Зиҳии гушӯдаи каманди балои слосли мӯят

زهی گشوده کمند بلا سلاسل مویت

Маии набӯда бар авҷи ълои муқобили рӯят

مهی نبوده بر اوج علا مقابل رویت

Хушам ба лутфи саги даргаат ки дар шаби меҳнат

خوشم به لطف سگ درگهت که در شب محنت

Раҳе намӯда з рӯй вафо ба соили Кувайт

رهی نموده ز روی وفا به سایل کویت

Тараби Фзо шудаи дашти ҷунун ки хоки ман онҷо

طرب فزا شده دشت جنون که خاک من آنجا

Ббоди рафтаи зи сами саманди бодияи пўит

بباد رفته ز سم سمند بادیه پویت

Ривоҷи мшги хутан чун буд ки ҳаст сабо ро

رواج مشگ ختن چون بود که هست صبا را

Ҳазор нофаи гшоӣии зи ҷаъди ғолияи бӯят

هزار نافه گشائی ز جعد غالیه بویت

Ниҳони зи ғайри ҳадис сабо бипурс худо ро

نهان ز غیر حدیث صبا بپرس خدا را

Дамӣ ки ояд азин нотавони хаста ба сӯят

دمی که آید ازین ناتوان خسته به سویت

Агар ба зулфи ту бастам дилӣ маранҷ ки ҳар сӯ

اگر به زلف تو بستم دلی مرنج که هر سو

Яке на сад дили девона бастааст ба мӯят

یکی نه صد دل دیوانه بسته است به مویت

Маро чаҳ ғам ки дили хаста ром шуд ба ғами ту

مرا چه غم که دل خسته رام شد به غم تو

Дарин ғамам ки мабодо шавад рамидаи зи хуят

درین غمم که مبادا شود رمیده ز خویت

Ту дасти барда ба чавгону халқи баҳри тамошо

تو دست برده به چوگان و خلق بهر تماشا

з ҳар тарафи сӯии майдон ба сари давида чу гӯят

ز هر طرف سوی میدان به سر دویده چو گویت

Висол агар талабади муҳташами баси ин ки бар он кӯ

وصال اگر طلبد محتشم بس این که بر آن کو

Дамии броӣӣ ва бинад зи давр рӯй наКувайт

دمی برآئی و بیند ز دور روی نکویت