Ганҷи васл ӯ ба чун ман бе вФоӣии ҳайф буд

گنج وصل او به چون من بی‌وفائی حیف بود

Ҳамчу ӯ шоҳӣ ба ҳамчун ман гдоӣии ҳайф буд

همچو او شاهی به همچون من گدائی حیف بود

Ёрии он нозанини каши бут парастидан сазост

یاری آن نازنین کش بت پرستیدن سزاست

Бо чу ман нокаси парастии носзоӣии ҳайф буд

با چو من ناکس پرستی ناسزائی حیف بود

Ошноӣиҳои ӯ каз улфати ҷон хуштар аст

آشنائی‌های او کز الفت جان خوشتر است

Бо чу ман бади улфатии нои ошноӣии ҳайф буд

با چو من بد الفتی نا آشنائی حیف بود

Аҳди меҳру шарти ёрӣ каз вафо кард он нигор

عهد مهر و شرط یاری کز وفا کرد آن نگار

Бо чу ман бадаҳди шарт ва бе вФоӣии ҳайф буд

با چو من بدعهد شرط و بی‌وفائی حیف بود

Рости қўлиҳоӣ ӯ дар моҷароҳои ниҳон

راست قولیهای او در ماجراهای نهان

Бо чу ман каҷи баҳсу кофари моҷроӣии ҳайф буд

با چو من کج بحث و کافر ماجرائی حیف بود

Чун зи ман ҷузи биўФоӣии сар назд нисбат бова

چون ز من جز بیوفائی سر نزد نسبت باو

Бар серум мезад агар санги ҷФоӣии ҳайф буд

بر سرم میزد اگر سنگ جفائی حیف بود

Қиссаи кӯтаҳи муҳташам бо чун ту каҷи халқи одамӣ

قصه کوته محتشم با چون تو کج خلق آدمی

Он чунон тӯбои қадии ҳўрои лқоӣии ҳайф буд

آن چنان طوبی قدی حورا لقائی حیف بود