Боз шуд чашми ҷаҳон эй бахти хоби олӯдаон

باز شد چشم جهان ای بخت خواب آلودهان

Субҳи давлат медамад бархез зини хоби гарон

صبح دولت می‌دمد برخیز زین خواب گران

Болаши зери сарати кони монда аз асҳоби Каҳф

بالش زیر سرت کان مانده از اصحاب کهف

Молшии даҳ чашми ғифлатро ва сар бурдор аз он

مالشی ده چشم غفلت را و سر بردار از آن

Асби чубини пои умедат ки нақши арса буд

اسب چوبین پای امیدت که نقش عرصه بود

Тамшияти фармои даҳр аз тақвият кардаш равон

تمشیت فرمای دهر از تقویت کردش روان

Баҳри дафъи зулмати идбор аз заъфи умед

بهر دفع ظلمت ادبار از ضعف امید

Моҳ май ҷустии зи иқбол офтобӣ шуд аён

ماه می‌جستی ز اقبال آفتابی شد عیان

Аз кушод бе маҳали тири ту дар сайди мурод

از گشاد بی‌محل تیر تو در صید مراد

Киштии хавфу хатари гаҳвораи амну амон

کشتی خوف و خطر گهواره امن و امان

Баҳри ороми ту гашт аз ҷунбиши боди мурод

بهر آرام تو گشت از جنبش باد مراد

Аз камони бади ҷуст аммо нек омад бар нишон

از کمان بد جست اما نیک آمد بر نشان

Ҳам тараб шуд кӯҳи лангари ҳам тъб шуд тези пар

هم طرب شد کوه لنگر هم تعب شد تیز پر

Ҳам фалак шуд додгустари ҳам қадар шуд меҳрбон

هم فلک شد دادگستر هم قدر شد مهربان

Базми ъушрат гарм гардид аз шароб бе хумор

بزم عشرت گرم گردید از شراب بی‌خمار

Боғи давлат сабз гардид аз баҳор бе хазон

باغ دولت سبز گردید از بهار بی‌خزان

Чархи кҷрў аз ҷафои баргашту зери гаштанаш

چرخ کجرو از جفا برگشت و زیر گشتنش

Шуд буруни тоби ғариб аз риштаи борӣки ҷон

شد برون تاب غریب از رشتهٔ باریک جان

Аз забони ҳотифии дӯшам ба гӯш дил расед

از زبان هاتفی دوشم به گوش دل رسید

Кӣ зи бори ғусса кам ҷунбиштар аз кӯҳи гарон

کی ز بار غصه کم جنبش تر از کوه گران

Хезу озими шӯ дар истиқболи иқболи абад

خیز و عازم شو در استقبال اقبال ابد

Хезу ҷаззами шӯ дар истифои ҳаззи ҷовдон

خیز و جازم شو در استیفای حظ جاودان

Кин замони рӯ дар ту дорад давлат рӯй замин

کاین زمان رو در تو دارد دولت روی زمین

Аввалин давлати навиди халъати хони замон

اولین دولت نوید خلعت خان زمان

Хлътии Носираи зари ваз барои имтиёз

خلعتی ناصره زر وز برای امتیاز

Бо зару халъати мсрҳи астари оташи Аннан

با زر و خلعت مسرح استر آتش عنان

Аз кадомин хони ҳумоюни ахтари хўршидФр

از کدامین خان همایون اختر خورشیدفر

Офтоби осмони салтанати ҷмшидхон

آفتاب آسمان سلطنت جمشیدخان

Шаҳриёри Бахтиёри зўолъёри ҷами виқор

شهریار بختیار ذوالعیار جم وقار

Шаҳсавори номи дори комкори Комрон

شهسوار نام‌دار کامکار کامران

Олами аФрўзндаҳи хуршедӣ ки дар мскоби батн

عالم افروزنده خورشیدی که در مسکاب بطن

Ҳар ҷанин аз доғи меҳраш бар ҷабин дорад нишон

