Гар шавад помоли ҳиҷри ин тани ҳамон гирам набӯд

گر شود پامال هجر این تن همان گیرم نبود

Вар равад дил низ як душмани ҳамон гирам набӯд

ور رود دل نیز یک دشمن همان گیرم نبود

Гар дилам дар сина сӯзон набошад гӯ мабош

گر دلم در سینه سوزان نباشد گو مباش

Ахгарӣ дар гӯшаи гулхани ҳамон гирам набӯд

اخگری در گوشهٔ گلخن همان گیرم نبود

зи офтоби ҳиҷри мағзи устихонам гӯ бирез

ز آفتاب هجر مغز استخوانم گو بریز

Дар чароғи мурдаи ин равған ҳамон нагирам набӯд

در چراغ مرده این روغن همان نگیرم نبود

Малики ҷонӣ каз харобӣҳо наме арзад ба ҳеҷ

ملک جانی کز خرابیها نمی‌ارزد به هیچ

Гар фироқ аз ман бигирад ман ҳамон гирам набӯд

گر فراق از من بگیرد من همان گیرم نبود

Дида гар хоҳад шудан аз гиряи вайрон кӯ башу

دیده گر خواهد شدن از گریه ویران کو بشو

Дар дили торики ин равзани ҳамон гирам набӯд

در دل تاریک این روزن همان گیرم نبود

Нола аз заъфи танамгар брнёиди гӯи мё

ناله از ضعف تنم گر برنیاید گو میا

Дар сарои синаи ин шевани ҳамон гирам набӯд

در سرای سینه این شیون همان گیرم نبود

Чун ба таҳрик ту меронанд азин гулшани маро

چون به تحریک تو می‌رانند ازین گلشن مرا

Ҷо кунам дар гулхани ин гулшан ҳумо нагирам набӯд

جا کنم در گلخن این گلشن هما نگیرم نبود

Буд нофармони дилӣ бо ман ҳамон гирам назист

بود نافرمان دلی با من همان گیرم نزیست

Буд бе сомони сиррӣ бар тани ҳамон гирам набӯд

بود بی سامان سری بر تن همان گیرم نبود

Гуфтам аз ишқат ба зории муҳташами домани кешад

گفتم از عشقت به زاری محتشم دامن کیشد

Гуфт як расвоитар домани ҳамон гирам набӯд

گفت یک رسوای تر دامن همان گیرم نبود