Тир ӯ то ба сарои пардаи дил маъво дошт

تیر او تا به سراپردهٔ دل ماوا داشت

Хаймаи сабри ман дил шударо барпо дошт

خیمهٔ صبر من دل شده را برپا داشت

То ба чанг ғамаш афтод гиребони дилам

تا به چنگ غمش افتاد گریبان دلم

Оқибати дасти зи домони ман шайдо дошт

عاقبت دست ز دامان من شیدا داشت

Ақл девона шудӣ гар бинмудӣ Лайлӣ

عقل دیوانه شدی گر بنمودی لیلی

Баҳмони шакл ки дар дидаи маҷнӯн ҷо дошт

به همان شکل که در دیدهٔ مجنون جا داشت

Бас ки дар саркашии он ма ба ман истиғно кард

بس که در سرکشی آن مه به من استغنا کرد

Ғайрати ишқи маро низ ба истиғно дошт

غیرت عشق مرا نیز به استغنا داشت

Дай ба маҷлиси лабаш аз ноз наҷунбед вале

دی به مجلس لبش از ناز نجنبید ولی

Наргисаш бо ман ҳайрони ҳамаи дам ғавғо дошт

نرگسش با من حیران همه دم غوغا داشت

Аз кмонхонаҳи абрӯ ба такаллуфи имрӯз

از کمانخانهٔ ابرو به تکلف امروز

Тир бар ҳар ки зад аз ғамзаи назар бар мо дошт

تیر بر هرکه زد از غمزه نظر بر ما داشت

Бо хаёлаши дили ман дӯш шикоятҳо кард

با خیالش دل من دوش شکایتها کرد

Варна бо он ду лаби имрӯз шикоятҳо дошт

ورنه با آن دو لب امروز شکایتها داشت

Муддаии хост ки гуяд бади ман кас нишнид

مدعی خواست که گوید بد من کس نشنید

Шуд нафаси гири зи ғами хуши нафас гиро дошт

شد نفس‌گیر ز غم خوش نفس گیرا داشت

Муҳташами бас ки дар он кӯй ба паҳлу гардид

محتشم بس که در آن کوی به پهلو گردید

Дӯш чун қуръаи ҳазор обила бар аъзо дошт

دوش چون قرعه هزار آبله بر اعضا داشت