Ба сабр ёфт ниҳол умед нашаву нмоӣӣ

به صبر یافت نهال امید نشو و نمائی

Фитод Подшаҳии оқибат ба фикри гдоӣӣ

فتاد پادشهی عاقبت به فکر گدائی

Гадо ба хусравӣ афтод каз ҳимояти толеъ

گدا به خسروی افتاد کز حمایت طالع

Фиканд зилл ҳумоюн бирав бузурги ҳмоӣӣ

فکند ظل همایون برو بزرگ همائی

Сиррӣ ки буд зи пастӣ гарон расед ба гардун

سری که بود ز پستی گران رسید به گردون

Чу моҳ шуд илм аз Авни офтоби лўоӣӣ

چو ماه شد علم از عون آفتاب لوائی

Ба гули фурӯ шудаи хошоки баҳри ғам басар омад

به گل فرو شده خاشاک بحر غم بسر آمد

зи ним ҷунбиши дарёии лутфи лаҷаи схоӣӣ

ز نیم جنبش دریای لطف لجه سخائی

Брнги нахли хазон дида будам аз ғами даврон

برنگ نخل خزان دیده بودم از غم دوران

Суҳайли вори з даврам навохт лаъли баҳоӣ

سهیل وار ز دورم نواخت لعل بهائی

Агар чаҳ бахт ба доман кашид пои муродам

اگر چه بخت به دامن کشید پای مرادم

Расонади дасти умедам вале ба зайли ътоӣӣ

رساند دست امیدم ولی به ذیل عطائی

Ба тан руҷӯъ кун эй ҷони ним рафта ки дил ро

به تن رجوع کن ای جان نیم‌رفته که دل را

Хароб ёфт масеҳои дамӣ ва кард дўоӣӣ

خراب یافت مسیحا دمی و کرد دوائی

Ба гӯи шимоли замонам агар расед чаҳ қонӯн

به گو شمال زمانم اگر رسید چه قانون

Кашид нолаи бофиғон фиғон расед ба ҷоӣӣ

کشید ناله بافغان فغان رسید به جائی

Ҷаи ҷои ҳарим дар подшоҳи зодаи аъзам

جه جا حریم در پادشاه‌زادهٔ اعظم

Ки ду рост ба даврон ӯ азими ҷлоӣӣ

که دو راست به دوران او عظیم جلائی

Ниҳоли навраси бустони Аҳмадӣ ки ба гардиш

نهال نورس بستان احمدی که به گردش

Ҳануз ҷузи дами рӯҳ алқудс нагашта ҳавойӣ

هنوز جز دم روح‌القدس نگشته هوائی

Хулосаи насаби поки ҳайдарӣ ки шунида

خلاصه نسب پاک حیدری که شنیده

Насаби зи умри абади нисбаташи навиди бқоӣӣ

نسب ز عمر ابد نسبتش نوید بقائی

Саммии ҳайдари сафдар ки сафдарони ҷаҳон ро

سمی حیدر صفدر که صفدران جهان را

Нёмдост чаҳ ӯ дар назари суфӯфи гшоӣӣ

نیامداست چه او در نظر صفوف گشائی

Вале аҳди абади интисоби хусрави даврон

ولی عهد ابد انتساب خسرو دوران

Ки бастааст ба аҳдаши замонаи аҳди вФоӣӣ

که بسته است به عهدش زمانه عهد وفائی

Чароғ дӯда фурӯз хдоигони салотин

چراغ دوده فروز خدایگان سلاطین

Ки ранги шаби бабрад гар диҳад ба моҳи зёӣӣ

که رنگ شب ببرد گر دهد به ماه ضیائی

Дамодамаст ки тадбири шаҳи расонади ҷаҳон ро

دمادم است که تدبیر شه رساند جهان را

Барои тарбият ӯ ба тозаи баргу нўоӣӣ

برای تربیت او به تازه برگ و نوائی

Сиёҳӣ ки ба занҷири адли баста бар оташ

سیاهی که به زنجیر عدل بسته بر آتش

зи шавқ ӯ шудаи девонаи хуии силсилаи хоӣӣ

ز شوق او شده دیوانه خوی سلسله خائی

Фалак ки дорад аз анҷуми ҳазор дидаи равшан

فلک که دارد از انجم هزار دیده روشن

з роҳ ӯст ба домони дидаи кӯҳли рбоӣӣ

ز راه اوست به دامان دیده کحل ربائی

Сипеҳри тези равиш дар рикоби ғошияи дорӣ

سپهر تیز روش در رکاب غاشیه داری

Ҳилоли пушти хамаш бар ҷаноби носиаҳи соӣӣ

هلال پشت خمش بر جناب ناصیه سائی

Ба вазъи шахси ҷалолаши фалаки ҳақири либосӣ

به وضع شخص جلالش فلک حقیر لباسی

Бақадр қади баландаши малики қсири қёӣӣ

بقدر قد بلندش ملک قصیر قیائی

Ба ҷанби машъали даргоҳи ъолиши маи гардун

به جنب مشعل درگاه عالیش مه گردون

