зи баси кони ҷангҷӯро аҳтзоз аз сулҳ ман бошад

ز بس کان جنگجو را احتزاز از صلح من باشد

Ниҳон бо ман ба хашму ошкоро дар сухан бошад

نهان با من به خشم و آشکارا در سخن باشد

Чу бо ҷамъӣ дучорам кард аз ман сад сухани пурсад

چو با جمعی دچارم کرد از من صد سخن پرسد

Чу танҳо бинадам меҳри сукуташ бар даҳан бошад

چو تنها بیندم مهر سکوتش بر دهن باشد

Битобад рӯй аз мангар маро дар хилватӣ бинад

بتابد روی از من گر مرا در خلوتی بیند

Кунад рӯй сухан дар ман агар дар анҷуман бошад

کند روی سخن در من اگر در انجمن باشد

Баҳри маҷлис ки бошад чун ман оем ӯ равад берун

بهر مجلس که باشد چون من آیم او رود بیرون

Ки тарсади муҳаррамӣ дар банди сулҳ ангехтан бошад

که ترسد محرمی در بند صلح انگیختن باشد

Ба маҳфилҳо дилам ларзад зи сулҳи ангезии мардум

به محفلها دلم لرزد ز صلح انگیزی مردم

Ки тарсами он париро ҳамл бар таҳрик ман бошад

که ترسم آن پری را حمل بر تحریک من باشد

Чу буии оштӣ дар маҷлис ояд тарки он маҷлис

چو بوی آشتی در مجلس آید ترک آن مجلس

Марои лозими зи бими хуии он гул перҳан бошад

مرا لازم ز بیم خوی آن گل پیرهن باشد

зи даҳшати муҳташами тарсам ки даст аз пой нашиносӣ

ز دهشت محتشم ترسم که دست از پای نشناسی

Агар рӯзии насибати сулҳи он паймон шикан бошад

اگر روزی نصیبت صلح آن پیمان شکن باشد