Аз онам шиквааст аз тӯли айёми парешоне
از آنم شکوه است از طول ایام پریشانی
Ки поем кӯтаҳаст аз даргаи наввоби султонӣ
که پایم کوته است از درگه نواب سلطانی
Ба танг овардаам хосони девони муъалла ро
به تنگ آوردهام خاصان دیوان معلی را
Ман девона аз арзи ҳикоятҳои тӯлонӣ
من دیوانه از عرض حکایتهای طولانی
Ба ин умеди кони афсонаҳо чун башнавад султон
به این امید کان افسانهها چون بشنود سلطان
Кунад аз чорасозӣ дар эҳтизозам аз хуши алҳонӣ
کند از چارهسازی در اهتزازم از خوش الحانی
Дар офоқ арча мумтозам вале мехоҳам аз халқам
در آفاق ارچه ممتازم ولی میخواهم از خلقم
Ба унвони ғуломӣ беш азин мумтози гирдоне
به عنوان غلامی بیش ازین ممتاز گردانی
Марои ҳолои авоми аннос аз хосони даргоҳат
مرا حالا عوامالناس از خاصان درگاهت
намедонанд брнҳҷи салаф зон сон ки май доне
نمیدانند برنهج سلف زان سان که میدانی
Саги кӯии туам аммо ба ин каз даргаати даврам
سگ کوی توام اما به این کز درگهت دورم
Маро кам қадар медонанд ва бе соҳиби зи нодонӣ
مرا کم قدر میدانند و بیصاحب ز نادانی
Гуҳии итлоқи ихроҷот бар ман мекунад омил
گهی اطلاق اخراجات بر من میکند عامل
Барои хеш ва номаш мекунад итлоқи девонӣ
برای خویش و نامش میکند اطلاق دیوانی
Гуҳӣ мехоҳад аз ман пешкаши баҳри ту дарёдил
گهی میخواهد از من پیشکش بهر تو دریادل
Ки дасти дрФшонт ор дорад аз зарафшонӣ
که دست درفشانت عار دارد از زرافشانی
Марои об ва заминӣ ҳаст дар Кошон ки моли он
مرا آب و زمینی هست در کاشان که مال آن
з бисёре бурунаст аз қиёсу фаҳми инсонӣ
ز بسیاری برونست از قیاس و فهم انسانی
Заминам рӯй гирдолӯд каз хок дарат давраст
زمینم روی گردآلود کز خاک درت دورست
Ду чашмами обёри он замин аз ашги румонӣ
دو چشمم آبیار آن زمین از اشگ رمانی
Балии обу замини ин чунинро мол ме бошад
بلی آب و زمین این چنین را مال میباشد
Вале баракс яъне бахшишу анъоми султонӣ
ولی برعکس یعنی بخشش و انعام سلطانی
Ту султони забони донеу ди рмдҳу санои ту
تو سلطان زبان دانی و د رمدح و ثنای تو
Ҳазорон булбули ширини такаллум дар ғазали хуоне
هزاران بلبل شیرین تکلم در غزل خوانی
Чаро срхили он хуши лаҳҷаҳоро дар гулистонат
چرا سرخیل آن خوش لهجهها را در گلستانت
Буд аҳволи яксон бо калоғони диҳистонӣ
بود احوال یکسان با کلاغان دهستانی
Нишоти ангез то бошад бисоти базми ҷамъият
نشاط انگیز تا باشد بساط بزم جمعیت
Ту бошӣ дар нишоту Комронӣу тараби ронӣ
تو باشی در نشاط و کامرانی و طرب رانی
Ба бозори сухан то муҳташами гавҳар гарон созад
به بازار سخن تا محتشم گوهر گران سازد
Ба ӯ дорад худои лутф вале султонии арзонӣ
به او دارد خدا لطف ولی سلطانی ارزانی