Дило гузашти шаби ҳиҷру ёр аз сафар омад

دلا گذشت شب هجر و یار از سفر آمد

зи хоб ғам бигушо дидаи коФтоби баромад

ز خواب غم بگشا دیده کافتاب برآمد

Шаби фироқи ман сахти ҷони сӯхтаи дил ро

شب فراق من سخت جان سوخته دل را

Суҳайли талъати он маи ситора саҳар омад

سهیل طلعت آن مه ستاره سحر آمد

Фидои санги сабки хези ёри боди сари ман

فدای سنگ سبک خیز یار باد سر من

Ки бар сари ман хокии зи бод тезтар омад

که بر سر من خاکی ز باد تیزتر آمد

Ту эй бшири бишорати бабр ба қофилаи ҷон

تو ای بشیر بشارت ببر به قافلهٔ جان

Ки Юсуфи амл аз чоҳи орзӯи бдромд

که یوسف امل از چاه آرزو بدرآمد

Чаҳ донад он ки насузад зи интизор ки ёр

چه داند آن که نسوزد ز انتظار که یار

Чаҳ муддатӣ сипарӣ шуд чаҳ меҳнатӣ басар омад

چه مدتی سپری شد چه محنتی بسر آمد

Ниҳоли ишқ ки буд аз сумуми ҳодиса бе бар

نهال عشق که بود از سموم حادثه بی‌بر

Ҳазор шукр ки аз оби чашми мо бабр омад

هزار شکر که از آب چشم ما ببر آمد

Ту худ зи санг нае эй муҳташам чаҳ ҳавсила буд ин

تو خود ز سنگ نه‌ای ای محتشم چه حوصله بود این

Ки ҷони зи завқи надодии дамӣ ки ин хабар омад

که جان ز ذوق ندادی دمی که این خبر آمد