Дил мешавад ҳар рӯзи хӯн то ӯ зи дил берун шавад

دل می‌شود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود

Имрӯз ҳам шуд андакӣ фардо надонам чун шавад

امروز هم شد اندکی فردا ندانم چون شود

Ашкӣ ки медорам ниҳон аз ғайрати андари чашм тар

اشکی که می‌دارم نهان از غیرت اندر چشم‌تر

Ки бркшоими як замон рӯй замин Ҷайҳун шавад

که برکشایم یک زمان روی زمین جیحون شود

Гар ман ба гардуни сари даҳуми дӯди танури сабр ро

گر من به گردون سر دهم دود تنور صبر را

Аз резиши ашки малики сад рахна дар гардун шавад

از ریزش اشک ملک صد رخنه در گردون شود

Хӯн дар дилам рафт он қадр аз рози нозуки парда

خون در دلم رفت آنقدر از راز نازک پرده

Каши парда аз ҳам май дардгар қатрае афзӯн шавад

کش پرده از هم می‌درد گر قطره‌ای افزون شود

Ман худ намегӯям ба каси розӣ ки дорам поси он

من خود نمی‌گویم به کس رازی که دارم پاس آن

Аммо агар гуяд касе дар базм ӯ сад хӯн шавад

اما اگر گوید کسی در بزم او صد خون شود

Хоҳам навиштани номае аммо намедонам чисон

خواهم نوشتن نامه‌ای اما نمی‌دانم چسان

Хоҳад дарид он гули зи ҳамгар воқиф аз мазмун шавад

خواهد درید آن گل ز هم گر واقف از مضمون شود

Шарҳи ҷароҳатҳои ғам ҳргаҳ нависад муҳташам

شرح جراحتهای غم هرگه نویسد محتشم

Хӯни резад аз мижгони қалам рӯй замин гулгун шавад

خون ریزد از مژگان قلم روی زمین گلگون شود