Оят иқбол шуд рояти султони ҳасан

آیت اقبال شد رایت سلطان حسن

Ҳамди худовандро азҳби ъноолҳзн

حمد خداوند را اذهب عناالحزن

Он ки насим аз дараш гар гузарад бар қубӯр

آن که نسیم از درش گر گذرد بر قبور

Мурдаи сад соларо рӯҳ дар ояд ба тан

مردهٔ صد ساله را روح در آید به تن

Он ки ғазаби рояташ гар фитад аз ҳалами давр

آن که غضب رایتش گر فتد از حلم دور

Ҷон масеҳо занад хаймаи бурун аз бадан

جان مسیحا زند خیمه برون از بدن

Зоти накӯи тинаташи зинати сад боргоҳ

ذات نکو طینتش زینت صد بارگاه

Вазъи гарони ртбтши зевари сад анҷуман

وضع گران رتبتش زیور صد انجمن

Шому саҳари рӯзгор аз раҳи он комкор

شام و سحر روزگار از ره آن کامکار

Бардаи зи дашти сабои атр ба дашти хутан

برده ز دشت صبا عطر به دشت ختن

Хост ба номаш кунад навбари гуфтори Тифл

خواست به نامش کند نوبر گفتار طفل

Рафту бФтоди он шасти забон аз лбн

رفت و بفتاد آن شست زبان از لبن

Зиндаи анфос ӯ боҷи хурони Масеҳ

زندهٔ انفاس او باج خوران مسیح

Бандаи эҳсон ӯ Подшаҳони сухан

بندهٔ احسان او پادشهان سخن

Аз паии вазни нқўд ки он ҳама сарф гадост

از پی وزن نقود که آن همه صرف گداست

Вақф тарозуӣ ӯст санги тарозуи шикан

وقف ترازوی اوست سنگ ترازو شکن

Пеши Рахшгар ақиқ дам занад аз ранги хеш

پیش رخش گر عقیق دم زند از رنگ خویش

Чарх битобад ба унф рӯй Суҳайл аз Яман

چرخ بتابد به عنف روی سهیل از یمن

Тозатар аз шохи гул бар дамад аз қаъри гӯр

تازه تر از شاخ گل بر دمد از قعر گور

Гар шунӯд ба рӯй ӯ куштаи хунини кафан

گر شنود به روی او کشتهٔ خونین کفن

Дар злмотст лек бар сари оби ҳаёт

در ظلماتست لیک بر سر آب حیات

Ҳар дили мискин ки ӯ баста ба мшгини расан

هر دل مسکین که او بسته به مشگین رسن

Лшгрёнши ҳамаи шери дилу шери гир

لشگریانش همه شیر دل و شیر گیر

Ъскрёнши тамоми пилтан ва пел кун

عسکریانش تمام پیلتن و پیل کن

Сайри гуҳи ботинаши кӯ чаҳ сидқу яқин

سیر گه باطنش کو چه صدق و یقین

Ғӯтаи гуҳи хотираши лаҷаи сарви ълн

غوطه گه خاطرش لجه سرو علن

Аз қадами бандёни банди сиёсати гусал

از قدم بندیان بند سیاست گسل

Бар гунаҳи муҷримони зайл ҳимоят фикан

بر گنه مجرمان ذیل حمایت فکن

эй ба ҳазор эътибор карда туро комкор

ای به هزار اعتبار کرده تو را کامکار

Коми даҳ душманони Подшаҳи зўолмнн

کام ده دشمنان پادشه ذوالمنن

Ҳалами ту ҳарҷо ки кард пои виқори устувор

حلم تو هرجا که کرد پای وقار استوار

намекунад онҷои сапанд бар сари оташи ватан

می‌کند آنجا سپند بر سر آتش وطن

Мъдлтт хусравӣаст дар сипаҳаш ҳар нафар

معدلتت خسرویست در سپهش هر نفر

Тешаи Фарҳоди гири реша бедод кун

تیشهٔ فرهاد گیر ریشهٔ بیداد کن

Дасти сабки резишати душмани ганҷи гарон

دست سبک ریزشت دشمن گنج گران

Лаъли гарони арзишати маъдан дар адан

لعل گران ارزشت معدن در عدن

Пардаи аҳли суккон бар фитад аз рӯзгор

پردهٔ اهل سکان بر فتد از روزگار

Чун мутаҳаррик шавад сарви ту дар перҳан

چون متحرک شود سرو تو در پیرهن

То диҳии ашҷорро лутфи хиромаш ба бод

تا دهی اشجار را لطف خرامش به باد

Сарви хромндаҳро сози чмон дар чаман

سرو خرامنده را ساز چمان در چمن

То супурди пои ту роҳ чаман гашта анд

تا سپرد پای تو راه چمن گشته‌اند

Чеҳра сипорон боди барги гулу ёсуман

چهره سپاران باد برگ گل و یاسمن

Лутфи миннати ҳаркиро ноз кӣ дод вом

لطف منت هرکه را ناز کی داد وام

Бар каф по мехӯрд нештар аз Настаран

بر کف پا می‌خورد نیشتر از نسترن

Дидаи рахтро дар об дид ва ба ман баради пай

دیدهٔ رخت را در آب دید و به من برد پی

Ақли танатро ба хоб дид ва ба ҷони баради занн

عقل تنت را به خواب دید و به جان برد ظن

Юсуфи аҳдӣ ва ҳаст бар сари бозори ту

یوسف عهدی و هست بر سر بازار تو

Парда дар гӯши халқи ғулғулаи марду зан

پرده در گوش خلق غلغلهٔ مرد و زن

Ҳасан ту дорад ду ҳақ бар ман маҳзун ки ҳаст

حسن تو دارد دو حق بر من محزون که هست

Ишқи марои роҳбари ақли марои роҳзан

عشق مرا راهبر عقل مرا راهزن

Шамъи висоли тўрости ҷони локин аммо дареғ

شمع وصال توراست جان لکن اما دریغ

Коташи ин шамъи рости баъди ғариб аз лаган

کاتش این شمع راست بعد غریب از لگن

Ишқ ки дорад ду шакл аз чаҳ зи васли фироқ

عشق که دارد دو شکل از چه ز وصل فراق

Баҳри рақибони парӣ баҳр манаст аҳриман

بهر رقیبان پری بهر منست اهرمن

Рози ман аз ишқи ту ганҷи ниҳон буд аз он

راز من از عشق تو گنج نهان بود از آن

Дил бастанд аз забони лаби бнҳФт аз даҳан

دل بستاند از زبان لب بنهفت از دهن

То шудаам бар дарат аз ҳабашии бандагон

تا شده‌ام بر درت از حبشی بندگان

Сад қршӣ гаштаанд бандау лолои ман

صد قرشی گشته‌اند بنده و لالای من

Мактаби ишқ ту ҳаст маскани сад буъалӣ

مکتب عشق تو هست مسکن صد بوعلی

Тифл сабақ хон дар ӯ муҳташами устоди фан

طفل سبق خوان در او محتشم استاد فن

Чун сухани ороӣими по ба дуояши ниҳод

چون سخن آرائیم پا به دعایش نهاد

Мисраи матлаъи ниҳод рӯй ба пои сухан

مصرع مطلع نهاد روی به پای سخن

Рояти хуршедро то буд ин иртифоъ

رایت خورشید را تا بود این ارتفاع

Ояти иқболи боди рояти султони ҳасан

آیت اقبال باد رایت سلطان حسن