرهای از لجه قدر تو با وی انضمام
Бас ки дасти интиқом аз қӯт адлат қавӣаст
بس که دست انتقام از قوت عدلت قویست
Лолаи ранг аз хӯн шоҳинаст чанголи ҳаммом
لاله رنگ از خون شاهین است چنگال حمام
Аз аъиммаи зоти муртози ту мумтози омада
از ائمه ذات مرتاض تو ممتاز آمده
Он чунон каз ашҳри аснои ъушри шаҳри сиём
آن چنان کز اشهر اثنا عشر شهر صیام
эй мақолат мисли мо қол алнабӣ хиролмқол
ای مقالت مثل ما قالالنبی خیرالمقال
Ваии каломати баъди қуръони мубини хиролклом
وی کلامت بعد قرآن مبین خیرالکلام
Ман куҷоу мадҳати мӯъҷизи каломии ҳамчуи ту
من کجا و مدحت معجز کلامی همچو تو
Хосса бо ин шеър бепаргору назм бе низом
خاصه با این شعر بیپرگار و نظم بینظام
Сӯяти ин абёт суст оварда ва шарманда ам
سویت این ابیات سست آورده و شرمندهام
зи он ки маълумаст назд ҷавҳарии қадари рухом
ز آن که معلوم است نزد جوهری قدر رخام
Лек мехоҳам ба Ямани мдҳтт пайдо шавад
لیک میخواهم به یمن مدحتت پیدا شود
Дар каломи муҳташами эшон гардуни эҳтишом
در کلام محتشم ایشان گردون احتشام
Зӯри шеъри котибии сӯзи каломи озарӣ
زور شعر کاتبی سوز کلام آذری
Гармии анфоси кошии ҳадати ибни ҳисом
گرمی انفاس کاشی حدت ابن حسام
Санъати абёти салмони ҳасани ақволи ҳасан
صنعت ابیات سلمان حسن اقوال حسن
Лиззати гуфтори хоҷуи қӯти назми низом
لذت گفتار خواجو قوت نظم نظام
Ҳосил аз эксири лутфи чошнӣ бахшат шавад
حاصل از اکسیر لطف چاشنی بخشت شود
Табъи номақбӯли ман мақбули табъи хосу ом
طبع نامقبول من مقبول طبع خاص و عام
Як таманноӣ дигар дорам ки чун дар рӯзи ҳашар
یک تمنای دگر دارم که چون در روز حشر
Бар лаби кавсар буд лаби ташнагонро издиҳом
بر لب کوثر بود لب تشنگان را ازدحام
Зон миёни зилли злилм бар сар андозӣ зи лутф
زان میان ظل ظلیلم بر سر اندازی ز لطف
Вази шароби слсбилми ҷуръае резӣ ба ком
وز شراب سلسبیلم جرعهای ریزی به کام
Муддао чун арз шуд сокити шӯ эй дил то кунам
مدعا چون عرض شد ساکت شو ای دل تا کنم
Ихтиёри ихтисору ибтидои ахттом
اختیار اختصار و ابتدای اختتام
То дарин деринаи дайр аз сайри султони нуҷум
تا درین دیرینه دیر از سیر سلطان نجوم
Нури рӯзу зулмати шабро буд сабти давом
نور روز و ظلمت شب را بود ثبت دوام
Рӯзи аҳбоби ту нӯронии илои явми алҳсоб
روز احباب تو نورانی الی یومالحساب
Рӯзи аъдои ту зулмонеи илои явми алқём
روز اعدای تو ظلمانی الی یومالقیام