Он ки шуд то ҳашари лозими сабр дар ҳиҷрон ӯ

آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او

Марг бар ман кард осони дард бедармон ӯ

مرگ بر من کرد آسان درد بی درمان او

Ман ки бе ӯ зинда то як рӯз дигар нестам

من که بی او زنده تا یک روز دیگر نیستم

Чун набошам то абад дар дӯзахи ҳурмон ӯ

چون نباشم تا ابد در دوزخ حرمان او

Дорам андари пеш аз даврии раҳи мушкил ки ҳаст

دارم اندر پیش از دوری ره مشکل که هست

Дар адами маъво гирифтани манзили осон ӯ

در عدم ماوا گرفتن منزل آسان او

Ман гиребони чокам аз икрўзаҳи ҳиҷрони вой агар

من گریبان چاکم از یکروزه هجران وای اگر

То абад кӯтаҳ бимонад дастам аз домон ӯ

تا ابد کوته بماند دستم از دامان او

Равшан аз сӯз видоъам шуд ки мемонад ба дил

روشن از سوز وداعم شد که می‌ماند به دل

То қиёмати орзӯии қомати фаттон ӯ

تا قیامت آرزوی قامت فتان او

Коши барадии ҳамраҳи хешам ки грдонидмӣ

کاش بردی همره خویشم که گردانیدمی

Дар балоҳои сафари худро балогардон ӯ

در بلاهای سفر خود را بلاگردان او

Ҷони бзўри сабр май барад аз фироқаши муҳташам

جان بزور صبر می‌برد از فراقش محتشم

Ёди халқу хуии он ма шуд балои ҷон ӯ

یاد خلق و خوی آن مه شد بلای جان او