Аҷал хоҳам мизоҷи хуии он бидодгар гирад

اجل خواهم مزاج خوی آن بیدادگر گیرد

Буд хори вуҷӯдам аз раҳ ӯ зуд баргирад

بود خار وجودم از ره او زود برگیرد

Ба ҷонон менивисам шарҳи сӯзи хеш ва май тарсам

به جانان می‌نویسم شرح سوز خویش و می‌ترسم

Каз отшнокии мазмуни забони хомаи даргирад

کز آتشناکی مضمون زبان خامه درگیرد

Басаст эй фитнаи он сари фитнаи баҳри куштани мардум

بس است ای فتنه آن سر فتنه بهر کشتن مردم

Ба ҷаллоди аҷали гӯ то паии кор дигар гирад

به جلاد اجل گو تا پی کار دگر گیرد

Табибам низ рӯйиш диду хасмами гашт май тарсам

طبیبم نیز رویش دید و خصمم گشت می‌ترسم

Ки бар маргами раги ҷони баъди азин хасмона тар гирад

که بر مرگم رگ جان بعد ازین خصمانه‌تر گیرد

Чуомезад ҳаё бо оҳи оташбори ман шабҳо

چو آمیزد حیا با آه آتشبار من شبها

Ба ҷои сабзау шабнами ҷаҳонро дар сипар гирад

به جای سبزه و شبنم جهان را در سپر گیرد

Агар Фсод бигушоед раги бемори ишқат ро

اگر فصاد بگشاید رگ بیمار عشقت را

зи хӯни гармаши оташ аз забон нештар гирад

ز خون گرمش آتش از زبان نیشتر گیرد

Ба чашм кам мубини малики ҷунунро кандарин кишвар

به چشم کم مبین ملک جنون را کاندرین کشور

Гадо бошад ки боҷ аз хусравони баҳр ва баргирад

گدا باشد که باج از خسروان بحر و برگیرد

Намонад бар замини ҷанбнда аз бедоди гӯногӯн

نماند بر زمین جنبنده از بیداد گوناگون

Агар як лаҳзаи гардуни хуии он бидодгар гирад

اگر یک لحظه گردون خوی آن بیدادگر گیرد

Агар ҳамранги моӣии муҳташам дар базми ишқ ӯ

اگر همرنگ مائی محتشم در بزم عشق او

з ҷон баргирад дил то суҳбати мо ва ту даргирад

ز جان برگیرد دل تا صحبت ما و تو درگیرد