Ҳамон мааст вале моҳи муштабаҳ ба шаҳобӣ

همان مه است ولی ماه مشتبه به شهابی

Шаб аз ҷилои ватан дам занад чу наъли самандаш

شب از جلای وطن دم زند چو نعل سمندش

Занад ба оинаи маи салои касби ҷлоӣӣ

زند به آینهٔ مه صلای کسب جلائی

Ҳисом ӯ ки ба сар низ во намешавад аз сар

حسام او که به سر نیز وا نمی‌شود از سر

Балост бар сари аъдои дайну турфаи блоӣӣ

بلاست بر سر اعدای دین و طرفه بلائی

Шаҳи ҷаҳон ба ҷаҳонгиряш кунад чаҳ ишорат

شه جهان به جهانگیریش کند چه اشارت

Шавад зи ҷониб ӯ ҳар ишораи қалъаи гшоӣӣ

شود ز جانب او هر اشاره قلعه گشائی

Фалак ба рақси даройади зи хуррамӣ чу барояд

فلک به رقص درآید ز خرمی چو برآید

зи кӯии хусравяш дар басити хоки сдоӣӣ

ز کوی خسرویش در بسیط خاک صدائی

Зиҳии рисондаи мунодӣ расон хон атоят

زهی رسانده منادی رسان خوان عطایت

з нашаҳ карами ҳайдарӣ ба халқи слоӣӣ

ز نشه کرم حیدری به خلق صلائی

Ба ноз менигарад ҳирси дарду кун ки дорад

به ناز می‌نگرد حرص درد و کون که دارد

Ба марғзори сахо бе ту оҳӯонаи чроӣӣ

به مرغزار سخا بی‌تو آهوانه چرائی

зи резиши мтри лутф бе дареғи ту руста

ز ریزش مطر لطف بی‌دریغ تو رسته

зи мазраъи дили мардуми қариби меҳри гёӣӣ

ز مزرع دل مردم قریب مهر گیائی

Тўӣӣ ки аз паии гунҷоиши ҷалоли ту бояд

توئی که از پی گنجایش جلال تو باید

Азин васеътар андари қиёси арзу смоӣӣ

ازین وسیع‌تر اندر قیاس ارض و سمائی

Фалаки зи баҳри суъӯди ту бо рафеъи мақомӣ

فلک ز بهر صعود تو با رفیع مقامی

Ҷаҳон барои нузули ту бо васеъи Фзоӣӣ

جهان برای نزول تو با وسیع فضائی

Банно ниҳанда ин на баннои магар наад аз нав

بنا نهنده این نه بنا مگر نهد از نو

Ба қадари рутбау шани ту дар замонаи бноӣӣ

به قدر رتبه و شان تو در زمانه بنائی

зи бори ҳалами ту каз арши аъзами сети гарон тар

ز بار حلم تو کز عرش اعظم‌ست گران‌تر

Баҳами рисондаи сипеҳри баланди қади дўтоӣӣ

بهم رسانده سپهر بلند قد دوتائی

Кунад чу аз ҷараси маҳмили ҷалоли ту даъвӣ

کند چو از جرس محمل جلال تو دعوی

Нуҳуми сипеҳр чаҳ бошад варои ҳарзаи дроӣӣ

نهم سپهر چه باشد ورای هرزه درائی

Аҷал ба теғу синони ту кор хеш гузорад

اجل به تیغ و سنان تو کار خویش گذارد

Наҳй ба тамшияти кордин чу рӯ ба ъзоӣӣ

نهی به تمشیت کاردین چو رو به عزائی

Аҷаб ки калаки ҳавас дар қаламрав ту барояд

عجب که کلک هوس در قلمرو تو برآید

Сбии ғайри мукаллаф ба қасди хати хтоӣӣ

صبی غیر مکلف به قصد خط خطائی

Ба чарх дода қазои меҳри дории ту ҳамоно

به چرخ داده قضا مهر داری تو همانا

Каз офтоб ба гардан фиканда меҳри тлоӣӣ

کز آفتاب به گردن فکنده مهر طلائی

Мусаллои ист ба аҳдати фалак ки баҳри мусалло

مصلی‌ایست به عهدت فلک که بهر مصلی

Бадуш мекашад аз каҳкашон ҳамеша рдоӣӣ

بدوش می‌کشد از کهکشان همیشه ردائی

Барои хасм ту гардӣда дар баландӣу пастӣ

برای خصم تو گردیده در بلندی و پستی

Сипеҳри тафриқаи бозии замонаи ҳодисаи зоӣӣ

سپهر تفرقه بازی زمانه حادثه زائی

Оё гули чамани ҳайдарӣ ки дар чамани ту

آیا گل چمن حیدری که در چمن تو

Сухани рисонда ба мӯъҷизи каминаи нағмаи сроӣӣ

سخن رسانده به معجز کمینه نغمه سرائی

Дамӣ ки дар талаби назми бандаи ҳукми муъалла

دمی که در طلب نظم بنده حکم معلی

Ба ман расонад дар иблоғи иҳтимоми нмоӣӣ

