Нахоҳам аз ҷамоли олами ошӯбат ниқоб уфтад

نخواهم از جمال عالم آشوبت نقاب افتد

Ки ман девонаи гирдами бозуи халқӣ дар азоб уфтад

که من دیوانه گردم باز و خلقی در عذاب افتد

зи баси лутфи ману андоми зебоят аҷаб дорам

ز بس لطف و من و اندام زیبایت عجب دارم

Ки дебо гар бапушӣ сояи ?ут бар офтоб уфтад

که دیبا گر بپوشی، سایه‌ات بر آفتاب افتد

Агар дар хоби байнами перҳанро бар танати печон

اگر در خواب بینم پیرهن را بر تنت پیچان

Танам аз ршги он бар бистари андари печ ва тоб уфтад

تنم از رشک آن، بر بستر اندر پیچ و تاب افتد

Ғунуд он наргис ва шуд бар тарафи ғавғои з ҳар гӯша

غنود آن نرگس و شد برطرف غوغا ز هر گوشه

зи бади мастӣ ки базм ороеду ногуҳ ба хоб уфтад

ز بدمستی که بزم آراید و ناگه به خواب افتد

Чисон пинҳон кунам аз ҳмншинони меҳри маи рўӣӣ

چسان پنهان کنم از همنشینان مهر مهروئی

Ки чун номаш барояд ҷони ман дар изтироб уфтад

که چون نامش برآید جان من در اضطراب افتد

зи ҳиҷри афтодам аз дарюзаи васлаш чу гумроҳӣ

ز هجر افتادم از دریوزه وصلش چو گمراهی

Ки ҷӯяд об ва бо чандини машаққат дар сароб уфтад

که جوید آب و با چندین مشقت در سراب افتد

Надорад муҳташами тоби назари ҳангоми лутф ӯ

ندارد محتشم تاب نظر هنگام لطف او

Мъозоллаҳ агар бар ман нигоҳаш аз итоб уфтад

معاذالله اگر بر من نگاهش از عتاب افتد