Шаҳриёри ман маро побаст ҳиҷрон кард ва рафт

شهریار من مرا پابست هجران کرد و رفت

Шаҳрро бар ман зи ҳиҷри хеш зиндон кард ва рафт

شهر را بر من ز هجر خویش زندان کرد و رفت

Вақт рафтан дод теғи ғамзаро зҳроби ноз

وقت رفتن داد تیغ غمزه را زهراب ناز

Ваон нигаҳ кардани марои сад рахна дар ҷон кард ва рафт

وان نگه کردن مرا صد رخنه در جان کرد و رفت

Ман фикандам хешро аз хоксорӣ дар раҳаш

من فکندم خویش را از خاکساری در رهش

ӯ зи истиғнои маро бо хок яксон кард ва рафт

او ز استغنا مرا با خاک یکسان کرد و رفت

Ғоиб аз чашмам чу мешуд бо нигоҳи охирин

غایب از چشمم چو میشد با نگاه آخرین

Хонаи чашми маро аз гиряи вайрон крдў рафт

خانهٔ چشم مرا از گریه ویران کردو رفت

Рӯзи иқболи маро дар паии шаби идбор буд

روز اقبال مرا در پی شب ادبار بود

Каз ман он хуршеди тобон рӯй пинҳон кард ва рафт

کز من آن خورشید تابان روی پنهان کرد و رفت

Бод ёрб дар амон аз дард бе дармони ишқ

باد یارب در امان از درد بی‌درمان عشق

Он ки дардам доду навмедами з дармон кард ва рафт

آن که دردم داد و نومیدم ز درمان کرد و رفت

Дӯзахӣ тобанда шуд баҳри азоби муҳташам

دوزخی تابنده شد بهر عذاب محتشم

Дӯши кони кофари дилаши тороҷ имон кард ва рафт

دوش کان کافر دلش تاراج ایمان کرد و رفت