هر جنین از داغ مهرش بر جبین دارد نشان

Гардани аФрозндаҳи ҷамшедӣ ки миннат ме кашад

گردن افرازنده جمشیدی که منت می‌کشد

Аз каманди инқиёдаши гардани гарданкашон

از کمند انقیادش گردن گردنکشان

Гар шавад теғи озмо дар ҳади туркистони замин

گر شود تیغ آزما در حد ترکستان زمین

Бар дарди ҷайби замин то домани Ҳиндӯстон

بر درد جیب زمین تا دامن هندوستان

Карда пушт аз барқи теғаш бар ҷаҳони шери ърин

کرده پشت از برق تیغش بر جهان شیر عرین

Судаи ноф аз бодаи гурзаш бар замини пели дмон

سوده ناف از باده گرزش بر زمین پیل دمان

Гардани шери фалакро баста аз хами каманд

گردن شیر فلک را بسته از خم کمند

Кӯҳаи гови заминро хаста аз нӯки синон

کوهه گاو زمین را خسته از نوک سنان

Оваранд аз як гиребони сари буруни бадару ҳилол

آورند از یک گریبان سر برون بدر و هلال

Рӯзи майдон чун наад бар дӯши заррини сўлҷон

روز میدان چون نهد بر دوش زرین صولجان

Поя эй аз қадар ӯ аврангу истиқлолу азм

پایه‌ای از قدر او اورنگ و استقلال و عظم

Оя эй дар шан ӯ фарҳангу истилоу шан

آیه‌ای در شان او فرهنگ و استیلا و شان

Аз кушоди шасти пари зӯри қадари тири қазо

از گشاد شست پر زور قدر تیر قضا

Бе нФози амр ӯ берун наёяд аз камон

بی‌نفاذ امر او بیرون نیاید از کمان

Бархилофи халқи фардо бар замин хоҳанд дошт

برخلاف خلق فردا بر زمین خواهند داشت

Чашм аз шарми ду шуғлаши ҳотаму Нӯшервон

چشم از شرم دو شغلش حاتم و نوشیروان

Дида аз олой ӯ бар садаи волои худ

دیده از آلای او بر سدهٔ والای خود

Харгаҳи олии сутунаш рӯй сад гетии ситон

خرگه عالی ستونش روی صد گیتی ستان

Нест гўӣии азм ӯ муҳтоҷи ҳиз варна чун

نیست گوئی عظم او محتاج حیز ورنه چون

Зарф ӯ Гелон тавонад буд ё Мозандарон

ظرف او گیلان تواند بود یا مازندران

Ҳаст дар обу гулшани ин нашъа каз шавкат шавад

هست در آب و گلشن این نشئه کز شوکت شود

Малику дайнро подшоҳу моءу тинро меҳрбон

ملک و دین را پادشاه و ماء و طین را مهربان

Бас ки ҷўдш медиҳад хоки захоирро ба бод

بس که جودش می‌دهد خاک ذخایر را به باد

Хок бар сар мекунад аз даст ӯ дарёу кон

خاک بر سر می‌کند از دست او دریا و کان

Гӯшмол аз тўшмолши хӯрдаи хўонсолори чарх

گوشمال از توشمالش خورده خوانسالار چرخ

Ҳар ки андар ҷанб хон неъматаш густарда хон

هر که اندر جنب خوان نعمتش گسترده خوان

Дар миён доварон шуд воҷиби алтлўъи он қадар

در میان داوران شد واجب الطلوع آن قدر

Каз суҷудаши ҷабҳаи Фрсои гашти хур дар ховарон

کز سجودش جبهه فرسا گشت خور در خاوران

Меҳр май бӯсад ба расми бандагонаши остин

مهر می‌بوسد به رسم بندگانش آستین

Чарх май рўбд ба тарафи остинаши остон

چرخ می‌روبد به طرف آستینش آستان

