Ки гумон дошт ки рӯзии ту сафар хоҳӣ кард

که گمان داشت که روزی تو سفر خواهی کرد

Рӯзи моро зи шаби тираи бтар хоҳӣ кард

روز ما را ز شب تیره بتر خواهی کرد

Хайма дар кӯҳ ва биёбон зада бо лолаи рухон

خیمه در کوه و بیابان زده با لاله رخان

Хонаи айши марои зеру зибр хоҳӣ кард

خانهٔ عیش مرا زیر و زبر خواهی کرد

Ки барин буд ки ман гашта зи ишқати маҷнӯн

که برین بود که من گشته ز عشقت مجنون

Ту раҳи бодияро беҳудаи сар хоҳӣ кард

تو ره بادیه را بیهوده سر خواهی کرد

Сӯии дашти оҳӯии худро ба чаро хоҳии барад

سوی دشت آهوی خود را به چرا خواهی برد

Оҳӯонро зи чарогоҳ ба дар хоҳӣ кард

آهوان را ز چراگاه به در خواهی کرد

Ки хабар дошт ки як шаҳр дар андешаи ту

که خبر داشت که یک شهر در اندیشهٔ تو

Ту ниҳон аз ҳамаи оҳанги сафар хоҳӣ кард

تو نهان از همه آهنگ سفر خواهی کرد

Маҳмилатро ттқ аз пардаи шаби хоҳии баст

محملت را تتق از پردهٔ شب خواهی بست

Ноқаи ?утро ҳудо аз бонги саҳар хоҳӣ кард

ناقه‌ات را هدی از بانگ سحر خواهی کرد

Кас чаҳ донист шуд ман ки бар ҳиҷру висол

کس چه دانست شَدِ من که بر هجر و وصال

Маликро ҳисса ба мизони назар хоҳӣ кард

ملک را حصه به میزان نظر خواهی کرد

Даст аз соҳибии малики дилам хоҳӣ дошт

دست از صاحبی ملک دلم خواهی داشت

Ҳаваси Юсуфи мисрӣ дигар хоҳӣ кард

هوس یوسف مصری دگر خواهی کرد

Ки дар андешаи ин буд ки аз ҷайби ғурур

که در اندیشهٔ این بود که از جیب غرور

Сари ҷуръати ту барин мартаба бархоҳӣ кард

سر جرات تو برین مرتبه برخواهی کرد

Ин замони тоби бубинам чиқадр хоҳӣ дошт

این زمان تاب ببینم چقدر خواهی داشت

Ин замони сабри бубинам чиқадр хоҳӣ кард

این زمان صبر ببینم چقدر خواهی کرد

На рух аз ҳам раҳеи аҳли назар хоҳӣ тофт

نه رخ از هم رهی اهل نظر خواهی تافت

На зи бадбӣну зи бади хоҳи ҳазар хоҳӣ кард

نه ز بدبین و ز بد خواه حذر خواهی کرد

Муҳташам гуфтам аз он оинаи рӯи дасти мадор

محتشم گفتم از آن آینه رو دست مدار

Рӯ ба бетобӣ ва бесабрӣ агар хоҳӣ кард

رو به بی‌تابی و بی‌صبری اگر خواهی کرد