Ёрб аз ъзолҳӣ қарнҳо дорад нигоҳ

یارب از عزالهی قرنها دارد نگاه

Ҷои шоҳони ҷаҳони султони Муҳамади подшоҳ

جای شاهان جهان سلطان محمد پادشاه

Соҳиби одили дили дайнпарвар дорои сипаҳ

صاحب عادل دل دین پرور دارا سپه

Молики дарёи кафи фармони даҳ олами паноҳ

مالک دریا کف فرمان ده عالم پناه

Ҳомии шаръи муъаллаи млҷоءи дайни набӣ

حامی شرع معلی ملجاء دین نبی

Молики даҳру ҳамйони ртбт ва дияем гоҳ

مالک دهر و همیون رتبت و دیهیم گاه

Аз ҷаноб ӯ напечад ҳаркии сар чун меҳру ма

از جناب او نپیچد هرکه سر چون مهر و مه

Ҷузам сояд бар сипеҳр аз саҷдаи он дар кулоҳ

جزم ساید بر سپهر از سجدهٔ آن در کلاه

То буд исми мулӯк аз баҳри ҳукм ӯ мудом

تا بود اسم ملوک از بهر حکم او مدام

Даври даҳр омода гирданд асоси малику ҷоҳ

دور دهر آماده گرداند اساس ملک و جاه

Ваон мулӯк аз адл то кӯс ҷҳонбонӣ зананд

وان ملوک از عدل تا کوس جهانبانی زنند

Аз садои адл ӯ кам боди бонги додхоҳ

از صدای عدل او کم باد بانگ دادخواه

Зубда ҳукм мулӯкаст он чаҳ дорои ҳукм

زبدهٔ حکم ملوکست آن چه دارای حکم

намекунад дар боргоҳи шоҳӣ аз ҳукми илоҳ

می‌کند در بارگاه شاهی از حکم اله

Аз сафои меҳр ӯ бо моҳи анҷум ҳар нафас

از صفای مهر او با ماه انجم هر نفس

Дам зада ойинаи мо аз камоли иштибоҳ

دم زده آئینهٔ ما از کمال اشتباه

Сайди брдорндаҳи ин сайди гуҳ аз тоб ӯ

صید بردارنده این صید گه از تاب او

Кӣ кунад бо боз сайд андоз аз тиҳуи нигоҳ

کی کند با باز صید انداز از تیهو نگاه

Дар дили даҷоли афканди инқилоб аз меҳр ӯ

در دل دجال افکند انقلاب از مهر او

Меҳдии иқбол аз ҳиммат бурун коед зи чоҳ

مهدی اقبال از همت برون کاید ز چاه

Ҷузам медонам казин пас май наад аз чори рукн

جزم می‌دانم کزین پس می‌نهد از چار رکن

Аз талаби ин сарфарозон бар ҷаноб ӯ ҷбоаҳ

از طلب این سرفرازان بر جناب او جباه

Чанд рӯзӣ то ки аз ҳукми сипеҳр бе диранг

چند روزی تا که از حکم سپهر بی‌درنگ

Кандарон аҳли ҷаҳонро сӯии ма гум бӯда роҳ

کاندران اهل جهان را سوی مه گم بوده راه

Бошад аҳволи нуҷум аммо ҳумоюни соя аш

باشد احوال نجوم اما همایون سایه‌اش

Гар набӯдӣ ҳоли олами зини бадӣ будӣ табоҳ

گر نبودی حال عالم زین بدی بودی تباه

Дода буд аз ҷой ӯ гардун ба дигари доварӣ

داده بود از جای او گردون به دیگر داوری

Ҳоли мондаи сар ба зер аз инфеъоли он гуноҳ

حال مانده سر به زیر از انفعال آن گناه

Омад инак матлаъӣ аз пай ки рўӣӣ тоза дид

آمد اینک مطلعی از پی که روئی تازه دید

Аз сафояши дили ҳувайдои ҳамчуи нури субҳи гоҳ

از صفایش دل هویدا همچو نور صبح‌گاه

наменависад зуд калак манеҳён дар мадҳи шоҳ

می‌نویسد زود کلک منهیان در مدح شاه

Сӯии мардуми лӣси фии алоФоқи султони сўоаҳ

سوی مردم لیس فی الافاق سلطان سواه

Мунҳарифи роӣӣ ки ҳолои рӯ аз ӯ печида буд

منحرف رائی که حالا رو از او پیچیده بود

Рӯйу рой ӯ чу мӯии маҳвашони бодои сиёҳ

روی و رای او چو موی مهوشان بادا سیاه

Поя ҳаркас шавад пайдои дарин пӯлоди бум

پایهٔ هرکس شود پیدا درین پولاد بوم

Абри лутфи шаҳ чу аз эъҷози ангезади гиёҳ

ابر لطف شه چو از اعجاز انگیزد گیاه

Ин ки бо сомони адл ӯ надорад ҷами шиква

این که با سامان عدل او ندارد جم شکوه

Буд аз он бар забони номукаррари солу моҳ

بود از آن بر زبان نامکرر سال و ماه

Вена дар мизони табъ вай надорад зари вуҷӯд

وین در میزان طبع وی ندارد زر وجود

Ҳаст дар ҳоли атоӣ ӯ мусовии кӯҳу коҳ

هست در حال عطای او مساوی کوه و کاه

Ҳам мулӯки пеш ва ҳам ин нўспаҳи дори замон

هم ملوک پیش و هم این نوسپه‌دار زمان

Исм бар исманд бар даъвии сидқ ӯ гувоҳ

اسم بر اسم‌اند بر دعوی صدق او گواه

То буд лутфи илоҳӣ бо равони он мулӯк

تا بود لطف الهی با روان آن ملوک

То буд исми сипоҳӣ дар забони ин сипоҳ

تا بود اسم سپاهی در زبان این سپاه

Исми дорони сипаҳро боди он дар бӯсаи гуҳ

اسم داران سپه را باد آن در بوسه گه

Подшоҳони ҷаҳонро боди он дар саҷдаи гоҳ

پادشاهان جهان را باد آن در سجده‌گاه

Бод рӯй мункирон бевиқор ӯ сияҳ

باد روی منکران بی‌وقار او سیه

Боди пуди кораони нобакор ӯ табоҳ

باد پود کارهان نابکار او تباه

Мирзои даҳри султони Ҳамзаи бодо дар ду кун

میرزای دهر سلطان حمزه بادا در دو کون

Ҳам ба иқболӣ ки сари зин исм афрозад ба моҳ

هم به اقبالی که سر زین اسم افرازد به ماه

Дил ба ӯ бандед эй умедворон зонка ҳаст

دل به او بندید ای امیدواران زانکه هست

Руъб ӯ умедафзо давлати ваии ёси гоҳ

رعب او امید افزا دولت وی یاس گاه

Муҳташам бо он ки аз зебои адоӣиҳоӣ ӯ

محتشم با آن که از زیبا ادائیهای او

Калак мо зад сиккаи муҷрӣ ба нақди мадҳи шоҳ

کلک ما زد سکهٔ مجری به نقد مدح شاه

Фаҳм аз ҳар мисраи мозини калом бе бадал

فهم از هر مصرع مازین کلام بی‌بدل

намешавад соли ҷулуси подшоҳи дайни паноҳ

می‌شود سال جلوس پادشاه دین پناه