Чу даии насим саҳар хӯрд бар машоми ҷаҳон
چو دی نسیم سحر خورد بر مشام جهان
Сабо раседу расониди буии равзаи ҷон
صبا رسید و رسانید بوی روضهٔ جان
Фитод замзамаи зўқнок дар афвоҳ
فتاد زمزمه ذوقناک در افواه
Ки ёфт лиззат аз он садҳазори кому забон
که یافت لذت از آن صدهزار کام و زبان
з дашт хост ғуборӣ ки файзи нур аз вай
ز دشت خاست غباری که فیض نور از وی
Зиёда аз дгарон ёфт дидаи нигарон
زیاده از دگران یافت دیدهٔ نگران
Садои навбати давлати баланди гашт ва дарид
صدای نوبت دولت بلند گشت و درید
Фалаки зи савлати он пардаҳои гӯши карон
فلک ز صولت آن پردههای گوش کران
Мунодии тараби оҳанг бонг зад ки расед
منادی طرب آهنگ بانگ زد که رسید
Мавокиби зафари осори шаҳриёри ҷаҳон
مواکب ظفر آثار شهریار جهان
Амирзодаҳи олии насаби влиҷони бик
امیرزاده عالی نسب ولیجان بیک
Валиаҳди абади интисоби хони замон
ولیعهد ابد انتساب خان زمان
Бузурги фари баланди ахтари қавии фитрат
بزرگ فر بلند اختر قوی فطرت
Ҷалили қадари фалаки рутбаи рафеъи макон
جلیل قدر فلک رتبهٔ رفیع مکان
зи рутбаи тоқи миёни ҳазор яккаи савор
ز رتبهٔ طاق میان هزار یکه سوار
зи ҷазбаи фарди миёни ҳазор яккаи ҷавон
ز جذبهٔ فرد میان هزار یکه جوان
Ба базми азуи мтнзли сарони афсари бахш
به بزم ازو متنزل سران افسر بخش
Ба разми азуи мутаваҳҳими мулӯки малики ситон
به رزم ازو متوهم ملوک ملک ستان
Шавад чу гарми атои оҳ аз захоири баҳр
شود چو گرم عطا آه از ذخایر بحر
Диҳад чу дод сахои вой бар дФоини кон
دهد چو داد سخا وای بر دفاین کان
Ба он муҳӣти ато бас хатост нисбати абр
به آن محیط عطا بس خطاست نسبت ابر
Ки ҳаст ӯ гавҳари афшону абри қатраи чикон
که هست او گوهر افشان و ابر قطره چکان
Ба маҷмаъӣ ки набошад варои хусраву шоҳ
به مجمعی که نباشد ورای خسرو و شاه
Буд зи рутбаи нишони ин чаҳ рутбааст ва чаҳ шан
بود ز رتبه نشان این چه رتبه است و چه شان
Ҳазор узр бигӯед агар қазои ногуҳ
هزار عذر بگوید اگر قضا ناگه
Ҷаҳди хаданги қазо беризоӣ ӯ зи камон
جهد خدنگ قضا بیرضای او ز کمان
Ба муҳраи камари кӯҳ агар ишора кунад
به مهرهٔ کمر کوه اگر اشاره کند
Ҳазор марҳалаи раҳ дар миён ба нӯки синон
هزار مرحله ره در میان به نوک سنان
Ба зӯри хати шуъоъӣ чунон шавад суфта
به زور خط شعاعی چنان شود سفته
Ки сар кун Фикўн ошкор гардад аз он
که سر کن فیکون آشکار گردد از آن
Маҳали найзаи расондани зи зўрмндии вай
محل نیزه رساندن ز زورمندی وی
Тафовутӣ накунад дар асари синони вбнон
تفاوتی نکند در اثر سنان وبنان
Агар қазои мадад аз вай талаб кунад шаканд
اگر قضا مدد از وی طلب کند شکند
Ба зӯри боди пари пашшаи пушти пели дмон
به زور باد پر پشه پشت پیل دمان
Бломкони ҷаҳд аз ҳайбаташи крнги фалак
بلامکان جهد از هیبتش کرنگ فلک
Ҳаволагар бсрўнш кунад дўоли Аннан
حواله گر بسرونش کند دوال عنان
Маи фалак ки ба наъл саманд ӯст қарин
مه فلک که به نعل سمند اوست قرین
Ситораи ист ки бо офтоб карда қирон
ستارهایست که با آفتاب کرده قران
Ба шарҳи ҳасани вафояш ки шева абадӣаст
به شرح حسن وفایش که شیوهٔ ابدیست
На умри Нӯҳ вафо мекунад на таии лисон
نه عمر نوح وفا میکند نه طی لسان
зи қдсимброни базм ӯ аҷаб чаманӣ аст
ز قدسیمبران بزم او عجب چمنی است
Ки нахлҳоаш чмоннду срўҳоши равон
که نخلهاش چمانند و سروهاش روان
з рӯй лолаи рухони маҷлисаши аҷаб боғӣ аст
ز روی لالهرخان مجلسش عجب باغی است
Ки аз шароб ва хумор омадаш баҳору хазон
که از شراب و خمار آمدش بهار و خزان
зи партави назараши ҳасани рояти парваришӣ
ز پرتو نظرش حسن رایت پرورشی
Ки таъна бар париён мезананд одамиён
که طعنه بر پریان میزنند آدمیان
Баланди рутбаи амиро касе ки аз тавфиқ
بلند رتبه امیرا کسی که از توفیق
Гирифта буд замину замони бтиғи забон
گرفته بود زمین و زمان بتیغ زبان
Фиканда буд ба ҷоӣии каманди назми баланд
فکنده بود به جائی کمند نظم بلند
Ки менамӯд аз он кӯтаҳии каманди гумон
که مینمود از آن کوتهی کمند گمان
Чунон забун шудаи имрӯз каз мушоҳида аш
چنان زبون شده امروز کز مشاهدهاش
Замин параст зи сайлоби чашми аҳли замон
زمین پر است ز سیلاب چشم اهل زمان
Балӣае ки бар ӯ осмон гумошта аст
بلیهای که بر او آسمان گماشته است
Гарон тараст зи ҳамли замини таҳаммули он
گرانتر است ز حمل زمین تحمل آن
Магарамонеу омолаш аз ҳимояти ту
مگر امانی و آمالش از حمایت تو
Раво шаванд ки ёбад аз он балӣаи амон
روا شوند که یابد از آن بلیه امان
Ба кимиёии назаргар миси вуҷӯдаш ро
به کیمیای نظر گر مس وجودش را
Тавваҷуҳ ту кунад зар бар ин амал чаҳ зиён
توجه تو کند زر بر این عمل چه زیان
Сухани тамом чу шуд муҳташам барои дуо
سخن تمام چو شد محتشم برای دعا
Ба ҷунбиши ори замонии забон адъия хон
به جنبش آر زمانی زبان ادعیه خوان
Ҳамеша то буд аз рӯзу рӯзгори асар
همیشه تا بود از روز و روزگار اثر
Мудом то буд аз шоҳу шаҳриёри нишон
مدام تا بود از شاه و شهریار نشان
Ба рӯзгори дарози он хдиўи малики тароз
به روزگار دراز آن خدیو ملک طراز
Буд сарир нишин балки подшоҳи нишон
بود سریر نشین بلکه پادشاه نشان