эй даҳри пери айши зи сари гири космон
ای دهر پیر عیش ز سر گیر کاسمان
Маҳди замини супурд ба дорои навҷавон
مهد زمین سپرد به دارای نوجوان
эй чарх хуш бигард ки хуш бе диранги гашт
ای چرخ خوش بگرد که خوش بیدرنگ گشت
Даврон ба коми шоҳи ҷавони бахти Комрон
دوران به کام شاه جوان بخت کامران
эй даври пой бар сари андӯҳи зан ки зад
ای دور پای بر سر اندوه زن که زد
Айши абади сало ба хдири ҷаҳони синон
عیش ابد صلا به خدیر جهان سنان
Хуррами шӯ эй басити замин кин бисот шуд
خرم شو ای بسیط زمین کاین بساط شد
Мавкиб нишин хусрави охири замонён
موکب نشین خسرو آخر زمانیان
Ҷамшеди Мустафои сайри Муртазои лақаб
جمشید مصطفی سیر مرتضی لقب
Боҷи сари ҷаҳони сари чандини хдоигон
باج سر جهان سر چندین خدایگان
Яъне вале волои аъзами низоми шоҳ
یعنی ولی والا اعظم نظام شاه
Шоҳи ягонаи нозими манзӯмаи замон
شاه یگانه ناظم منظومهٔ زمان
Соҳиби нигини тоҷи вари мамлакати гшо
صاحب نگین تاج ور مملکت گشا
Мсндншини тахти даҳ Подшаҳи нишон
مسندنشین تخت ده پادشه نشان
Шоҳаншаҳӣ ки хутбаи фармондиҳӣ чаҳ хонд
شاهنشهی که خطبهٔ فرماندهی چه خواند
Бастанд аз муҳокимаи фармони даҳони даҳон
بستند از محاکمهٔ فرمان دهان دهان
Хуршед агар суъӯд кунад садҳазори қарн
خورشید اگر صعود کند صدهزار قرن
Мушкил агар ба наъл самандаш кунад қирон
مشکل اگر به نعل سمندش کند قران
Вази пўиаҳи наъл агар фиканд Рахши ҳимматаш
وز پویهٔ نعل اگر فکند رخش همتش
Бар ғурфа фалак шаканд фарқи Фрқдон
بر غرفهٔ فلک شکند فرق فرقدان
Дар боғ агар убӯр кунад боди ҳайбаташ
در باغ اگر عبور کند باد هیبتش
Каси барг арғавон нашносад зи заъфарон
کس برگ ارغوان نشناسد ز زعفران
Дар дил агар убӯр кунад сяти савлаташ
در دل اگر عبور کند صیت صولتش
Аз ҳавли бишиканади қафаси ҷисми мурғи ҷон
از هول بشکند قفس جسم مرغ جان
эй бар дар сарои ту ҳар субҳи офтоб
ای بر در سرای تو هر صبح آفتاب
То шом карда фараи чаронии мулозимон
تا شام کرده فره چرانی ملازمان
Аз кибри ҳоҷёни ту паҳлу тиҳӣ кунанд
از کبر حاجیان تو پهلو تهی کنند
Ёбанд агар ба Подшаҳи анҷуми ақтрон
یابند اگر به پادشه انجم اقتران
Махфӣ тавонад аз ту шудани ҳоли халқ агар
مخفی تواند از تو شدن حال خلق اگر
Заррот аз офтоб тавонад шудани ниҳон
ذرات از آفتاب تواند شدن نهان
Дар батни пашша пел тавонад шудани муқӣм
در بطن پشه پیل تواند شدن مقیم
Гунҷад агар сукӯни ту дар соҳати макон
گنجد اگر سکون تو در ساحت مکان
Дарёи дарун қатра тавонад гирифт ҷо
دریا درون قطره تواند گرفت جا
Гар ҷо кунад ҷалоли ту дар ҷўФи осмон
گر جا کند جلال تو در جوف آسمان
Кӯтаҳ кунад чу адли ту пои ситами зи малик
کوته کند چو عدل تو پای ستم ز ملک
Дузди дароз даст кунад ҳифзи посбон
دزد دراز دست کند حفظ پاسبان
Офоқи ҳорсои маликои малики ворсо
آفاق حارسا ملکا ملک وارثا
эй ҳам ба ирс ва ҳам ба ҳасби шоҳу шаҳи нишон
ای هم به ارث و هم به حسب شاه و شه نشان
Ҳаст ин қасидаи тӯҳфаи солис ки ман ба ҳинд
هست این قصیده تحفهٔ ثالث که من به هند
Бо сад ҳазор ганҷ дуо кардаам равон
با صد هزار گنج دعا کردهام روان
Ин бори худ муроди ман андаки ҳимоятии сет
این بار خود مراد من اندک حمایتیست
Аз лутфи шаҳ ки ҳаст ба аз ганҷи шоягон
از لطف شه که هست به از گنج شایگان
Ҳам гаштаам ба ин салаи қонеъ ки дард кун
هم گشتهام به این صله قانع که درد کن
Аз ман қурозае ки буд назд ин ва он
از من قراضهای که بود نزد این و آن
Гардад ба як ишораи наввоби комёб
گردد به یک اشاره نواب کامیاب
Восил ба қосидони ман тираи хону мон
واصل به قاصدان من تیره خان و مان
Ҳам гуфтаам ки ҳарчӣ аз он ҷониб оваранд
هم گفتهام که هرچه از آن جانب آورند
Ин ҷо барисам ҷоизаи оранд дар миён
این جا برسم جایزه آرند در میان
Астағфируллоҳи ин чаҳ схнҳости муҳташам
استغفرالله این چه سخنهاست محتشم
Нутқи фузулро бабр аз хомшии забон
نطق فضول را ببر از خامشی زبان
Қонеъ шудан ба кишварӣ аз хотамии чунин
قانع شدن به کشوری از خاتمی چنین
Куфраст куфри машраби аҳл карам бидон
کفر است کفر مشرب اهل کرم بدان
Гар баради баҳри азуи салагирӣ чунон ки барад
گر برد بهر ازو صله گیری چنان که برد
Каз оби баҳри мӯрчае тар кунад даҳон
کز آب بحر مورچهای تر کند دهان
Шоҳои дарин қасида набӯдӣ агар маро
شاها درین قصیده نبودی اگر مرا
Таъҷили қосидони сабаби суръати лисон
تعجیل قاصدان سبب سرعت لسان
Дар силки назм аз сари фикрати кшидмӣ
در سلک نظم از سر فکرت کشیدمی
Сад дар ки кас наёфтӣ андари ҳазор кон
صد در که کس نیافتی اندر هزار کان
Ин тоъат арча нек накардам адо вале
این طاعت ارچه نیک نکردم ادا ولی
Шуд дар қазои намӯдани он табъи ман ҷавон
شد در قضا نمودن آن طبع من جوان
Гар марг амон диҳад бифиристам ба даргаат
گر مرگ امان دهد بفرستم به درگهت
Ҳар дар ки монда дар садафи охируззамон
هر در که مانده در صدف آخرالزمان