Бод дар айши мудом аз баҳҷати иди сиём

باد در عیش مدام از بهجت عید صیام

Подшоҳи муҳташами султони гардуни эҳтишом

پادشاه محتشم سلطان گردون احتشام

Довари мрФўъи тахти хуши бисоти хуши нишот

داور مرفوع تخت خوش بساط خوش نشاط

Сарвари масъӯди бахти неки рои неки ном

سرور مسعود بخت نیک رای نیک نام

Офтоби авҷи истило вале султон ки бод

آفتاب اوج استیلا ولی سلطان که باد

Бар салотин ба санади иқболи муставлеи мудом

بر سلاطین به سند اقبال مستولی مدام

Дар сабӯҳ салтанат мехонд аз азмаши қазо

در صبوح سلطنت می‌خواند از عظمش قضا

Қайсари фағфури базми Искандари ҷамшеди ҷом

قیصر فغفور بزم اسکندر جمشید جام

Ҳаст тӯли рӯзи иқболаши фузун аз рӯзи ҳашар

هست طول روز اقبالش فزون از روز حشر

Зон ки аз дунболи субҳи давлат ӯ нест шом

زان که از دنبال صبح دولت او نیست شام

Чори рукн аз сяти истиқлол ӯ пар шуд ки давр

چار رکن از صیت استقلال او پر شد که دور

Аз барояши панҷ навбат мезанад дар ҳафт бом

از برایش پنج نوبت می‌زند در هفت بام

Кор ӯ ҳар рӯз май оради қазои сад солаи пеш

کار او هر روز می‌آرد قضا صد ساله پیش

Бас ки дорад дар муҳими эҳтиромаши иҳтимом

بس که دارد در مهم احترامش اهتمام

Дар замон ӯ ки зиддият шуд аз аздоди рафъ

در زمان او که ضدیت شد از اضداد رفع

Съўаҳ бо бозаст ёру гург бо мяшаст ром

صعوه با باز است یار و گرگ با میش است رام

Роизи имрӯз бар дасташи з рӯй иқтидор

رایض امروز بر دستش ز روی اقتدار

Карда хинг бе лаҷоми чархро бар сари лаҷом

کرده خنگ بی‌لجام چرخ را بر سر لجام

Он ки лутфу қаҳр ӯ дар як табиати офарид

آن که لطف و قهر او در یک طبیعت آفرید

Обу оташро ба қудрат дод боҳами илтиём

آب و آتش را به قدرت داد باهم التیام

Гар замини норавони ротбъ ӯ гуяд бирав

گر زمین ناروان راطبع او گوید برو

Дар шитоби афтодаи дашт ломакон созад мақом

در شتاب افتاده دشت لامکان سازد مقام

Вари сипеҳри тези рӯро амр ӯ гуяд боист

ور سپهر تیز رو را امر او گوید بایست

То дами сувари қиёмат гом накушояд зи гом

تا دم صور قیامت گام نگشاید ز گام

Аз нафоиси бахше ӯ сад ҳазор эҳсони хос

از نفایس بخشی او صد هزار احسان خاص

Ҳаст рӯзи базлаши андари зимн ҳар анъоми ом

هست روز بذلش اندر ضمن هر انعام عام

Қатрае аз лаҷаи ҷўдши тавон кардани ҳисоб

قطره‌ای از لجهٔ جودش توان کردن حساب

Ҳафт дарёро агар бо ҳам тавон дод инзимом

هفت دریا را اگر با هم توان داد انضمام

Нест борон бар замин аз осмони борон ки ҳаст

نیست باران بر زمین از آسمان باران که هست

зи инфеъоли абри дасташ дар арақи резии ғмом

ز انفعال ابر دستش در عرق ریزی غمام

эй туро аз қӯти толеъи дарин нахҷӣргоҳ

ای تو را از قوت طالع درین نخجیرگاه

Шоҳи бозони роми қайду шаҳсаворони сайди ром

شاه‌بازان رام قید و شهسواران صید رام

