Дамид субҳӣ ва аз партави дамӣдани он

دمید صبحی و از پرتو دمیدن آن

Ба заррае назари афканди офтоби ҷаҳон

به ذره‌ای نظر افکند آفتاب جهان

Чаҳ субҳи чеҳраи намояндаи ҳазор умед

چه صبح چهره نمایندهٔ هزار امید

Ки мушкиласт беонаш ба садҳазори забон

که مشکل است بیانش به صدهزار زبان

Чаҳ офтоби баланди ахтари сипеҳри ҷалол

چه آفتاب بلند اختر سپهر جلال

Ки баради талъат ӯ зулмат аз замину замон

که برد طلعت او ظلمت از زمین و زمان

Мадори аҳли замини эътимоди давлату дайн

مدار اهل زمین اعتماد دولت و دین

Ҳафизи малику милали посбони куну макон

حفیظ ملک و ملل پاسبان کون و مکان

Гузидаи нусхаи лутфи илоҳи лутфи аллоҳ

گزیده نسخهٔ لطف‌اله لطف الله

Ки ҳаст оинаи сунъи сонеъи дён

که هست آینهٔ صنع صانع دیان

Муҳӣти мкрмтӣ каз дараш баради мау сол

محیط مکرمتی کز درش برد مه و سال

Гадо ба киштии чубини захоири Аммон

گدا به کشتی چوبین ذخایر عمان

Ҷалили мавҳибатии космон ба ду кашад

جلیل موهبتی کاسمان به دو کشد

Зарӣ ки соил ӯро бирезад аз дмон

زری که سایل او را بریزد از دمان

Ягонаи сонеъи хайёти хонаи тақдир

یگانه صانع خیاط خانهٔ تقدیر

Бурӣда бар қад ӯ халъати бузургӣу шан

بریده بر قد او خلعت بزرگی و شان

Наад ба саҷда ӯ ҳафт узви худ ба замин

نهد به سجدهٔ او هفت عضو خود به زمین

Ба осмон агар азашон ӯ диҳанд нишон

به آسمان اگر ازشان او دهند نشان

Чунон ба аҳди вай имсок шуд қабеҳ ки ҳаст

چنان به عهد وی امساک شد قبیح که هست

Ҳаром дар назари ақли рӯзаи рамазон

حرام در نظر عقل روزهٔ رمضان

Ба зери болу пари хеши мурғи тарбияташ

به زیر بال و پر خویش مرغ تربیتش

зи байзаҳои ъсоФир шуд уқоби парон

ز بیضه‌های عصافیر شد عقاب پران

Равад чу сӯии нишони тири диққаташи зи сипеҳр

رود چو سوی نشان تیر دقتش ز سپهر

Ҳазор зиҳи шунӯди гӯши гӯшаҳои камон

هزار زه شنود گوش گوشه‌های کمان

Чунон ки хоки шиносади хароши тешаи тез

چنان که خاک شناسد خراش تیشهٔ تیز

Сахои дасти вдлши баҳр май шиносаду кон

سخای دست ودلش بحر می‌شناسد و کان

Зиҳӣ ба зоти ту нозиндаи маснади ткмин

زهی به ذات تو نازنده مسند تکمین

Зиҳии зи азми ту шармандаи вусъати имкон

زهی ز عظم تو شرمندهٔ وسعت امکان

зи лутфи хеши худои лутф хеш хонд ту ро

ز لطف خویش خدا لطف خویش خواند تو را

Табораки аллоҳ аз алтофи холиқи манон

تبارک‌الله از الطاف خالق منان

Ҷавонкунанда даврони пери сохт ту ро

جوان کننده دوران پیر ساخت تو را

Ҳам иттифоқии тадбири перу бахти ҷавон

هم اتفاقی تدبیر پیر و بخت جوان

Ба холи чеҳраи зангӣ агар назар фиканӣ

به خال چهرهٔ زنگی اگر نظر فکنی

Шавад зи мардумии инсони дидаи инсон

شود ز مردمی انسان دیدهٔ انسان

Зинат арча мақомаст лек болнсбаҳ

زینت ارچه مقام است لیک بالنسبة

Ту оташӣу кавокиби шарору чарху хон

تو آتشی و کواکب شرار و چرخ و خان

Ҷаҳони мадор аз бас ки шармсори ту ро

جهان مدار از بس که شرمسار تو را

Ба дӯши зонуам аз ҷабҳаи мондаи бори гарон

به دوش زانوم از جبهه مانده بار گران

Бзргўоро аз бас ба зери бори туам

بزرگوارا از بس به زیر بار توام

зи инҳино шудаи ҷайбами мусоҳиби домон

ز انحنا شده جیبم مصاحب دامان

Замонаи рости чунин иқтизо ки гавҳари мадҳ

زمانه راست چنین اقتضا که گوهر مدح

зи қадар агар чаҳ буд гӯшвори гӯши ҷаҳон

ز قدر اگر چه بود گوشوار گوش جهان

Ба сад шааф чу сетанд зи модҳши мамдуҳ

به صد شعف چو ستاند ز مادحش ممدوح

Вази офарини лаби мадҳ офарин шавад ҷунбон

وز آفرین لب مدح آفرین شود جنبان

Ваз антъош кунад зеби маҷлисаши як чанд

وز انتعاش کند زیب مجلسش یک چند

Чу лолау самани внргсу гулу райҳон

چو لاله و سمن ونرگس و گل و ریحان

зи амди сад раҳаш уфтад назар бар ӯ аммо

ز عمد صد رهش افتد نظر بر او اما

Ба саҳв низ науфтад ба фикри қимати он

به سهو نیز نیفتد به فکر قیمت آن

Ту он бузурги ътоӣӣ ки дар назми маро

تو آن بزرگ عطائی که در نظم مرا

Надидаи қиматаш ирсол кардӣ аз эҳсон

ندیده قیمتش ارسال کردی از احسان

Вагар вазифа ҳар солаи сохтӣ он ро

و گر وظیفه هر ساله ساختی آن را

Ҳазор сол буд малики умрати ободон

هزار سال بود ملک عمرت آبادان

Манам куҳани баладӣ дар камоли вайронӣ

منم کهن بلدی در کمال ویرانی

Ту ганҷи олами вайрони ягонаи Эрон

تو گنج عالم ویران یگانه ایران

Ҳисори ин балад куҳна кун ба обу гулӣ

حصار این بلد کهنه کن به آب و گلی

Ки сайли ҳодисаи ҳаргизи нсоздши вайрон

که سیل حادثه هرگز نسازدش ویران

Ғулом бе бадалати муҳташам ки аз ифлос

غلام بی بدلت محتشم که از افلاس

Кунун тахаллус ӯ муфлисӣаст дар девон

کنون تخلص او مفلسی است در دیوان

Чу дарди фоқааш аксари давопазир шуда

چو درد فاقه‌اش اکثر دواپذیر شده

Алоҷи мобақӣ аз ҳикмат ту ҳаст осон

علاج مابقی از حکمت تو هست آسان

Ҳамеша тоз паии эътимоди аҳли вдод

همیشه تاز پی اعتماد اهل وداد

Кунанд байъату паймони мшдд аз имон

کنند بیعت و پیمان مشدد از ایمان

Умедвори чунонам ки давлати абадӣ

امیدوار چنانم که دولت ابدی

з байъатат накушуд дасту нгслди паймон

ز بیعتت نکشد دست و نگسلد پیمان