Озурдаам ба шикваи дили длстони худ

آزرده‌ام به شکوه دل دلستان خود

Кӯи теғ ки интиқоми кашам аз забони худ

کو تیغ که انتقام کشم از زبان خود

Теғ забон бирав чу кашидам серум мабод

تیغ زبان برو چو کشیدم سرم مباد

Чун лолагар забони нкшм аз даҳони худ

چون لاله گر زبان نکشم از دهان خود

Ангехтам ғуборӣу озрдмш ба ҷон

انگیختم غباری و آزردمش به جان

Хокам ба сар бибин ки чаҳ кардам ба ҷони худ

خاکم به سر ببین که چه کردم به جان خود

Аз ғуссаи дуруштии худ бо сегон ӯ

از غصهٔ درشتی خود با سگان او

Хоҳам ба санг нарм кунам устихони худ

خواهم به سنگ نرم کنم استخوان خود

Ҷаллод марг гирад агар остини ман

جلاد مرگ گیرد اگر آستین من

Беҳтар ки ӯ брондм аз остони худ

بهتر که او براندم از آستان خود

Худро ба базмаши арФкнми баъди қатли ман

خود را به بزمش ارفکنم بعد قتل من

Мушкил ки бугзарад зи сари посбони худ

مشکل که بگذرد ز سر پاسبان خود

Бар оташами нишонду зи хотир бурун накард

بر آتشم نشاند و ز خاطر برون نکرد

Он ҳарфҳо ки сохтаи хотири нишони худ

آن حرفها که ساخته خاطر نشان خود

Доим ба зуди ранҷӣ ӯ доштами гумон

دایم به زود رنجی او داشتم گمان

Кардам яқин ба як сухани охири гумони худ

کردم یقین به یک سخن آخر گمان خود

Шак нест муҳташам ки ба ин ҷурм ме кунанд

شک نیست محتشم که به این جرم می‌کنند

Моро сегон ёри бурун аз миёни худ

ما را سگان یار برون از میان خود