Раъша бар ҳаштуми фалак дар ҳафт аъзо воқеъ аст

رعشه بر هشتم فلک در هفت اعضا واقع است

Насар тоирро зи саҳми тири он заррини камон

نسر طایر را ز سهم تیر آن زرین کمان

Бо вуҷӯди ршги ҳам чашмӣ ки айн душманӣ аст

با وجود رشگ هم چشمی که عین دشمنی است

Номаш аз инсоф дорад бар забони сад марзбон

نامش از انصاف دارد بر زبان صد مرزبان

Ҳар дуо ва ҳар сано каз халқи ҳафт иқлӣм кард

هر دعا و هر ثنا کز خلق هفت اقلیم کرد

Пои азми андари рикоби аввал ба Гелон шуд равон

پای عزم اندر رکاب اول به گیلان شد روان

Зӯри бозуии тасарруфи байн ки дорад дар каманд

زور بازوی تصرف بین که دارد در کمند

Гардани халқи ҷаҳонии як ҷаҳони андари миён

گردن خلق جهانی یک جهان اندر میان

Шарбати теғаши зи баси коФтодаҳ ширин ме баранд

شربت تیغش ز بس کافتاده شیرین می‌برند

Дӯстони ҷони Фдоӣии сад ҳасад бар душманон

دوستان جان فدائی صد حسد بر دشمنان

Ҷони фидои дасту теғ ӯ ки ҳргаҳ шуд илм

جان فدای دست و تیغ او که هرگه شد علم

Хӯрд тани венаи ҷуръаи он май зи истиқболи ҷон

خورد تن وین جرعه آن می ز استقبال جان

Даии зи шавкат бар дар айвони кайвони иртифоъ

دی ز شوکت بر در ایوان کیوان ارتفاع

Офтобати пардаи доруи осмонати посбон

آفتابت پرده دارو آسمانت پاسبان

Вай ба истидъои фатҳат дар завоёии замин

وی به استدعای فتحت در زوایای زمین

Сӯраи анои Фтҳно бар забони осмон

سورهٔ انا فتحنا بر زبان آسمان

Фатҳу нусрати бандагони шахс фармон тавонад

فتح و نصرت بندگان شخص فرمان تواند

Кор мефармо ба ин Фрмонброн то ме тавон

کار میفرما به این فرمانبران تا می‌توان

Бас ки наҳри хӯн равон кард аз тани арбоби кин

بس که نهر خون روان کرد از تن ارباب کین

Зрбтт чун зарбҳои ҳайдарӣ дар наҳравон

ضربتت چون ضربهای حیدری در نهروان

Бас аҷаб набӯдгар аз ашҷор Гелон оваранд

بس عجب نبود گر از اشجار گیلان آورند

Баргҳо имсоли сари берун ба ранги арғавон

برگ‌ها امسال سر بیرون به رنگ ارغوان

Рӯй душман каз май пиндори аввали сурх буд

روی دشمن کز می‌پندار اول سرخ بود

Ханда овар гаштааст акнӯн ба ранги заъфарон

خنده‌آور گشته است اکنون به رنگ زعفران

Душманат дод ҷаллодт дод аммо дар гурез

دشمنت داد جلادت داد اما در گریز

Гар ба ин ҷилдӣ бимонад мешавад гетии ситон

گر به این جلدی بماند می‌شود گیتی‌ستان

Пеш дастӣ кард дар киштӣу ғолиб низ гашт

پیش دستی کرد در کشتی و غالب نیز گشت

Лек мисли дастёри аввалин бар паҳлавон

لیک مثل دستیار اولین بر پهلوان

Дар фунуни ҳарб чун аз огаҳони кор буд

در فنون حرب چون از آگهان کار بود

Бар сараш чизе наомад ҷузи балои ногаҳон

بر سرش چیزی نیامد جز بلای ناگهان

Ғолибан хасмат надорад ёди ғайр аз чори ҳарф

