Сабки ҷавлони самандии кони парӣ дар зер рон дорад

سبک جولان سمندی کان پری در زیر ران دارد

Ба рӯ бисёр май ларзам ки бории бас гарон дорад

به رو بسیار می‌لرزم که باری بس گران دارد

Ман сар гашта бедасту по гарчи анонаш ро

من سر گشتهٔ بی دست و پا گرچه عنانش را

Ба майлаш май кашам аз як тарафи нозаш Аннан дорад

به میلش می‌کشم از یک طرف نازش عنان دارد

Хадангӣ каз шикорӣ карда дашти ишқро холӣ

خدنگی کز شکاری کرده دشت عشق را خالی

Ҳануз аз нози тарки ғамза ӯ дар камон дорад

هنوز از ناز ترک غمزهٔ او در کمان دارد

Надорад ҷузи ҳавоӣ бар маҷнӯни маҳмили Лайлӣ

ندارد جز هوای برّ مجنون محمل لیلی

Зимоми ноқаи маҳмили каш аммо сорибон дорад

زمام ناقه محمل کش اما ساربان دارد

Чаҳ будӣ гар набӯдӣ пои басти тарбияти чандин

چه بودی گر نبودی پای‌بست تربیت چندین

Сабки парвози шоҳинӣ ки қасди мурғ ҷон дорад

سبک پرواز شاهینی که قصد مرغ جان دارد

Ту ҳастӣ Юсуф аммо нест ёқӯби ту Маъсӯмӣ

تو هستی یوسف اما نیست یعقوب تو معصومی

Ки аз осеби гургати зорӣ ӯ дар амон дорад

که از آسیب گرگت زاری او در امان دارد

Ба кизбат то нагардад ҷомаи Маъсӯмии олӯда

به کذبت تا نگردد جامهٔ معصومی آلوده

Ҳазар кун хосса аз гиреҳгӣ ки симоӣ шубон дорад

حذر کن خاصه از گرگی که سیمای شبان دارد

зи ҷоми ҳасани ҳолои сари хушӣ аммо наме доне

ز جام حسن حالا سر خوشی اما نمی‌دانی

Ки ин ратли гарон дар паии хумор бекарон дорад

که این رطل گران در پی خمار بی‌کران دارد

Аз он оташи забони дигар чаҳ дории муҳташам дар дил

از آن آتش زبان دیگر چه داری محتشم در دل

Магар то ошиқ аз ваии сари дили андар забон дорад

مگر تا عاشق از وی سر دل اندر زبان دارد