Чашмам чу рӯзи воқеа дар хоб ме шавад

چشمم چو روز واقعه در خواب می‌شود

Кини ман аз дили ту Аннан тоб ме шавад

کین من از دل تو عنان تاب می‌شود

Гуфтӣ ки оташат бинишонам ба оби теғ

گفتی که آتشت بنشانم به آب تیغ

То теғ мекашӣ дили ман об ме шавад

تا تیغ میکشی دل من آب می‌شود

Дар маҷлисӣ ки бодаи боғёр май диҳӣ

در مجلسی که باده باغیار می‌دهی

Хӯни ҷигари ҳавола аҳбоб ме шавад

خون جگر حوالهٔ احباب می‌شود

Аз рӯй симгун чу саҳари парда май кашӣ

از روی سیمگون چو سحر پرده می‌کشی

Ма бар фалаки зи шарми ту симоб ме шавад

مه بر فلک ز شرم تو سیماب می‌شود

Дар тоъат аз тавозуъати андешаи ҷавоб

در طاعت از تواضعت اندیشهٔ جواب

Ҷунбиш фикан дар абрӯӣ миҳроб ме шавад

جنبش فکن در ابروی محراب می‌شود

Он ваъдаи дурӯғи ту ҳам гуҳ гуҳӣ накӯаст

آن وعدهٔ دروغ تو هم گه گهی نکوست

Короами бахши ошиқ бетоб ме шавад

کارام بخش عاشق بی‌تاب می‌شود

Аз бахти тира ҳарчӣ талаб кард муҳташам

از بخت تیره هرچه طلب کرد محتشم

Чун кимиёии васл ту ноёб ме шавад

چون کیمیای وصل تو نایاب می‌شود