غالبا خصمت ندارد یاد غیر از چار حرف

Каш муяссар нест аншоӣӣ ба ғайр аз аломон

کش میسر نیست انشائی به غیر از الامان

Дар ҳашар гоҳе ки чун сувар қиёмат ме дарид

در حشر گاهی که چون صور قیامت می‌درید

Банки раъд ошӯб кӯаст пардаи гӯши карон

بانک رعد آشوب کوست پرده گوش کران

Толиби малики туро сад раҳ ба овози баланд

طالب ملک تو را صد ره به آواز بلند

Зад қазо бар гӯши к-эии ҷазри асмро туамон

زد قضا بر گوش کای جذر اصم را توامان

Ҷғд агар болу пари симурғи бандад бар ҷиноҳ

جغد اگر بال و پر سیمرغ بندد بر جناح

Кӣтавонад сохт дар маъвои симурғи ошён

کی تواند ساخت در ماوای سیمرغ آشیان

Сари зи хоки ҳашари Бернарди зи шарми разми хеш

سر ز خاک حشر برنارد ز شرم رزم خویش

Гар бигӯаш рустам дастон расад ин достон

گر بگوش رستم دستان رسد این داستان

эй дар иқлӣм фасоҳат гашта аз бадви азал

ای در اقلیم فصاحت گشته از بدو ازل

Подшоҳи нуктаи пардозон ба табъи нуктаи дон

پادشاه نکته پردازان به طبع نکته‌دان

Гарчи беМеҳрӣу меҳри халқи олам бо мулӯк

گرچه بی‌مهری و مهر خلق عالم با ملوک

Фаръ беЛутфӣ ва лутфаст ошкороу ниҳон

فرع بی‌لطفی و لطف است آشکارا و نهان

Ман на онам кандар ихлоси ту дигар гаван кунам

من نه آنم کاندر اخلاص تو دیگر گون کنم

Дил ба нокомӣу ком эй комкори Комрон

دل به ناکامی و کام ای کامکار کامران

Он ки буд ва ҳаст ва хоҳад буд то субҳи абад

آن که بود و هست و خواهد بود تا صبح ابد

Бо ту паймони дилу рабти тану пайванди ҷон

با تو پیمان دل و ربط تن و پیوند جان

Нест мумкин омадан аз ӯҳдаи мадҳати бурун

نیست ممکن آمدن از عهدهٔ مدحت برون

Ҷуз ба умри Нӯҳу табъи хусраву таии лисон

جز به عمر نوح و طبع خسرو و طی لسان

Ман ки ҷузв хилқатам гардӣда табъи хусравӣ

من که جزو خلقتم گردیده طبع خسروی

Он ду ҳолат низ мехоҳам зи халлоқи ҷаҳон

آن دو حالت نیز می‌خواهم ز خلاق جهان

То ба ойин ки орми ҷумлаи шоҳонро ба рашк

تا به آئین که آرم جملهٔ شاهان را به رشک

Қади мадҳатро бёроим ба ташрифи баён

قد مدحت را بیارایم به تشریف بیان

Муҳташам поён надорад мадҳати он шаҳсавор

محتشم پایان ندارد مدحت آن شهسوار

Бози каши баҳри дуои Рахши фасоҳатро Аннан

باز کش بهر دعا رخش فصاحت را عنان

То шавад даврони зи ақўоӣ қувоӣ наУмия

تا شود دوران ز اقوای قوای نامیه

Бар муроди дӯстон маҷлис фурӯз бӯстон

بر مراد دوستان مجلس فروز بوستان

То зар бе сиккаи хуршеди олами тоб ро

تا زر بی‌سکه خورشید عالم تاب را

Ҳукми мутлақ аз замин ва осмон дорад равон

حکم مطلق از زمین و آسمان دارد روان

Боди нақд бе ғаши комили айёри хусравӣ

باد نقد بی‌غش کامل عیار خسروی

Сиккаи дор аз номи ҷамшеди замони ҷмшидхон

سکه‌دار از نام جمشید زمان جمشیدخان