Дардо ки васли ёр ба ҷузи як нафас набӯд

دردا که وصل یار به جز یک نفس نبود

Як ҷуръа аз висол чашидем ва бас набӯд

یک جرعه از وصال چشیدیم و بس نبود

Шуд дарди дили фузун ки ба исои дамии чунон

شد درد دل فزون که به عیسی دمی چنان

Дили хастае чунин ду нафаси ҳам нафас набӯд

دل خسته‌ای چنین دو نفس هم نفس نبود

Бахтами зи васли як дамаи он марҳамӣ ки сохт

بختم ز وصل یک دمه آن مرهمی که ساخت

Таскини даҳ ҷароҳати чандин ҳавас набӯд

تسکین ده جراحت چندین هوس نبود

Зилл эй васл ки густарда шуд маро

ظل همای وصل که گسترده شد مرا

Бар сар ба қадари сояи бол магас набӯд

بر سر به قدر سایهٔ بال مگس نبود

Барадии маро ба нақши вафои нақди ҷони зи даст

بردی مرا به نقش وفا نقد جان ز دست

Ин дастбурди ҷон касе ҳад кас набӯд

این دستبرد جان کسی حد کس نبود

Дар гармии висол тамомам бсухтӣ

در گرمی وصال تمامم بسوختی

Ин ним лутф аз ту маро мултамис набӯд

این نیم لطف از تو مرا ملتمس نبود

Гар пушти даст хеш газад муҳташам сазад

گر پشت دست خویش گزد محتشم سزد

Ҷузи як дамаш ба васли ту чун дастрас набӯд

جز یک دمش به وصل تو چون دسترس نبود