Изки сипоҳи ҳиҷрон ки намӯд пеши дастӣ

یزک سپاه هجران که نمود پیش‌دستی

Аҷаб ар нигун насозад илм сипоҳ ҳастӣ

عجب ار نگون نسازد علم سپاه هستی

з май фироқи бўӣӣ шудаи офати ҳузурам

ز می فراق بوئی شده آفت حضورم

Чаҳ ҳузур монад он дам ки расад замони мастӣ

چه حضور ماند آن دم که رسد زمان مستی

Аҷабаст агар намирам ки чу шамъ дар гудозам

عجب است اگر نمیرم که چو شمع در گدازم

зи баланди шуълаи васлӣ ки ниҳодаи рӯ ба пастӣ

ز بلند شعله وصلی که نهاده رو به پستی

Чаҳ кунӣ умедворам ба бақои суҳбат эй гул

چه کنی امیدوارم به بقای صحبت ای گل

Ту ки пой бар суроҳе задӣу қадаҳи шикастӣ

تو که پای بر صراحی زدی و قدح شکستی

Чаҳ диҳии тасаллии ман ба бишорати таваққуф

چه دهی تسلی من به بشارت توقف

Ту ки маҳмили азимати зи ҷафо ба ноқаи бастӣ

تو که محمل عزیمت ز جفا به ناقه بستی

Ба ҷузи ин ки нақди дайнро ҳама сарф кардам охир

به جز این که نقد دین را همه صرف کردم آخر

Ту бибин чаҳ сарф кардам ман азин санами парастӣ

تو ببین چه صرف کردم من ازین صنم‌پرستی

Ба ду рӯзаи васли боқӣ чаҳ умеди муҳташам ро

به دو روزه وصل باقی چه امید محتشم را

Ки бурӣдаи бими ҳиҷраши раги ҷон ба пеши дастӣ

که بریده بیم هجرش رگ جان به پیش‌دستی