Чанд чашмат баста бинад чашми саргардони ман

چند چشمت بسته بیند چشم سرگردان من

Чашм бигушо эй балогардони чашмати ҷони ман

چشم بگشا ای بلاگردان چشمت جان من

Ҷони мардумро харошид он ки ҳак кард аз ҷафо

جان مردم را خراشید آن که حک کرد از جفا

Ҳарфи роҳатро зи барги наргиси ҷонони ман

حرف راحت را ز برگ نرگس جانان من

То чаро чашми ту пурхӯн бошад ва аз ман пуроб

تا چرا چشم تو پرخون باشد و از من پرآب

Мешавад кӯр аз хиҷолати чашми хӯни афшони ман

میشود کور از خجالت چشم خون‌افشان من

Гашти мижгони ту икдми хӯни чикони вази дарди он

گشت مژگان تو یکدم خون چکان وز درد آن

Монда то рӯзи қиёмат хӯн фишон мижгони ман

مانده تا روز قیامت خون‌فشان مژگان من

Он ки аз айн ситам зад захм бар оҳӯии ту

آن که از عین ستم زد زخم بر آهوی تو

Мардуми чашми марои хӯни рехт дар домони ман

مردم چشم مرا خون ریخت در دامان من

Нола ?ут кард он чунон зорам ки имшаб аз нуҷум

ناله‌ات کرد آن چنان زارم که امشب از نجوم

Осмонро пунба дар гӯшаст аз афғони ман

آسمان را پنبه در گوش است از افغان من

То маро бошад ҳаёту муҳташамро зиндагӣ

تا مرا باشد حیات و محتشم را زندگی

Риҳт эй гул зон ӯ бодоу дардат зон ман

ریحت ای گل زان او بادا و دردت زان من