به من رساند در ابلاغ اهتمام نمائی

Ҳазор саҷда беихтиёр кардаму гаштам

هزار سجدهٔ بی‌اختیار کردم و گشتم

Мадади зи нотиқаи ҷўӣии забон ба мадҳи гшоӣӣ

مدد ز ناطقه جوئی زبان به مدح گشائی

Ду чизи боис тохир шуд ки ҳаряк аз онҳо

دو چیز باعث تاخیر شد که هریک از آنها

Чу дард банда набӯдаш ба ҳеҷ чизи дўоӣӣ

چو درد بنده نبودش به هیچ چیز دوائی

Яке таҳияи тартиби рутаб ва ё баси девон

یکی تهیه ترتیب رطب و یا بس دیوان

Ки фикр май талабади он муҳими фикри рсоӣӣ

که فکر می‌طلبد آن مهم فکر رسائی

Яке дигар адами котибон ки он чаҳ зи назмам

یکی دگر عدم کاتبان که آن چه ز نظمم

Тамом буд ва набӯдаш зи хати либоси сФоӣӣ

تمام بود و نبودش ز خط لباس صفائی

Пас аз таҷассуси комил ки як ду котиби коҳил

پس از تجسس کامل که یک دو کاتب کاهل

Ба ноз ва ишва намуданду дилбаронаи лқоӣӣ

به ناز و عشوه نمودند و دلبرانه لقائی

Баҳри тариқ ки буд он чаҳ гашта буд мураттаб

بهر طریق که بود آن چه گشته بود مرتب

Руҷӯъи гашт ба эшон ба мезабона адоӣӣ

رجوع گشت به ایشان به میزبانه ادائی

Бар остон ки муҳими ду рӯзаро ба ду ҳафта

بر آستان که مهم دو روزه را به دو هفته

Таъаҳҳудӣ ки намуданд ҳам накард бқоӣӣ

تعهدی که نمودند هم نکرد بقائی

Ки пои хома эшон надошт чун қадами ман

که پای خامه ایشان نداشت چون قدم من

Таҳаррукӣ ки тавонад расед зуд ба ҷоӣӣ

تحرکی که تواند رسید زود به جائی

Ғараз ки мухтасарӣ шуд навишта то расад акнӯн

غرض که مختصری شد نوشته تا رسد اکنون

зи партави назари тарбият ба қадару баҳоӣ

ز پرتو نظر تربیت به قدر و بهائی

Ттмаҳи суханон низ баъди азин мутаъоқиб

تتمه سخنان نیز بعد ازین متعاقب

Ба арз мерасад албата беқазоу блоӣӣ

به عرض می‌رسد البته بی‌قضا و بلائی

Накӯтарин сувари суди ин ки худ бирасонад

نکوترین صور سود این که خود برساند

Сухан ба самъи ҳумоюни мдиҳи пешаи гдоӣӣ

سخن به سمع همایون مدیح پیشه گدائی

Фиғон ки пой расӣдан ба он ҷаноб надорад

فغان که پای رسیدن به آن جناب ندارد

зи дасти рафтаи заъифӣ ба гули фурӯ шудаи поӣӣ

ز دست رفته ضعیفی به گل فرو شده پائی

Ду по агарчӣ ба як музей карда шахси тавваҷуҳ

دو پا اگرچه به یک موزه کرده شخص توجه

Куҷо равад чаҳ кндраҳи сайри бпои ъсоӣӣ

کجا رود چه کندره سیر بپای عصائی

Фалаки ҳашами маликои муҳташами гадоӣ дар ту

فلک حشم ملکا محتشم گدای در تو

з ҳимматаст гдоӣӣ ба илтифоти сзоӣӣ

ز همت است گدائی به التفات سزائی

Тиҳии сет арча кафш лек аз камоли ту кул

تهی ست ارچه کفش لیک از کمال تو کل

Ба дасти ёрии ҳиммати зи дасти кӯси ғноӣӣ

به دست‌یاری همت ز دست کوس غنائی

Валек мекунад аз шоҳу шоҳи зодаи олам

ولیک می‌کند از شاه و شاه‌زادهٔ عالم

Гдоӣии назари файзи бахши қадари Фзоӣӣ

گدائی نظر فیض بخش قدر فزائی

Ки то забон будаш баъди азин ба шуғли саноят

که تا زبان بودش بعد ازین به شغل ثنایت

Буд гадои ғании табъи подшоҳи стоӣӣ

بود گدای غنی طبع پادشاه ستائی

Ҳамеша то ба мулӯки эътикофи пешаи гадоён

همیشه تا به ملوک اعتکاف پیشه گدایان

Ба рӯз маърака бахшанд ҷавшанӣ ба дъоӣӣ

به روز معرکه بخشند جوشنی به دعائی

Паноҳи ҷони ту боди он дуо ки то ба қиёмат

پناه جان تو باد آن دعا که تا به قیامت

Аз он гузар натавонад намӯд тири қзоӣӣ

از آن گذر نتواند نمود تیر قضائی