Аз мҳобт дар таҳи чоҳ адам гардад муқӣм

از مهابت در ته چاه عدم گردد مقیم

Гар дар оӣӣ бо сипеҳри андари мақоми интиқом

گر در آئی با سپهر اندر مقام انتقام

Меҳр аз баҳри уҷоқи афрӯзӣ дар матбахат

مهر از بهر اجاق افروزی در مطبخت

Рӯз то шаб май пазади савдо вале савдои хом

روز تا شب می‌پزد سودا ولی سودای خام

Ҳаст бар даргоҳат эй дарёдили молики рқоб

هست بر درگاهت ای دریادل مالک رقاب

Ҳотами таии як гадоу хусрави чини як ғулом

حاتم طی یک گدا و خسرو چین یک غلام

Кам бизоъаттар зи қорун кас намонад дар замин

کم‌بضاعت‌تر ز قارون کس نماند در زمین

Гар як эҳсон ту ёбад бар хилоиқи анқсом

گر یک احسان تو یابد بر خلایق انقسام

Махзани хеш аз зар анҷум кунад дар дами тиҳӣ

مخزن خویش از زر انجم کند در دم تهی

Гар фалак икдм кунад табъи дирами бахш аз ту вом

گر فلک یکدم کند طبع درم بخش از تو وام

Бас ки аз ҳасри афзӯни бас ки рафт аз ҳади бурун

بس که از حصر افزون بس که رفت از حد برون

Майли хосу лутфи омат бо хавос ва бо авом

میل خاص و لطف عامت با خواص و با عوام

Неку бадро бо ту ахлосист каз ороми худ

نیک و بد را با تو اخلاصیست کز آرام خود

Даст медоранд то ором гардад бо ту ром

دست می‌دارند تا آرام گردد با تو رام

Он зҷоҷии чома ҳар шаб бар ту месозад ҳалол

آن زجاجی چامه هر شب بر تو می‌سازد حلال

Хӯни худ то бодлороёни бёромӣ ба ком

خون خود تا بادلارایان بیارامی به کام

Ман зи чашми ором ғорат мекунам то аз дуо

من ز چشم آرام غارت می‌کنم تا از دعا

Хобро бар дидаи бахти ту гардонами ҳаром

خواب را بر دیدهٔ بخت تو گردانم حرام

Вази паии ҳамли дуоят бо хушўъ бе шумор

وز پی حمل دعایت با خشوع بی‌شمار

Зини баланди айвони фурӯди орми млоикро тамом

زین بلند ایوان فرود آرم ملایک را تمام

Срўро дар шкрстони санояти муҳташам

سرورا در شکرستان ثنایت محتشم

Каш хирад мехонд доими тӯтии шукри калом

کش خرد می‌خواند دایم طوطی شکر کلام

Ҳол бо сад талх комӣ гашта дар ҳабси қафас

حال با صد تلخ کامی گشته در حبس قفس

Мубталои сад ?илами банди муаййид ҳар кадом

مبتلای صد الم بند مؤید هر کدام

Гар наме буд ин чунин май гашти гирди даргаат

گر نمی‌بود این چنین می‌گشت گرد درگهت

Бо дигар хуши лаҳҷаҳои боғи маънии субҳу шом

با دگر خوش لهجه‌های باغ معنی صبح و شام

Алғрзи наввоби султонро салому таҳният

الغرض نواب سلطان را سلام و تهنیت

наметавонад аз забони хомаи гуфтани вассалом

می‌تواند از زبان خامه گفتن والسلام

То буд дар рӯзгори ойини иду таҳният

تا بود در روزگار آئین عید و تهنیت

Хосса бар даргоҳи таъзими салотини изом

خاصه بر درگاه تعظیم سلاطین عظام

Аз забони лавҳу курсӣу сипеҳру меҳру моҳ

از زبان لوح و کرسی و سپهر و مهر و ماه

Таҳнияти гӯяти лаби рӯҳ аломин бошад мудом

تهنیت گویت لب روح‌الامین باشد مدام